Tonges. 1

نوشته آندرس نیلسن

شبکه عظیم اسطوره‌ها و تراژدی‌های یونانی نیلسن مطلقاً نباید کار کند، و با این حال، صرفاً کاربردی نیست، بلکه متعالی است. این کتاب تایتان شورشی پرومتئوس را از دوران حبس خود و تا به امروز دنبال می‌کند، جایی که او به تماشای خدایان می‌پردازد که چگونه با نژاد بشری برخورد کنند که به تخمین آن‌ها استقبال از آن فرسوده شده است. کوپرا

نوشته میشل فیف

کمیک ابرقهرمانی شگفت‌انگیز فیف با چنان شدتی کشیده شده است که کتاب عملاً با حیات رادیواکتیو خود می‌درخشد. در جلد آخر این مجموعه، فیف یک بار دیگر شخصیت‌هایش را به نبرد می‌فرستد و خواننده را با صفحات و صفحات دو صفحه‌ای سرو می‌کند که انگار از یک موزه هنری به ویژه آینده‌نگر به فروشگاه کتاب‌های مصور سرگردان شده‌اند. همه چیزهای خوب باید به پایان برسند، اما چه راهی برای رفتن.

Black Arms to Hold You Up: A History of Black Resistance

پاسمور

تاریخ پرشور پاسمور از مقاومت مسلحانه سیاه‌پوستان ساعت به ساعت به‌موقع‌تر به نظر می‌رسد. این روایت یک قرن تحول را بررسی می‌کند، زیرا شخصیت‌های تاریخی زندگی واقعی سعی می‌کنند از خود در برابر سربازان یک جنگ اعلام‌نشده دفاع کنند که توسط خود کارتونی پاسمور و پدرش روایت می‌شود، که داستان را با دلشکستگی غیرمنتظره‌ای به پایان می‌رسانند. این رد نیهیلیسم است که همچنین می‌داند چرا نیهیلیسم می‌تواند جذاب به نظر برسد، حتی اجتناب‌ناپذیر. Bechdel

Bechdel در کتاب جدیدی که اصطلاح «رمان کمیک» را پیچیده می‌کند، به گروه بازیگران استریپ هفته‌نامه محبوبش «Dykes to Watch For» باز می‌گردد. رندرهای او شاد هستند، مشاهداتش حاد هستند و خود تحقیر کردن او هرگز خنده دار نیست. آشپز جوان در یک رستوران مجلل مونترال، فشارهای کار آشپزخانه و تعهدات خانوادگی به او اجازه می دهد تا راحت از خودش جدا شود، تا زمانی که ناگزیر منفجر شود. عشق او به جزئیات توسط کمال نقاشی های لای تأکید می شود که در بهترین زمان ها به رنگ در می آیند. یک احساس خنده‌دار که بعد از 40 سال تصمیم‌های تکانشی و دلشکستگی همراه، مگی چاسکاریلو غرق‌ناپذیر هرناندز بالاخره آرام می‌گیرد. بنابراین، او تقریباً به عنوان یک فکر بعدی، این کار را انجام می دهد، زیرا عروسی یک دیوانه به شکلی قابل پیش بینی تماشایی منفجر می شود. ساکو

کالبد شکافی دقیق ساکو از شورش مرگبار 2013 در ایالت اوتار پرادش هند یکی از جذاب‌ترین آثار روزنامه‌نگاری روایی - به هر شکلی - است که امسال خوانده‌ام. کاریکاتوریست یک رکورد از یک رویداد جمع آوری می کند که در آن فقط دروغگوها در مورد آنچه اتفاق افتاده توافق دارند. در این روند، او یک سوال وحشتناک می پرسد: تفاوت بین دموکراسی و حکومت اوباش چیست؟ و این تفاوت از کجا شروع می شود؟