چند ساعت قبل از استقبال پرزیدنت ترامپ از ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین در استراحتگاه مارآلاگو در روز یکشنبه برای ناهار و گفتگوی مفصل در مورد یک طرح صلح در حال ظهور برای پایان دادن به یک جنگ تقریباً چهار ساله، وزیر امور خارجه روسیه پیشنهاد کرد که این دو نفر ممکن است تلاش خود را نجات داده باشند.

دیپلمات ارشد متخاصم، بار دیگر تاکید کرد که مسکو هرگز با هیچ توافقی که به نیروهای اروپایی اجازه دهد در اوکراین مستقر شوند، موافقت نخواهد کرد. استقرار نیروهای اروپایی در داخل اوکراین یک عنصر کلیدی از طرح امنیتی است که آقای زلنسکی در مذاکرات با دولت ترامپ طراحی کرده است. هدف از حضور آنها جلوگیری از تهاجمات آینده و نظارت بر یک "منطقه غیرنظامی" پیشنهادی در سرزمینی است که روسیه تاکید کرده است باید تحت کنترل کامل خود قرار گیرد.

آقای لاوروف به خبرنگاران گفت اگر اروپایی‌ها ظاهر شوند، آنها یک "هدف قانونی" برای نیروهای روسیه خواهند بود. او هرگز حتی به یک ماده فوق‌العاده دیگر در پیشنهاد صلح نرسید - حداقل همانطور که آقای زلنسکی هفته گذشته توصیف کرد - که به نظر می‌رسد در صورت حمله مجدد روسیه، ایالات متحده را موظف می‌کند که از اوکراین دفاع کند.

نظرات تند او یادآور سه واقعیت به عنوان یک روند صلح بود که آقای ترامپ زمانی اصرار داشت که باید تا روز کریسمس تکمیل شود. برنامه ریزی کنید. رئیس جمهور گفت: "گروه های کاری" برای تعامل با روسیه در سال جدید آغاز خواهند شد.

اولاً، روس ها تاکنون از هیچ چیزی فروگذار نکرده اند و هنوز از آنها خواسته نشده است، حداقل به طور رسمی. مذاکرات تاکنون میان آمریکایی‌ها و اوکراینی‌ها بر این موضوع متمرکز بوده است که آقای زلنسکی مایل به انجام چه مصالحه‌ای است و ایالات متحده در ازای آن چه چیزی می‌خواهد بدهد. ولادیمیر وی. پوتین، رئیس جمهور روسیه، تنها چیزی را اعلام کرده است که هرگز از آن دست نخواهد کشید، از جمله اصرار او بر قلمرو بیشتر اوکراین.

آقای. ترامپ روز یکشنبه پس از گفتگو با رهبر روسیه تکرار کرد که آقای پوتین "آماده صلح" است. هیچ رهبر غربی دیگری موافقت خود را اعلام نکرده است.

دوم، به همان اندازه که مسائل سرزمینی دشوار است - آقای ترامپ و آقای زلنسکی هنوز در حال بحث در مورد آینده بخش‌هایی از شرق اوکراین و سرنوشت بزرگترین نیروگاه هسته‌ای اروپا هستند - این طرح بلندمدت برای بازدارندگی روسیه از تهاجم دیگری است که پیچیده‌ترین مجموعه موانع را ایجاد می‌کند.

دستیابی به این نوع بازنشانی مستلزم لغو تمامی تحریم‌های اقتصادی بر مسکو، از سرگیری تجارت، آزادسازی جریان نفت و گاز روسیه و پذیرش مجدد کشور به غرب است.

این نقشی بود که روسیه در سال‌های پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و قبل از فروپاشی اوکراین در نظر گرفته بود. آقای ترامپ که همیشه جذب چشم‌انداز معاملات با یک مؤلفه اقتصادی می‌شد، با آن چشم‌انداز معاشقه می‌کرد، حتی اگر رهبران اروپایی و بخش‌هایی از حزب خود معتقدند که این دیدگاه ساده‌لوحانه یا خطرناک است، در حالی که آقای پوتین همچنان در قدرت است.

با این وجود، آقای ترامپ و آقای ترامپ. زلنسکی سال را در جایی به پایان می‌رساند که حتی چند ماه پیش کمتر پیش‌بینی می‌کردند: با پیشنهادات صلح روی میز، و رئیس‌جمهور آمریکا، که اغلب برای توافق‌های فوری فشار می‌آورد و به نظر می‌رسید که از روسیه حمایت می‌کرد، اکنون اعلام می‌کند «هیچ ضرب‌الاجلی» وجود ندارد. با گذشت نزدیک به چهار سال از جنگ، طولانی‌تر از زمانی که ایالات متحده در جنگ جهانی دوم شرکت کرد، این جزئی‌ترین تلاش برای صلح است.

توماس گراهام، یکی از مقامات ارشد شورای امنیت ملی در دولت بوش و هم‌اکنون عضو قبلی شورای امنیت خارجی در دولت بوش، می‌نویسد: «طرح‌های یک توافق نهایی قابل مشاهده است، حتی اگر هر دو طرف به شدت آن را انکار کنند. ماه.

