نیویورک (AP) — اولین ابرماه و بارش شهابی سال در آسمان ژانویه همگام خواهند شد، اما نور یکی از آنها ممکن است دیگری را کم کند.

مطابق با Americany

بارش شهابی Quadrantid از جمعه شب تا صبح شنبه به اوج خود می‌رسد. در آسمان‌های تاریک در طول اوج، آسمان‌بین‌ها معمولاً حدود 25 شهاب را در ساعت می‌بینند، اما این بار به دلیل نور ابرماه روز شنبه، احتمالاً کمتر از 10 شهاب در ساعت را مشاهده می‌کنند.

مایک شاناهان، مدیر مرکز علمی

نمایشگاه سیاره‌نما در نیو جرسی اتفاق افتاد.

: "بزرگ‌ترین دشمن لذت بردن از بارش شهابی، ماه کامل است." صخره‌های فضایی سریع با جو زمین برخورد می‌کنند، می‌سوزند و دم‌های آتشین را به دنبال خود باقی می‌گذارند - انتهای یک "ستاره در حال تیرانداز". تعداد انگشت شماری از شهاب ها در هر شب قابل مشاهده هستند، اما باران های قابل پیش بینی سالانه زمانی که زمین از میان جریان های متراکم زباله های کیهانی عبور می کند ظاهر می شود.

ابرماه زمانی اتفاق می‌افتد که یک ماه کامل در مدارش به زمین نزدیک‌تر باشد. به گفته ناسا، این باعث می شود تا 14٪ بزرگتر و 30٪ روشن تر از کم نورترین ماه سال به نظر برسد. تشخیص این تفاوت با چشم غیرمسلح دشوار است.

ماه‌های فوق‌العاده، مانند تمام ماه‌های کامل، در هر جایی که شب است در آسمان صاف قابل مشاهده هستند. از سوی دیگر، کوادانتیدها عمدتاً از نیمکره شمالی قابل مشاهده هستند. ژاک بنیتز از افلاک‌نمای موریسون در آکادمی علوم کالیفرنیا گفت که هر دو را می‌توان بدون هیچ تجهیزات خاصی مشاهده کرد.

برای شناسایی کوادرانتیدها، در اوایل عصر به دور از چراغ‌های شهر بیرون بروید و قبل از اینکه ماه در جشن سقوط کند، مراقب گلوله‌های آتشین باشید. Skygazers همچنین می‌تواند در ساعات اولیه سپیده‌دم یکشنبه نگاه کند.

صبر کنید تا چشمانتان به تاریکی عادت کند و به گوشی خود نگاه نکنید. سنگ‌های فضایی مانند نقاط سفید متحرک سریع به نظر می‌رسند و در کل آسمان ظاهر می‌شوند.

بارش‌های شهاب‌سنگ به‌خاطر صورت فلکی که گوی‌های آتشین به نظر می‌رسند نامگذاری شده‌اند. Quadrantids - زباله های فضایی از سیارک 2003 EH1 - به خاطر صورت فلکی نامگذاری شده است که دیگر شناخته نشده است.

بارش شهابی بزرگ بعدی، به نام Lyrids، برای آوریل برگزار می‌شود.

ابر ماه‌ها چند بار در سال اتفاق می‌افتند و به صورت گروهی می‌آیند و از نقطه شیرین در مدار بیضوی ماه استفاده می‌کنند. رویداد شنبه شب به یک دوره چهار ماهه که از اکتبر آغاز شده بود پایان می دهد. تا پایان سال 2026 ابرماه دیگری وجود نخواهد داشت.

___

دپارتمان علوم و سلامت آسوشیتدپرس از گروه آموزش علوم موسسه پزشکی هاوارد هیوز و بنیاد رابرت وود جانسون حمایت می‌شود. AP تنها مسئول تمام محتوا است.