انتظار می‌رفت که رئیس‌جمهور ترامپ روز چهارشنبه ایالات متحده را از این توافقنامه بین‌المللی که مبنایی برای مهار تغییرات آب و هوایی برای کشورها ایجاد می‌کند، خارج کند.

این توافق که ۳۴ سال است اجرا می‌شود، همه کشورهای دیگر جهان را به‌عنوان عضو در نظر می‌گیرد.

در پیامی که رئیس‌جمهور در رسانه‌های اجتماعی منتشر کرد، کاخ سفید اعلام کرد که رئیس‌جمهور در آن پستی را امضا کرد. از 66 سازمان بین‌المللی و معاهده‌ای که «دیگر در خدمت منافع آمریکا نیستند».

این تصمیم نه تنها سیگنال قدرتمندی مبنی بر خروج آمریکا از دیپلماسی و رهبری جهانی ارسال می‌کند، بلکه انگشت در چشم میلیاردها نفر از جمله آمریکایی‌ها است که از تشدید آتش‌سوزی‌ها، طوفان‌ها و خشکسالی‌ها، تهدیدات برای عرضه مواد غذایی و اثرات مخاطره‌آمیز ناشی از گرما و سایر اثرات زیست‌محیطی رنج می‌برند. سیاره زمین.

این اقدام بر انزوای ایالات متحده در جهان در زمینه اقدامات اقلیمی مهر و موم شد. این توافق که رسماً به عنوان کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب و هوایی شناخته می شود، در سال 1992 در ریودوژانیرو، برزیل ایجاد شد. این که با نام اختصاری آن، UNFCCC شناخته می شود، پایه و اساس توافق پاریس یک دهه پیش بود، یک پیمان داوطلبانه بین کشورها برای کاهش سرعت افزایش دمای جهانی به سطوح نسبتاً معقول.

آقای. ترامپ قبلاً اقدام به خروج ایالات متحده از توافق پاریس کرده است. این در 20 ژانویه رسمی خواهد شد.

عقب‌نشینی رئیس‌جمهور ترامپ در زمینه همکاری‌های اقلیمی در حالی صورت می‌گیرد که رقیب اصلی ایالات متحده در صحنه جهانی، چین، بر فناوری‌های انرژی پاک آینده تسلط پیدا کرده است. در همان زمان، بسیاری از قدرتمندترین متحدان ایالات متحده، از جمله استرالیا، بریتانیا و اتحادیه اروپا، نیز در حال پیشبرد جاه طلبی های خود برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای گرمایش سیاره و افزایش انرژی های تجدیدپذیر هستند.

ووپکه هوکسترا، کمیسر آب و هوای اتحادیه اروپا، در مصاحبه اخیر خود با اشاره به موضع ایالات متحده در مورد توافق پاریس گفت.

این خروج یک سال طول می کشد تا زمانی که ایالات متحده اخطاریه رسمی به سازمان ملل ارسال کند، اجرایی شود. پس از نهایی شدن، ایالات متحده دیگر در مذاکرات سالانه بین 200 کشور با هدف تشویق کشورها به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شرکت نخواهد کرد.

"جین گالبریت، استاد دانشکده حقوق بین‌الملل

Pensyl University of Penns. سنا در سال 1992 پیمان آب و هوای سازمان ملل را به اتفاق آرا تصویب کرد. اختیارات قانونی رئیس جمهور برای خروج یکجانبه از یک معاهده مشکوک است، و دیوان عالی هرگز به طور قطعی در مورد این موضوع تصمیم نگرفته است.

و با این حال، به عنوان یک موضوع عملی، روسای جمهور گذشته توانسته اند این کار را انجام دهند. به عنوان مثال، زمانی که رئیس جمهور جورج دبلیو بوش ایالات متحده را از معاهده موشک های ضد بالستیک در سال 2002 خارج کرد، تنها تعداد کمی از اعضای کنگره مخالفت کردند.

برخی از محققان حقوقی گفته اند که خروج از چارچوب آب و هوایی سازمان ملل متحد بازگشت ایالات متحده تحت ریاست جمهوری آینده را بدون رای دیگر در سنا، اگر نگوییم غیرممکن، دشوار می کند. از جمله خانم گالبریت گفت که رئیس جمهور آینده می تواند ایالات متحده را نسبتاً آسان به معاهده بازگرداند. او گفت که رای دو سوم سنا که در سال 1992 انجام شد همچنان به قوت خود باقی می ماند و اگر رئیس جمهور از توافق خارج شود، باطل نمی شود.

تصمیم برای خروج بخشی از حمله تهاجمی رئیس جمهور ترامپ به تلاش های آب و هوایی است. دولت او مقررات اقلیمی را لغو کرده است، داده های علمی در مورد تغییرات آب و هوایی را از وب سایت های دولتی حذف کرده، توسعه انرژی باد و خورشیدی را متوقف کرده و گزارشی فدرال در مورد کم اهمیت جلوه دادن اثرات گرم شدن سیاره را سفارش داده است.

در ماه فوریه به وزارت امور خارجه دستور داد تا حمایت ایالات متحده از همه توافقنامه ها و سازمان های جهانی آب و هوا را بررسی کند. کاخ سفید مهلتی 180 روزه برای این بازبینی تعیین کرد که در اوایل آگوست منقضی شد.

هیچ کشور دیگری از آمریکا در خروج از توافق پاریس پیروی نکرده است. هنوز مشخص نیست که آیا خروج از کنوانسیون اساسی، سایر کشورها را به پیروی از آن ترغیب خواهد کرد یا خیر.