رئیس‌جمهور ترامپ در آخر هفته تصویری را ترسیم کرد که چگونه شرکت‌های نفتی ایالات متحده پس از برکناری رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو وارد ونزوئلا می‌شوند و «میلیاردها دلار خرج می‌کنند، زیرساخت‌های به شدت خراب را تعمیر می‌کنند» و «شروع به کسب درآمد برای کشور می‌کنند». اگر شرایط سیاسی مناسب باشد، عملیات یا معاملات در ونزوئلا می تواند نسبتاً سریع افزایش یابد. اما احیای اساسی‌تر صنعت نفت و گاز این کشور به احتمال زیاد سال‌ها و ده‌ها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری به طول می‌انجامد.

جایزه بالقوه بسیار بزرگ است - ونزوئلا دارای بزرگترین ذخایر نفتی در جهان است - اما خطرات آن نیز وجود دارد، و شرکت‌های انرژی ایالات متحده مانند اکسون موبیل و کونوکو فیلیپس قبل از سوزاندن در ونزوئلز. قیمت نفت نیز پایین است و در سال گذشته بیش از 20 درصد کاهش یافته است و توجیه هزینه‌های جدید را برای شرکت‌ها سخت‌تر می‌کند.

در حال حاضر، دو سوال بزرگ پیش روی شرکت‌های نفتی این است که چگونه دولت ونزوئلا پس از دستگیری آقای مادورو بازسازی خواهد شد و اینکه آیا ایالات متحده تحریم‌هایی را که برای تضعیف این کشور اعمال کرده است، لغو خواهد کرد. اقتصاد.

علی مشیری که تا سال 2017 بر عملیات شورون در ونزوئلا نظارت داشت و اکنون یک شرکت نفت خصوصی را اداره می‌کند که منافعی در این کشور دارد، گفت: «شرکت‌های زیادی برای رفتن به محیطی که ثبات در آن وجود ندارد عجله کنند. آقای مشیری گفت که به افزایش تولید نفت کشور به 1.5 میلیون بشکه در روز ظرف 18 ماه کمک کند. او گفت که با فرض برآورد سطح فعلی حدود یک میلیون بشکه در روز، هزینه آن تا 7 میلیارد دلار خواهد بود.

با این حال، این امر باعث می شود ونزوئلا کمی بیش از 1 درصد نفت مورد استفاده جهان و کمتر از نیمی از آنچه در اواخر دهه 1990 پمپاژ می کرد تولید کند.

به احتمال زیاد توسعه بیشتر سال ها طول خواهد کشید. این به این دلیل است که بسیاری از زیرساخت‌های نفتی ونزوئلا در معرض خرابی قرار دارند، و حتی اگر تولیدکنندگان برای بازگشت ابراز علاقه کنند، برای مذاکره در مورد قراردادها و بازگرداندن جای پای آنها در این کشور زمان می‌برد.

دانیل یرگین، مورخ پژوهشی و برنده جایزه پولیتزر در شرکت انرژی و برنده جایزه پولیتزر می‌گوید: «بسیار به سیاست بستگی دارد و چه کسی مسئول است. جهانی.

برخی از تحلیلگران شباهت هایی را با عراق ترسیم کردند، جایی که سال ها طول کشید تا تولید نفت پس از حمله ایالات متحده در سال 2003 بهبود یابد.

در حال حاضر، صنعت نفت ونزوئلا تحت تحریم های ایالات متحده قرار دارد و به دلیل کارزار تهاجمی نفتکش های بسیاری از نفتکش های نفتی که از آنها برای صادرات نفت استفاده می کردند، فلج شده است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا روز یکشنبه گفت، این محدودیت‌ها همچنان باقی خواهند ماند زیرا ایالات متحده برای ایجاد تغییرات در سیاست‌های خود به دولت ونزوئلا تکیه می‌کند.

"این مقدار عظیمی از اهرم فشار است که تا زمانی که شاهد تغییراتی نباشیم، نه فقط برای پیشبرد منافع ملی ایالات متحده، که شماره 1 است، بلکه همچنین به آینده بهتری برای مردم ونزوئلا منجر شود، ادامه خواهد داشت." Nation» در CBS.

طبق گزارش TankerTrackers.com که بر حمل و نقل جهانی نظارت می‌کند، تنها شورون در هفته‌هایی که ایالات متحده کشتی‌ای به نام Skipper را در 10 دسامبر توقیف کرد، توانست به طور منظم نفت صادر کند.

این شرکت دارای مجوز منحصربه‌فردی از دولت ترامپ است که به آن اجازه می‌دهد تا به فعالیت خود در ونزوئل Guline نفت در ونزوئل ادامه دهد. به همین دلیل، در صورت تثبیت شرایط در کشور، به طور گسترده ای به عنوان بهترین موقعیت برای افزایش تولید در نظر گرفته می شود.

سایر شرکت های انرژی که حضور خود را در ونزوئلا حفظ کرده اند عبارتند از Eni ایتالیا و Repsol اسپانیا که گاز طبیعی را در فراساحل از ونزوئلا تولید می کنند، اگرچه تحریم های ایالات متحده از سال گذشته به این معنی است که آنها قادر به صادرات نبوده اند. وزارت خزانه داری ایالات متحده همچنین سال گذشته مجوزی صادر کرد که به شل، مستقر در لندن، اجازه می داد تا کار در میدان گازی فراساحلی ونزوئلا را از سر بگیرد، اگرچه ونزوئلا بعداً مذاکرات را قطع کرد.

دیگران مانند اکسون و کونوکو فیلیپس پس از ملی شدن صنعت نفت پیش از کشور توسط آقای مادورو، هوگو چو، تا حدودی، ونزوئلا را ترک کردند. این شرکت‌ها سال‌ها تلاش کرده‌اند، بی‌نتیجه، تا ونزوئلا را وادار کنند تا میلیاردها دلار برای دارایی‌هایی که دولت توقیف کرده است، بپردازد.

اخیراً، مقامات ونزوئلا تلاش کرده‌اند روابط خود را با برخی از شرکت‌های نفتی غربی هموار کنند. نیویورک تایمز گزارش داده است که دولت آقای مادورو در سال گذشته در حال مذاکره برای معامله نفت با کونوکو فیلیپس بوده است.

بعد از توقیف آقای مادورو در روز شنبه، کونوکو فیلیپس گفت که «گمانه‌زنی در مورد فعالیت‌ها یا سرمایه‌گذاری‌های تجاری آینده زود است» و به طور مشخص به این مذاکرات اشاره نکرد. شورون گفته است که «با رعایت کامل قوانین و مقررات مربوطه» به فعالیت در ونزوئلا ادامه می دهد.

آقای. مشیری، مدیر سابق شورون، گفت که به عنوان اولین گام به سمت تشویق سرمایه گذاری خارجی بیشتر، دولت ترامپ باید تحریم های ونزوئلا را لغو کند.

او گفت: «تنها گلوله نقره ای برای چرخش اقتصاد امروز، سرمایه گذاری نفتی است.