هر سپتامبر، رهبران سراسر جهان در سازمان ملل متحد در نیویورک گرد هم می‌آیند تا درباره بزرگ‌ترین مسائلی که کره زمین با آن مواجه است، بحث کنند و قطعنامه‌هایی را تصویب کنند.

مجمع عمومی سازمان ملل متحد (UNGA) هر سال در دومین سه‌شنبه ماه سپتامبر افتتاح می‌شود. امسال، در 9 سپتامبر آغاز شد، زمانی که رئیس‌جمهور آینده روی کار آمد، دستور کار تصویب شد و کار سازمانی آغاز شد. در روزهای پس از آن، نمایندگان جلساتی برگزار کرده‌اند، کمیته‌ها را تشکیل داده‌اند و برای بحث در سطح بالا آماده شده‌اند.

در 23 سپتامبر، مناظره عمومی سطح بالا آغاز می‌شود، رویدادی کلیدی که در آن رهبران جهان در برابر مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی می‌کنند. هر سخنرانی ضبط می‌شود، و صدا در وب‌سایت سازمان ملل ارسال می‌شود. انتظار می‌رود بیانیه‌ها محدودیت زمانی داوطلبانه 15 دقیقه‌ای را رعایت کنند، اگرچه بسیاری از آنها طولانی‌تر هستند.

این مناظره در دو جلسه روزانه برگزار می‌شود: یک جلسه صبح از ساعت 9 صبح تا 2:45 بعد از ظهر به وقت محلی (13:00 GMT تا 18:45 GMT)، پس از آن یک استراحت کوتاه برای ناهار، و سپس یک جلسه بعد از ظهر از ساعت 15:00 تا 21:00 (19:00 GMT-01:00 GMT).

بر اساس سنت، برزیل همیشه اولین کشوری است که صحبت می کند، رویه ای که در سال 1955 آغاز شد، زمانی که داوطلبانه بحث را آغاز کرد. ایالات متحده، به عنوان کشور میزبان، معمولاً دوم صحبت می کند. امسال، این یک پویایی جالب ایجاد می کند: رئیس جمهور برزیل، لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا، که قرار است از طرف کشورش صحبت کند، رئیس جمهور آمریکا به نمایندگی از ترامپ صحبت خواهد کرد. بعد از او. ترامپ دولت لولا را به انتقام گیری سیاسی علیه متحد رئیس جمهور آمریکا، ژایر بولسونارو، رئیس جمهور سابق برزیل که هفته گذشته پس از شکست در انتخابات 2023 به لولا به اتهام کودتا محکوم شد، متهم کرده است.

برای سایر کشورهای عضو، ترتیب صحبت بر اساس سطح نمایندگی (رئیس دولت، رئیس دولت، یا وزیر)، ترجیحات بیان شده، و تعادل جغرافیایی تعیین می‌شود.

سریر مقدس (شهر واتیکان)، کشور فلسطین، و اتحادیه اروپا نیز برای شرکت دعوت شده‌اند و جایگاه‌های سخنرانی آنها بر اساس نمایندگی آنها تنظیم شده است.

این مناظره تا شنبه، 27 سپتامبر ادامه دارد و در روز دوشنبه، 29 سپتامبر از سر گرفته می شود، زیرا هیچ جلسه ای در روز یکشنبه برگزار نمی شود.

برنامه روزانه در وب‌سایت سازمان ملل منتشر می‌شود، و جلسات به صورت زنده در کانال‌های رسمی سازمان ملل پخش می‌شود. سخنرانان روز اول در نمودار زیر نشان داده شده‌اند.

UNGA در مقر سازمان ملل متحد، که در امتداد رودخانه شرقی در منهتن، شهر نیویورک واقع شده است، برگزار می شود.

این مجموعه که بین سال‌های 1949 تا 1952 ساخته شد، متعلق به سازمان ملل است و قلمرو بین‌المللی محسوب می‌شود. به عنوان مرکز اصلی دیپلماسی بین‌المللی عمل می‌کند.

این مجموعه همچنین شامل یک ساختمان گاراژ پارکینگ و یک ساختمان ضمیمه جنوبی است که هر دو در دهه 1980 ساخته شدند تا کارکنان و عملیات در حال توسعه سازمان ملل را در خود جای دهند.

UNGA همیشه در نیویورک برگزار نشده است. شش جلسه اول UNGA در شهرهای مختلف برگزار شد که از لندن شروع شد و بعداً از جمله پاریس. با این حال، از سال 1952، تقریباً تمام جلسات در مقر سازمان ملل در نیویورک برگزار شده است.

