کیپ کاناورال، فلوریدا (AP) — ماه و خورشید در سال 2026 بیشترین نرخ را دارند.

آغاز شگفتی‌های کیهانی سال، ماه است که اولین فضانوردانی را که در بیش از 50 سال کاروان‌ها از جمله ربات‌های جِی و همچنین ربات‌های کاروانی بازدید می‌کنند، به خود جلب می‌کند. ماه آبی فوق العاده جدید بزوس. یک ابرماه در 3 ژانویه و یک ماه آبی نجومی برای ماه می در دسترس است.

خورشید همچنین با یک خسوف حلقه‌ای از آتش در انتهای جهان در ماه فوریه و یک خورشید گرفتگی کامل در بالای جهان در ماه آگوست، سروصدا ایجاد می‌کند. انتظار شفق‌های قطبی بیشتر را در مکان‌های غیرمنتظره داشته باشید، هرچند شاید نه به اندازه چند سال گذشته.

و آن دنباله‌داری که از ستاره دیگری به چمن ما منحرف شد؟ در حالی که هنوز با تلسکوپ های قدرتمند حیاط خلوت قابل مشاهده است، دنباله دار اخیراً کشف شده که به نام 3I/Atlas شناخته می شود، پس از گذشتن از کنار زمین در ماه دسامبر، یک روز در حال محو شدن است. مشتری بعدی در کارت رقص خود در ماه مارس است. هنگامی که یک بیگانه یخی منظومه شمسی ما را یک دهه بعد ترک کند، به جایی که در فضای بین ستاره ای به آن تعلق دارد بازخواهد گشت.

این سومین بازدیدکننده بین ستاره ای شناخته شده ما است. دانشمندان بیشتر پیش بینی می کنند.

پال چوداس از ناسا که از دهه 1980 تحت نظر بوده است، گفت: «نمی توانم باور کنم که یافتن سه مورد اینقدر طول کشیده است. و با تکنولوژی بهتر، "شانس گرفتن یک بازدیدکننده بین ستاره ای دیگر افزایش خواهد یافت."

در اینجا خلاصه ای از آنچه جهان در سال 2026 برای ما در نظر گرفته است:

ایستگاه بعدی، ماه

رید وایزمن، فرمانده مهتاب‌نگاری آینده ناسا، گفت که احتمال زیادی وجود دارد که او و خدمه‌اش اولین کسانی باشند که قسمت‌های بزرگی از سمت دور ماه را که نیم قرن پیش توسط فضانوردان آپولو نادیده گرفته شده بود، ببینند. او خاطرنشان کرد که مشاهدات آنها می تواند برای زمین شناسان و سایر کارشناسانی که مکان های فرود آینده را انتخاب می کنند، موهبت باشد.

با پرتاب در اوایل سال، سه آمریکایی و یک کانادایی از کنار ماه عبور می‌کنند، پشت آن یک چرخش U انجام می‌دهند، سپس مستقیماً به زمین بازمی‌گردند تا مأموریت 10 روزه خود را به پایان برسانند. توقفی برای مهتاب‌پیمایی وجود ندارد - خدمه بعدی در برنامه اکتشاف ماه آرتمیس ناسا، اثر چکمه‌ها را بر جای خواهند گذاشت.

فرودهای رباتیک بیشتری بر ماه توسط چین و همچنین شرکت‌های آمریکایی در دست است. در اوایل سال، بزوس، بنیانگذار آمازون، به دنبال شرکت موشکی Blue Origin خود است تا نمونه اولیه فرودگر ماه را که برای فضانوردان ناسا طراحی کرده است، پرتاب کند. این دموی ماه آبی 26 فوت (8 متر) بلندتر از چیزی است که 12 ماهگرد آپولو را به سطح ماه رساند. نسخه Blue Moon برای خدمه تقریباً دو برابر ارتفاع خواهد داشت.

برای یک ضربه دیگر به ماه، فناوری Astrobotic و Intuitive Machines نیز فرودهای 2026 را با تجهیزات علمی هدف قرار می دهند. تنها نهاد خصوصی برای فرود روی ماه، Firefly Aerospace، سمت دور ماه را در سال 2026 هدف قرار خواهد داد.

چین در سال جدید منطقه قطب جنوب را هدف قرار می دهد و یک مریخ نورد و همچنین یک به اصطلاح قیف را برای پرش به دهانه های سایه دائمی در جستجوی یخ می فرستد.

