تایلند پس از اعلام کاخ سلطنتی مبنی بر اینکه ملکه سابق سیریکیت، مادر پادشاه کنونی تایلند، ماها واجیرالونگکورن و همسر پادشاه فقید و طولانی‌مدت این کشور بهومیبول آدولیادج، در سن 93 سالگی درگذشت، ماتم زده است.

سیریکیت با پادشاه بومیبول ازدواج کرد که در سال 2016 پس از هفت دهه سلطنت درگذشت.

طبق گزارش‌ها، او از 17 اکتبر با عفونت خونی دست و پنجه نرم می‌کرد و علی‌رغم تلاش‌های تیم پزشکی‌اش، وضعیت او بهبود نیافت.

سخنگوی دولت گفت آنوتین چارنویراکول، نخست وزیر تایلند، پرواز شنبه خود به مالزی - جایی که نشست رهبران آسه آن از یکشنبه تا سه شنبه برگزار می شود - پس از خبر درگذشت ملکه مادر لغو شده است.

رهبر تایلند در عوض یک جلسه کابینه برای بحث در مورد ترتیبات تشییع جنازه برگزار کرد.. به گزارش شبکه خبری تایلندی The Nation، فضای جلسه تاریک و غم انگیز بود و همه مقامات دولتی در آنجا حضور داشتند که لباس سیاه پوشیده بودند.

به گزارش The Nation، نخست وزیر آنوتین اکنون یکشنبه به مالزی پرواز خواهد کرد، در همان روزی که دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده قرار است بر امضای توافقنامه صلح بین تایلند و کامبوج نظارت کند، پس از اینکه اختلاف مرزی در ماه جولای به درگیری همه جانبه تبدیل شد.

طبق گزارش رسانه تایلندی PBS، پادشاه واجیرالونگکورن حکم داده است که یک دوره سوگواری رسمی یک ساله توسط اعضای خانواده سلطنتی و خادمان سلطنتی از تاریخ درگذشت مادرش برگزار شود.

جسد ملکه مادر فقید در کاخ بزرگ بانکوک نگهداری خواهد شد.

اگرچه سیریکیت تحت الشعاع قد و قامت شوهر فقیدش و پسرش که اکنون پادشاه است، چهره‌ای محبوب در سراسر کشور بود و تولد او در 12 اوت به عنوان روز مادر جشن گرفته می‌شد.

حتی در جریان اعتراضات گسترده دانشجویان در سال‌های 2020 و 2021 - که به انتقاد عمومی بی‌سابقه از سلطنت و درخواست‌ها برای لغو قوانین سخت‌گیرانه لسه‌مجست تبدیل شد - خشم معترضان بیشتر متوجه پادشاه بود تا والدینش.

خانواده سلطنتی در تایلند مورد تکریم قرار می‌گیرند، و سلطنت توسط برخی از خشن‌ترین قوانین جهان که انتقاد از این موسسه را ممنوع می‌کند، محافظت می‌شود.

بسیاری با اعضای خانواده سلطنتی به‌عنوان چهره‌های نیمه الهی برخورد می‌کنند و با پوشش رسانه‌ای درخشان و پرتره‌های طلایی که در فضاهای عمومی و خانه‌های خصوصی در سراسر کشور آویزان شده‌اند، تجلیل می‌شوند.

مرگ پادشاه بهومیبول در سال 2016 با نمایش‌های شدید غم و اندوه عمومی و یک دوره سوگواری رسمی یک ساله به دنبال داشت، به طوری که بسیاری از تایلندی‌ها برای مدت آن لباس سیاه را انتخاب کردند.

Sirikit در سال 1932 در یک خانواده ثروتمند و اشرافی در بانکوک متولد شد، سالی که سلطنت مطلقه با یک سیستم قانون اساسی در تایلند جایگزین شد.

او در سال 1948 با بومیبول را در پاریس ملاقات کرد، جایی که پدرش سفیر تایلند بود و سیریکیت 16 ساله در حال تحصیل موسیقی و زبان بود.

این زوج دو سال بعد در 28 آوریل 1950، یک هفته قبل از تاجگذاری رسمی بومیبول به عنوان راما نهم سلسله چاکری، ازدواج کردند.

به سیریکیت عنوان سلطنتی Somdet Phra Nang Chao Sirikit Phra Borommarachininat داده شد. این زوج چهار فرزند داشتند - پادشاه واجیرالونگکورن، و شاهزاده خانم اوبولراتانا، سیریندهورن و چولابهورن.

در طول دهه‌های اولیه سلطنت، خانواده سلطنتی تایلندی جوان به عنوان سفیران حسن نیت از جهان عبور کردند و با رهبران جهانی روابط شخصی برقرار کردند و سیریکیت به دلیل حس مد خود در سطح بین‌المللی شناخته شد.

در دهه 1970، خاندان سلطنتی به مشکلات داخلی تایلند روی آوردند و برنامه‌های توسعه‌ای را برای رسیدگی به مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی، از جمله جنگل‌زدایی، فقر روستایی و اعتیاد به تریاک در میان قبایل تپه‌ای در شمال کشور ترتیب دادند.

فعالیت های خیریه آنها هر شب در بولتن سلطنتی کشور پخش می شد.

او در سال 1979 به خبرگزاری آسوشیتدپرس گفت: "سوء تفاهم‌هایی بین مردم مناطق روستایی و افراد ثروتمند و به اصطلاح متمدن در بانکوک ایجاد می‌شود."

او گفت: "مردم روستایی تایلند می گویند که مورد غفلت قرار گرفته اند، و ما سعی می کنیم این شکاف را با اقامت در مناطق دورافتاده با آنها پر کنیم."

در دهه 1980، سیریکیت اغلب بیمار بود و در یک نقطه برای چندین ماه از دید عموم ناپدید شد. در اوایل تا اواسط دهه 2000، او در میان دوره تنش شدید بین پیراهن‌های زرد سلطنتی تایلند و جنبش پیراهن قرمز طبقه فرودست روستایی، نقش سیاسی‌تری در زندگی عمومی به عهده گرفت.

Sirikit با تظاهرکنندگان سلطنتی ابراز همدردی کرد و در اقدامی بسیار نمادین در سال 2008 در مراسم تشییع جنازه عضو اتحاد خلق برای دموکراسی، Angkhana Radappanyawutt که در درگیری با پلیس کشته شد، شرکت کرد.

سیریکیت در اواخر عمر خود از بیماری‌های متعددی رنج می‌برد، و به ندرت پس از سکته مغزی ناتوان‌کننده در سال 2012 در انظار ظاهر می‌شد.

او در سپتامبر 2019 در بیمارستان چولالانگکورن بانکوک بستری شد و تا زمان مرگ در آنجا تحت مراقبت های طولانی مدت قرار گرفت.