LEXINGTON، Neb. (AP) - یک شهر کوچک در روستایی نبراسکا در حال از دست دادن بزرگترین کارفرمای خود، کارخانه گوشت گاو تایسون فودز است، که ماه آینده 3200 کارگر را در شهری با حدود 11000 نفر اخراج خواهد کرد.

صدها خانواده را از دست بدهند که برای جستجوی کار دیگر مجبور به ترک خانه خواهند شد. مایکل هیکس، مدیر مرکز تحقیقات تجاری و اقتصادی در دانشگاه ایالت بال ایندیانا، گفت: این مهاجرت احتمالاً باعث اخراج کارمندان در مغازه‌ها، رستوران‌ها و مدارس شهر خواهد شد.

تأثیر آن بر شهر و کارگران «برای روزهای سخت نزدیک به کودک پوستر خواهد بود». طبق گزارشی از دانشگاه نبراسکا، لینکلن که دوشنبه منتشر شد، شهرستان‌ها. کارمندان تایسون به تنهایی سالانه 241 میلیون دلار از دستمزد و مزایا را از دست خواهند داد.

این شهر را تهدید می‌کند که در آن رویای آمریکایی هنوز قابل دستیابی بود، جایی که مهاجرانی که انگلیسی صحبت نمی‌کردند و هرگز از دبیرستان فارغ‌التحصیل نشدند، خانه می‌خریدند، کودکان را در جامعه‌ای امن بزرگ می‌کردند و آنها را به کالج می‌فرستادند.

تایسون می‌گوید پس از گله گاو کم سابقه در ایالات متحده و زیان 600 میلیون دلاری شرکت در تولید گوشت گاو در سال مالی آینده، کارخانه را می‌بندد تا تجارت گوشت گاو خود را "اندازه مناسب" کند.

کارگران تایسون، صاحبان مشاغل و رهبران شهر برای گزارشی درباره تعطیلی کارخانه با آسوشیتدپرس صحبت کردند.

در اینجا چند پیشنهاد وجود دارد.

کارخانه تایسون مرکزی برای اقتصاد و جامعه شهر است

لکسینگتون در نزدیکی مرکز مرده ایالات متحده واقع شده است، که توسط مزارع ذرت، سیلوهای غلات و گاو احاطه شده است.

این کارخانه در سال 1990 افتتاح شد و یک دهه بعد توسط تایسون خریداری شد و هزاران کارگر نظافتچی و نظافتچی را جذب کرد که در زمین کار می کردند. تکه های گوشت را اصلاح کنید.

جمعیت شهر تقریباً دو برابر شد و با محله های سرسبز، مراکز تفریحی، سینمای تک صفحه ای و سیستم مدرسه خوب رونق گرفت. مقامات مدرسه تخمین می زنند که تقریبا نیمی از دانش آموزان در لکسینگتون والدینی دارند که در کارخانه تایسون کار می کند.

بسیاری از کارگران تایسون ده‌ها سال در لکسینگتون زندگی می‌کنند و در کارخانه و کلیساهای متعدد شهر، از جمله فرانسیسکو آنتونیو، اجتماع می‌سازند.

پدر 4 فرزند 52 ساله گفت که او چند ماه در لکسینگتون می‌ماند و به دنبال کار می‌گردد، اگرچه "اکنون آینده‌ای وجود ندارد." عینکش را برداشت، مکث کرد، عذرخواهی کرد و سعی کرد احساساتش را توضیح دهد.

او گفت: «بیشتر این خانه است، نه شغل.» او با لبخندی شرم‌آور، عینک خود را عوض کرد.

کارگران تایسون که از تعطیلی ویران شده‌اند، هیچ برنامه مشخصی ندارند

هزاران کارگر، مالیات، وام‌های بیمه و هزاران بیمه پرداختی ندارند. هزینه های تحصیلی که درآمدی برای پرداخت آن ندارند.

