در خانه‌ای در تقاطع اصلی دهکده، که اکنون محل ملاقات، آشپزخانه و محل خواب است، انفجارها یک پس‌زمینه معمولی بودند و خطر دائمی فرود مهمات سرگردان در آن نزدیکی وجود داشت. سومجی به ندرت تکان می‌خورد، اما وقتی انفجارها خیلی نزدیک می‌شد، به یک پناهگاه موقت در کنار خانه می‌دوید، که در زمینی خالی از لوله‌های زهکشی بتنی بزرگ تقویت‌شده با خاک، کیسه‌های شن و لاستیک‌های ماشین ساخته شده بود.

او مدت کوتاهی پس از جنگ جولای داوطلب شد. این زن 52 ساله یک دوره آموزشی سه روزه را با مدیریت منطقه گذراند که شامل آموزش اسلحه و فنون گشت زنی قبل از منصوب شدن در نوامبر بود. نگهبانان روستای داوطلب مجاز به حمل سلاح گرم ارائه شده توسط مقامات مربوطه هستند.

ارتش بر اهمیت داوطلبانی مانند سامجای در این مرحله جدید نبرد تأکید کرده و گفته است که آنها به "ارائه بالاترین اطمینان و ایمنی ممکن برای مردم کمک می کنند."

به گفته ارتش، داوطلبان "گشت زنی انجام می دهند، ایست های بازرسی ایجاد می کنند، در داخل روستاها نگهبانی می دهند، از اموال مردم محلی محافظت می کنند، و بر منطقه نظارت می کنند که ممکن است برای جمع آوری افراد مشکوک اقدام به جمع آوری افراد مشکوک کنند." اطلاعات."

سومجای گفت که تیم داوطلب تمام این وظایف را انجام می دهد، مراقب غریبه ها و گشت زنی شبانه برای جلوگیری از ورود سارقان به خانه های متروکه است. با این حال، مسئولیت اصلی او نظارت بر تهدیدها نیست، بلکه مراقبت از حدود 70 سگ است که در جامعه باقی مانده اند.

"این اولویت من است. چیزهای دیگری که به مردان اجازه دادم از آنها مراقبت کنند. من در بیرون رفتن و گشت زنی شبانه خوب نیستم. خوشبختانه با سگ ها خوب هستم." او گفت و اضافه کرد که او ابتدا به تعدادی از سگ ها غذا داد. تلاش‌ها.

در یک روستای مجاور، رئیس پرادن پراجوابسوک با حدود دوازده نفر از اعضای تیم امنیتی دهکده خود در کنار جاده مقابل یک مدرسه محلی نشستند. در اطراف آنجا، اکثر مغازه ها قبلاً بسته بودند و هر چند وقت یکبار اتومبیل های کمی را می توان دید.

مردان و زنان با پوشیدن لباس‌های آبی سرمه‌ای و روسری‌های راه راه بنفش و آبی، در حالی که تفنگ‌های ساچمه‌ای را بسته بودند و غریبه‌ها را با دقت تماشا می‌کردند، به طور معمولی گپ می‌زدند. پرادن گفت که این تیم در طول روز در نقاط مختلف مستقر شدند، سپس با فرا رسیدن شب شروع به گشت زنی کردند.

او خاطرنشان کرد که وظیفه نگهبانی آنها شبانه روز است و هیچ غرامتی دریافت نمی کند و کاملاً به داوطلبان متکی است. او گفت: «ما این کار را با اراده خود، برای برادران و خواهران روستایمان انجام می‌دهیم.

به‌جز محافظت از خانه‌های خالی، تیم پرادن، مانند سامجای، از تغذیه حیوانات خانگی، گاو و سایر حیوانات نیز اطمینان می‌دهد. در طول روز، برخی از اعضا از خانه به خانه موتور سواری می‌کنند تا به خوک‌ها، مرغ‌ها و سگ‌هایی که صاحبانشان رها کرده‌اند غذا بدهند.

اگرچه روستای او نزدیک میدان‌های جنگ است، اما پرادن گفت که از صداهای جنگ نمی‌ترسه.

"ما می‌خواهیم مردممان در امان باشند... ما حاضریم از روستا برای مردمی که محافظت کرده‌اند محافظت کنیم"