در مدارس شهر نیویورک، تقریباً از هر هفت دانش‌آموز یک نفر در مقطعی در سال تحصیلی گذشته بی‌خانمان بودند.

مسائل فوری - مانند بدتر شدن بحران مسکن در شهر و تهدیدهای فزاینده دولت ترامپ - در رقابت شهرداری نیویورک بسیار کمتر از آنچه که شایسته آن است، مورد توجه قرار گرفته است. نحوه برخورد با تجاوزات دولت ترامپ، مانند ماموران فدرال نقابدار و خودروی زرهی در منهتن این هفته، یک مشکل جدید و غیرقابل پیش بینی است. اما مسکن مشکل دیرینه ای است که شهر با آن روبرو بوده است. پرداختن به بحران نیازمند هر ایده بزرگ و افت سرمایه سیاسی است که شهردار بعدی می تواند جمع آوری کند.

بازتاب این واقعیت‌های تلخ در مناظره روز چهارشنبه، با توجه به اینکه ناظران بخش عمده‌ای را به سؤالات خاص در مورد سیاست مسکن اختصاص دادند، باعث آرامش شد.

به‌جای سیاست‌های جسورانه مسکن، رأی‌دهندگانی که این مناظره را دیدند، تماشا کردند که هر سه کاندیدا بر سر این موضوع به یکدیگر ضربه می‌زنند. اندرو کومو درباره زهران ممدانی، یکی از نمایندگان مجلس ایالتی، گفت: «این مرد هرگز حتی لایحه ای در مورد مسکن یا آموزش پیشنهاد نکرده است.

آقای ممدانی درباره آقای کومو، فرماندار سابق گفت: «اگر نامزدی برای شهرداری می‌خواهید که به شما بگوید همه چیزهایی که نمی‌تواند انجام دهد، پس اندرو کومو باید انتخاب شما باشد.» یک هیئت در این مورد تصمیم گیری می کند، اما شهردار اعضای آن را منصوب می کند.

در بازیابی محتوای مقاله با مشکل مواجه هستیم.

لطفا جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.