او ادامه داد: «منتقدان استدلال خواهند کرد که چنین تلاش دیپلماتیکی فراتر از توانایی های دولت ترامپ است. ظاهراً فاقد انضباط، ثبات، ظرفیت و حوصله برای پیگیری یک تلاش دیپلماتیک پایدار است. اما حتی توقف پیشرفت در مذاکرات کنونی ممکن نبود اگر ترامپ در ماه فوریه با پوتین با هدف پایان دادن به جنگ گفتگو نمی کرد.

آقای. حضور ترامپ در کنفرانس خبری مشترک با آقای زلنسکی در پالم بیچ، فلوریدا، روز یکشنبه بدون آتش بازی انجام شد. رهبر اوکراین یاد گرفته است که چگونه با رئیس‌جمهور متزلزل آمریکا رفتار کند، بارها از او تشکر می‌کند و از نقش او به‌عنوان یک صلح‌ساز قدردانی می‌کند، سخنانی که آقای ترامپ پنهان نکرده است که می‌خواهد کمیته جایزه صلح نوبل بشنوند.

اما در نظرات عمومی یکشنبه و ارزیابی‌های خصوصی‌اش در هفته‌های اخیر برای دستیاران و بازدیدکنندگان، آقای ترامپ اکنون به نظر می‌رسد که به نظر می‌رسد خطوطی را که یک ماه پیش مرده بود، اعتراف کرد. برای تحت فشار قرار دادن آقای زلنسکی برای دادن هر امتیازی که روسیه خواستار آن شد، به سادگی شکست خورد.

آقای. ترامپ بارها و با کمی تعجب در صدایش گفته است که فکر می‌کرده جنگ روسیه و اوکراین در میان بسیاری از درگیری‌های جهانی «ساده‌ترین راه حل» خواهد بود، جنگی که او به عنوان نامزد خود می‌بالید که می‌تواند در یک روز حل کند. تقریباً گویی این سال بیداری تدریجی در مورد پیچیدگی‌ها و ریشه‌های عمیق تاریخی درگیری بوده است، چیزی که آقای پوتین در ماه اوت در انکوریج درباره‌اش سخنرانی کرد.

در اوایل نوامبر، آقای ترامپ عموماً درگیری را از نظر املاک و مستغلات مورد مناقشه توصیف کرد، موضوعی که او به خوبی می‌داند. اکنون او حداقل به نگرانی‌های امنیتی اشاره می‌کند و معمولاً به مسئولیت‌های اروپا برای مقابله با این موضوع می‌پردازد، نه واشنگتن. او روز یکشنبه اذعان کرد که امتیازات زمین اوکراین مستلزم برگزاری همه‌پرسی ملی در اوکراین است، کار آسانی در میان گلوله باران‌های شبانه نیست، و جمعیت رای‌دهنده در سراسر اروپا پخش می‌شوند تا از خشونت پرهیز کنند.

جعبه سیاه در مذاکرات در حال حاضر همان چیزی است که آقای ترامپ به آقای پوتین می‌گوید. یا به طور دقیق‌تر، آنچه آقای پوتین می‌گوید: چه در خلوت خود تمایلی برای تسلیم شدن نشان دهد، یا اجازه ایجاد منطقه غیرنظامی در نزدیکی خط تماس فعلی را بدهد یا از ادعای خود در مورد نیروگاه هسته‌ای Zaporizhzhia که اکنون توسط نیروهای روسی اشغال شده است صرف نظر کند.

آقای. ترامپ روز یکشنبه اعتراف کرد که رهبر روسیه به او گفته است که حاضر نیست با آتش‌بس موافقت کند، احتمالاً در زمانی که هر توافق صلحی در حال مذاکره است یا در جریان همه‌پرسی در اوکراین درباره امتیازات زمین. این ممکن است تنها یکی از بسیاری از موضوعاتی باشد که رهبر روسیه اساساً درباره آن می‌گوید «بله، اما» و به تلاش برای دستیابی به دستاوردهای ارضی ادامه می‌دهد و در عین حال توانایی اوکراین برای تولید گرما و نور را در زمستان سرد و سخت دیگری از جنگ از بین می‌برد.

بعد از آن، موضوع سیاسی ظریفی وجود دارد که خود آقای ترامپ در نهایت باید در داخل کشور به آن بپردازد. تهاجم دیگری است.

جزئیات تضمین های امنیتی مندرج در پیش نویس پیشنهادی مذاکره کنندگان اوکراینی و آمریکایی نامشخص است. اما توصیف آقای زلنسکی از تعهد ماده 5 از نوع تعهد متحدان ناتو، اگر درست باشد، تغییر بزرگی در سیاست ایالات متحده خواهد بود.

رئیس جمهور باراک اوباما تمایلی نداشت تا زمانی که روسیه کریمه را در سال 2014 تصرف کرد و رئیس جمهور جوزف آر. سلاح، مهمات، اطلاعات و مشاوران.