او چهار بار در هفت ثانیه گفت: مهاجران سومالیایی در ایالات متحده "آشغال" هستند.

این اشتباهی نبود. در واقع، حملات لفاظی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ علیه مهاجران از زمانی آغاز شد که او گفت مکزیک «متجاوزین» را به آن سوی مرز می‌فرستد و در جریان اعلامیه کمپین ریاست‌جمهوری‌اش در یک دهه پیش. او همچنین لفاظی هایی را که زمانی آدولف هیتلر به کار برده بود تکرار کرد و 54 کشور آفریقا را "کشورهای سوراخ" نامید. اما با یک رونق بسته شدن جلسه دو ساعته کابینه در روز سه‌شنبه، ترامپ لفاظی‌های ضد مهاجر خود را بیش از پیش تقویت کرد و از هر گونه ادعایی مبنی بر اینکه دولت او تنها به دنبال حذف غیرقانونی افراد در ایالات متحده است، رد کرد.

ترامپ پنج برابر از جمعیت 260000 نفری این کشور گفت: «ما آنها را در کشور خود نمی‌خواهیم». "اجازه دهید به جایی که از آنجا آمده اند برگردند و آن را درست کنند." اعضای کابینه جمع شده تشویق و تشویق کردند. معاون رئیس جمهور جی دی ونس را می توان دید که مشت می کند. پیت هگزت، وزیر دفاع، که در سمت چپ رئیس جمهور نشسته بود، در مقابل دوربین ترامپ گفت: "خوب گفتی."

این پایانی دو دقیقه‌ای نمایش جذابی را در کشوری ارائه داد که به خود می‌بالد که توسط مهاجران تأسیس شده و ثروتمند شده است، در کنار تاریخ زشتی از بردگی میلیون‌ها نفر از آنها و محدود کردن افرادی که می‌توانند وارد شوند. یورش‌ها و اخراج‌های گمرکات و مهاجرت ایالات متحده آمریکا، دوباره ملتی را شعله‌ور کرده است - و مناظره‌های دیرینه آمریکایی را می‌توان برانگیخت. ترامپ از جمله به ده ها هزار شهروند آمریکایی گفت که آنها را به دلیل منشاء خانوادگی آنها نمی خواهد.

کارل بون تمپو، استاد تاریخ دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی، گفت: «کاری که او انجام داده است، این نوع زبان را بیشتر به مکالمه روزمره، بیشتر به موضوع اصلی آورده است. "او به نوعی این نوع زبان را که برای بسیاری از آمریکایی ها برای مدت طولانی خارج از محدوده تلقی می شد مشروعیت بخشیده است."

سوالی که به هسته هویت آمریکایی می‌زند

بعضی از آمریکایی‌ها مدت‌هاست که احساس می‌کنند مردم از بخش‌های خاصی از جهان هرگز نمی‌توانند واقعاً با هم ترکیب شوند. این احساسات بیگانه‌گریزی در دوره‌های دشوار، مانند ترس‌آفرینی ضد چینی‌ها در اواخر قرن نوزدهم و زندانی شدن حدود 120 آمریکایی در طول جنگ جهانی دوم، ظاهر شده است. که سال گذشته با بیش از 77 میلیون رای دوباره انتخاب شد، یک حرکت دولتی را برای محدود کردن مهاجرت به راه انداخت. دستور او برای پایان دادن به تابعیت حق تولد - با اعلام اینکه فرزندان متولد شده از والدینی که به طور غیرقانونی یا موقت در ایالات متحده هستند علیرغم اصلاحیه چهاردهم، شهروند آمریکایی نیستند - توسط دیوان عالی بررسی می شود. او تا حد زیادی سیستم پناهندگی این کشور را مسدود کرده و تعداد پناهندگانی را که مجاز به پذیرش است به شدت کاهش داده است. و دولت او این هفته درخواست مهاجرت برای مهاجران از 19 کشور ممنوعه سفر را متوقف کرد.

مهاجرت همچنان یک موضوع امضا برای ترامپ است و او در آن نمره کمی بالاتر از تایید کلی شغلش دارد. بر اساس نظرسنجی نوامبر AP-NORC، تقریباً از هر 10 بزرگسال، 4 نفر - 42٪ - نحوه برخورد رئیس جمهور با این موضوع را تایید کردند که در مقایسه با حدود نیمی از کسانی که در ماه مارس تایید کردند، کاهش یافته است. و ترامپ دستور کار خود را با سرکوب‌های تقریباً روزانه پیش برده است. روز چهارشنبه، ماموران فدرال یک عملیات مهاجرتی را در نیواورلئان آغاز کردند،

سرنخ‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد ترامپ نسبت به بسیاری از اعضای حزب خود از لفاظی‌های ضد مهاجرتی قوی‌تری استفاده می‌کند. مطالعه 200000 سخنرانی در کنگره و 5000 ارتباطات ریاست جمهوری مرتبط با مهاجرت بین سالهای 1880 و 2020 نشان داد که "تأثیرگذارترین" کلمات در این زمینه عباراتی مانند "اجرا"، "تروریسم" و "سیاست" از سال 1973 تا اولین دوره ریاست جمهوری ترامپ نوشته شده است.