برخی استثناهای قابل توجه عبارتند از سال 1988، زمانی که مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ژنو، سوئیس، پس از رد ویزا از سوی ایالات متحده برای رهبر فلسطین یاسر عرفات، تشکیل جلسه داد.

امسال، نمایندگان فلسطینی مجدداً از دریافت ویزا توسط ایالات متحده محروم شدند، بنابراین آنها به صورت مجازی شرکت خواهند کرد.

در سال 2020، UNGA برای اولین بار به دلیل همه گیری COVID-19 به صورت مجازی برگزار شد.

چه چیزی در دستور کار امسال است؟

هشتادمین UNGA با موضوع "با هم بهتر: 80 سال و بیشتر برای صلح، توسعه و حقوق بشر" است.

امسال، مشارکت فلسطین در کنار تغییرات آب‌وهوایی، هوش مصنوعی، بحران‌های جهانی غذا و درگیری‌ها در سراسر جهان، از جمله دیگر مسائل مهم، تمرکز اصلی است.

در روز دوشنبه، فرانسه، آندورا، بلژیک، لوکزامبورگ، مالت و موناکو در نشستی در سطح عالی در نیویورک که توسط فرانسه و عربستان سعودی برگزار شد، کشور فلسطین را به رسمیت شناختند.. Australia, Canada, Portugal, and the United Kingdom, which formally recognised Palestine a day earlier, also spoke at the meeting.

کشور فلسطین اکنون توسط 157 کشور از 193 کشور عضو سازمان ملل، که 81 درصد از جامعه بین المللی را نمایندگی می کنند، به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخته شده است.

این اقدامات نشان دهنده روند رو به رشد بین المللی به سمت به رسمیت شناختن کشور فلسطین است، حتی در شرایطی که تلاش ها برای اعطای عضویت کامل در سازمان ملل متحد، به ویژه توسط ایالات متحده، که سابقه طولانی در وتو کردن قطعنامه های انتقادی از اسرائیل دارد، مسدود شده است.

هر کشور چه زمانی به سازمان ملل پیوست؟

سازمان ملل متحد پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شد و از 51 عضو در سال 1945 به 193 امروز افزایش یافت، با دو ناظر غیرعضو: فلسطین و مقر مقدس (شهر واتیکان).

هدف سازمان ملل متحد جلوگیری از درگیری‌های آینده، ارتقای صلح و امنیت بین‌المللی، تقویت همکاری بین کشورها، حمایت از حقوق بشر، و حمایت از توسعه اجتماعی و اقتصادی در سرتاسر جهان بود - اهدافی که بسیاری از منتقدان می‌گویند که به طور فزاینده‌ای در تحقق آنها ناکام است.

Use the table below to search for when each country joined the UN.

چگونه یک کشور در سازمان ملل پذیرفته می شود؟

Being a UN member means that a country can participate in UN decisions, adhere to the UN Charter, and access UN programmes and support.

In the UNGA, the rule is: one country, one vote for the delegations that come from every member state.

Admission to the UN is not the same as diplomatic recognition by other countries.

برای عضویت کامل در سازمان ملل، یک کشور باید این مراحل را دنبال کند:

Once approved, the country becomes a full UN member, gaining full rights and broader international recognition.. پرچم آن به مقر سازمان ملل اضافه می‌شود و حق دارد در تمام فعالیت‌های سازمان ملل متحد، از جمله رأی‌گیری در مجمع عمومی سازمان ملل، مشارکت کامل داشته باشد.

چگونه ایالات متحده از وتوی خود برای جلوگیری از عضویت کامل فلسطین در سازمان ملل استفاده کرده است

در سال 2012، UNGA وضعیت فلسطین را از یک نهاد ناظر به یک کشور ناظر غیرعضو ارتقا داد.

این تغییر فلسطین را به عضویت کامل سازمان ملل متحد تبدیل نکرد، بنابراین نمی‌تواند به قطعنامه‌ها رأی دهد، اما می‌تواند در جلسات شرکت کند و در بحث‌ها شرکت کند.

در 18 آوریل 2024، ایالات متحده قطعنامه ای را که به طور گسترده در مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورد حمایت قرار گرفته بود، وتو کرد که به فلسطین عضویت کامل سازمان ملل را می داد و علیرغم حمایت گسترده بین المللی مانع ارتقاء آن شد.

ایالات متحده سابقه طولانی در وتو کردن قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل در انتقاد از اسرائیل دارد و حداقل 50 بار از زمان پیوستن به سازمان ملل این کار را انجام داده است. این استفاده مداوم از وتو اغلب از اتخاذ تدابیر مربوط به اقدامات نظامی اسرائیل، شهرک‌سازی، یا اشغال سرزمین فلسطین جلوگیری می‌کند.