کسوف

کیهان با یک خورشید گرفتگی کامل در 12 آگوست که از قطب شمال آغاز می شود و از گرینلند، ایسلند و اسپانیا عبور می کند، تمام مراحل را از بین می برد. کل دو دقیقه و 18 ثانیه طول می کشد زیرا ماه مستقیماً بین زمین و خورشید حرکت می کند تا دومی را از بین ببرد. در مقابل، خورشید گرفتگی کامل در سال 2027 کلیت 6 و 1/2 دقیقه ای را ارائه می دهد و از کشورهای بیشتری عبور می کند.

برای سال 2026، عمل گرم کردن، خورشیدگرفتگی حلقه‌ای از آتش در قطب جنوب در 17 فوریه خواهد بود و تنها چند ایستگاه تحقیقاتی در موقعیت اصلی مشاهده هستند. آفریقای جنوبی و جنوبی ترین شیلی و آرژانتین دید جزئی خواهند داشت. یک ماه‌گرفتگی کامل دو هفته پس از حلقه آتش فوریه رخ خواهد داد، و یک ماه‌گرفتگی جزئی در پایان ماه آگوست به پایان می‌رسد.

سیاره‌های در حال رژه

شش سیاره از هشت سیاره منظومه شمسی در یک صف نمایشی که باید از آن دیدن کرد، در امتداد ماه فوریه نزدیک به ماه ژوئن ظاهر می‌شود. اورانوس و نپتون به دوربین دوچشمی یا تلسکوپ نیاز دارند. اما عطارد، زهره، مشتری و زحل باید اندکی پس از غروب خورشید با چشم غیرمسلح قابل مشاهده باشند، البته اگر آب و هوا اجازه دهد، عطارد و زهره در افق پایین خواهند بود.

مریخ تنها مکان بدون نمایش خواهد بود. خبر خوب این است که سیاره سرخ در ماه آگوست به رژه شش سیاره‌ای ملحق می‌شود که زهره در آن نگه‌دارنده است.

ابر ماه ها

سه ابرماه آسمان شب را در سال 2026 روشن می کنند، نتیجه خیره کننده زمانی است که یک ماه کامل از حد معمول به زمین نزدیک تر می شود زیرا در یک دایره نه چندان کامل می چرخد. ابرماه‌ها که بزرگ‌تر و درخشان‌تر به نظر می‌رسند، خشنودکننده‌ی همیشگی جمعیت هستند که به هیچ وسیله‌ای نیاز ندارند، فقط به چشمان شما نیاز دارند.

اولین ابرماه سال در ژانویه مصادف با بارش شهابی است، اما نور ماه احتمالاً گوی های آتشین کم نورتر را پنهان می کند. دومین ابرماه سال 2026 تا 24 نوامبر رخ نخواهد داد، سومین ابرماه - آخرین و نزدیک ترین ابرماه سال - در شب 23 دسامبر تا 24 دسامبر رخ می دهد. این ابرماه شب کریسمس از فاصله 221668 مایلی (356740 کیلومتری) زمین خواهد گذشت.

نورهای شمالی و جنوبی

انتظار می‌رود خورشید در سال 2026 فوران‌های بیشتری ایجاد کند که می‌تواند منجر به طوفان‌های ژئومغناطیسی در اینجا روی زمین شود و باعث ایجاد شفق خیره‌کننده شود. با این حال، با کاهش چرخه 11 ساله خورشیدی در نهایت، فعالیت خورشیدی باید کاهش یابد.

پیش‌بینی‌کنندگان آب‌وهوای فضایی مانند راب استینبرگ در اداره ملی اقیانوسی و جوی نمی‌توانند صبر کنند تا از تمام اندازه‌گیری‌های باد خورشیدی که به زودی از رصدخانه‌ای که در پاییز راه‌اندازی شد، استفاده کنند.

او در ایمیلی گفت: «2026 سال هیجان انگیزی برای علاقه مندان به آب و هوای فضا خواهد بود، با این فضاپیمای جدید و سایرین به دانشمندان کمک می‌کنند تا نزدیک‌ترین ستاره ما را بهتر درک کنند و تأثیرات آن را پیش‌بینی کنند». AP تنها مسئول تمام محتوا است.