"اولین رئیس جمهور در تاریخ مدرن آمریکا است که احساسات خود را نسبت به مهاجرت منفی تر از اعضای عادی حزب خود ابراز می کند." و این قبل از آن بود که او هزاران سومالیایی در ایالات متحده را «آشغال» خطاب کند.

رئیس‌جمهور ایالات متحده، که بر سر سایر تحولات در جلسه کابینه و بحث‌های بین ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه و نمایندگان ایالات متحده درگیر بود، در اختتامیه پرجمعیت خود صحبت‌های تند را انتخاب کرد.

او گفت که آمریکایی های سومالیایی "از جهنم می آیند" و "هیچ کمکی نمی کنند." آنها "کاری جز عوضی" نمی کنند و "مملکتشان بوی گند می دهد." سپس ترامپ به یک هدف آشنا روی آورد. او گفت که نماینده ایلهان عمر، نماینده دموکرات، منتقد صریح و مکرر ترامپ، «آشغال است». "دوستان او زباله هستند."

اظهارات او در مورد سومالی باعث شوک و محکومیت از مینیاپولیس تا موگادیشو شد.

«نظر من نسبت به ایالات متحده و زندگی در آنجا به طرز چشمگیری تغییر کرده است. هرگز فکر نمی کردم یک رئیس جمهور، به ویژه در دوره دوم ریاست جمهوری خود، اینقدر تند صحبت کند. به همین دلیل، من هیچ برنامه‌ای برای سفر به ایالات متحده ندارم.

عمر «وسواس» ترامپ نسبت به او و آمریکایی‌های سومالیایی تبار را «وحشتناک و ناسالم» خواند.

او گفت: «ما کسی نیستیم که مرعوب شویم، و من نیستم، و ما را رها نمی‌کنند.

تأثیر ترامپ بر این موضوعات بسیار قوی است

اما ترامپ از بالاترین منبر در بزرگترین اقتصاد جهان، تأثیر غیرقابل انکاری بر نحوه نگاه مردم به مهاجران داشته است. سزار کواهتموک گارسیا هرناندز، استاد حقوق مدنی در دانشگاه ایالتی اوهایو، گفت: «ترامپ در پیشبرد مرزهای کاری که دیگران قبلاً انجام داده‌اند، متخصص است. او از اولین سیاستمداری است که بیگانه هراسی نژادپرستانه را پذیرفته است. او افزود که در داخل، ترامپ در میان جمهوریخواهان "وفاداری قابل توجهی" دارد. از نظر بین المللی، او مظهر آرزویی برای سیاستمداران و روشنفکران همفکر است.»

در بریتانیا، نگرش نسبت به مهاجران در دهه پس از برگزیت سخت تر شده است، رأیی که تا حدی ناشی از خصومت با مهاجران از اروپای شرقی است. نایجل فاراژ، رهبر حزب راست‌گرای اصلاح‌طلب بریتانیا، مهاجرت غیرمجاز را «تهاجم» نامیده و نسبت به بی‌نظمی مدنی در حال وقوع هشدار داده است.

مارین لوپن فرانسوی و پدرش، چندین دهه قبل از ورود ترامپ به سیاست، امپراتوری سیاسی خود را با زبان ضدمهاجر بنا کردند. اما حزب تظاهرات ملی لفاظی خود را برای جلب حمایت گسترده‌تر کاهش داده است. لوپن اغلب این موضوع را به عنوان یک موضوع اداری یا سیاستی مطرح می‌کند.

در واقع، آنچه ترامپ در مورد مردم سومالی گفت اگر توسط کسی غیر از یک رئیس دولت بیان شود، احتمالاً در فرانسه غیرقانونی خواهد بود، زیرا توهین‌های عمومی بر اساس منشاء ملی، قومیت، نژاد یا مذهب یک گروه بر اساس قوانین سخنان مشوق نفرت در این کشور غیرقانونی است. اما قانون فرانسه به سران کشورها مصونیت می دهد.

یکی از وکیل ابراز نگرانی کرد که سخنان ترامپ سران دیگر کشورها را تشویق می کند تا از سخنان مشوق نفرت پراکنی مشابهی استفاده کنند که مردم را به عنوان گروه هدف قرار می دهد.

آلیمی، وکیل آری، وکیل پاریسی که در مورد پرونده های نفرت انگیز کار کرده است، گفت: "نظراتی که می گوید جمعیتی بوی تعفن می دهد - از یک رئیس دولت خارجی، یک قدرت برتر نظامی و اقتصادی جهان - که قبلاً اتفاق نیفتاده است." "بنابراین اینجا ما واقعاً از یک آستانه بسیار بسیار بسیار مهم از نظر بیان ... نظرات نژادپرستانه عبور می کنیم."

اما رئیس جمهور "اول آمریکا" گفت نگران نیست که دیگران به لفاظی های قطبی فزاینده او در مورد مهاجرت فکر کنند.

"میشنوم که کسی می گوید: "اوه، ترامپ به طور خلاصه حرفش را درست نمی کند." "من اهمیتی نمی دهم. آنها را نمی خواهم."

___

نویسندگان آسوشیتدپرس، ویل ویسرت و لینلی سندرز در واشنگتن، جان لستر در پاریس، جیل لاولس در لندن، ایولین موسامبی در نایروبی، کنیا، و عمر فاروک در موگادیشو، در این گزارش مشارکت دارند.