برای بسیاری، یافتن شغل دیگری آسان نیست، به‌ویژه کارگران مسن‌تر که انگلیسی صحبت نمی‌کنند، دبیرستان را فارغ‌التحصیل نکرده‌اند و با کامپیوتر آشنا نیستند. آخرین درخواستی که برخی از آنها پر شده اند، دهه ها پیش بود.

عرب آدان گفت: «ما می دانیم که فقط برای تایسون در گوشت کار می کنیم، تجربه دیگری نداریم. این مهاجر کنیایی با دو پسر پرانرژی خود در ماشین خود نشسته بود، آنها از او سوالی پرسیدند که او پاسخی برای آن نداشت: "بابا، به کدام ایالت می رویم؟"

جوونتینو کاسترو که ربع قرن در تایسون کار کرده است، گفت: «آنها اکنون فقط جوانان می خواهند. "من نمی دانم در مدت زمان باقیمانده چه اتفاقی قرار است بیفتد."

لوپه سجا کمی پول پس انداز کرده است، اما مدت زیادی دوام نخواهد آورد. لوز آلویدرز یک کنسرت تمیز کردن دارد که او را برای مدتی حفظ خواهد کرد. دیگران ممکن است برای مدتی به مکزیک بازگردند. هیچ کس برنامه روشنی ندارد.

فرناندو سانچز، کارگر تایسون به مدت 35 سال که با همسرش نشسته بود، گفت: «آسان نخواهد بود. "ما اینجا را از ابتدا شروع کردیم و زمان آن رسیده که دوباره از صفر شروع کنیم."

اشک روی گونه های همسرش جاری شد و او دست او را فشار داد.

تعطیلی کارخانه در مشاغل محلی موج خواهد زد

اثر دومینو می تواند چیزی شبیه به این باشد: هیکس اقتصاددان گفت اگر 1000 خانواده شهر را ترک کنند – که تعجب نخواهد کرد اگر این دو برابر بود – صندلی ها در مدارس خالی می ماند و منجر به اخراج معلمان می شود. مشتریان بسیار کمتری در رستوران‌ها، مغازه‌ها و سایر مشاغل وجود خواهند داشت.

بیشتر مشتریان در Los Jalapenos، یک رستوران مکزیکی در پایین خیابان کارخانه، کارگران تایسون هستند. مارتینز که برای دیابت دیالیز می‌شود و پایش قطع شده است، گفت: آن‌ها بعد از کار غرفه‌ها را پر می‌کنند و با پوزخند سبیلی مالک آرماندو مارتینز و زیر لب «هولا، آمیگو!» استقبال می‌شود.

اگر او نتواند از قبض‌ها پیروی کند، رستوران بسته می‌شود.

او گفت: «هیچ جایی نمی‌توانیم برویم.

بسیاری، از جمله جو پپلیچ، مدیر شهر، امیدوارند تایسون کارخانه را برای فروش بگذارد و یک شرکت جدید برای ایجاد مشاغل جدید بیاید. این یک راه حل سریع نیست، نیاز به زمان، مذاکره، نوسازی و هیچ تضمینی برای مشاغل مشابه ندارد.

پپلیچ، که خاطرنشان کرد تایسون به دلیل توافقی که سال‌ها پیش مذاکره شد، مجبور به پرداخت مالیات شهری نبوده است، گفت که "تایسون به این جامعه بدهی دارد. من فکر می‌کنم که آنها در اینجا مسئولیت دارند تا بخشی از تاثیر را کاهش دهند."

تایسون در بیانیه‌ای در پاسخ به درخواست AP برای اظهار نظر در مورد برنامه‌های این سایت، گفت که "در حال حاضر در حال ارزیابی نحوه تغییر کاربری تاسیسات در شبکه تولید خودمان است." جزییات ارائه نکرد یا نگفت که آیا قصد دارد از طریق بسته شدن کارخانه به جامعه حمایت کند.