کارزار دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا علیه "تروریست های مواد مخدر"، کارائیب را به یک میدان جنگ جدید تبدیل کرده است.

از ماه اوت، واشنگتن هزاران نیرو، کشتی‌های جنگی و هواپیما را در سراسر منطقه مستقر کرده و پایگاه‌های نظامی خود را در پورتوریکو بازگشایی کرده و رزمایش‌هایی را انجام داده است که تحلیلگران آن را بزرگترین حضور ایالات متحده در آمریکای لاتین طی دهه‌ها توصیف می‌کنند.

در ماه سپتامبر، ایالات متحده یک سری حملات به قایق‌های ونزوئلا را آغاز کرد که ادعا می‌کند مواد مخدر به ایالات متحده قاچاق می‌کردند، در آخرین حمله روز جمعه شش سرنشین آن کشته شدند. هفته گذشته، ترامپ اعلام کرد که به عملیات مخفیانه سیا در ونزوئلا اجازه داده است و حتی در حال بررسی یک حمله زمینی است.

با این حال، ترامپ روز پنجشنبه رد کرد که همه اینها به منزله اعلام جنگ علیه ونزوئلا است.

او گفت: «خب، من فکر نمی‌کنم که ما لزوماً درخواست اعلان جنگ کنیم.

ترامپ گفت: "من فکر می کنم ما فقط افرادی را که مواد مخدر را به کشور ما وارد می کنند، می کشیم. خوب است؟ ما آنها را می کشیم."

آمریکا به چند قایق ونزوئلا حمله کرده است؟

ارتش ایالات متحده حداقل ده حمله مرگبار به کشتی‌ها در سواحل ونزوئلا، و در دریای کارائیب و اقیانوس آرام از 2 سپتامبر انجام داده است که نشان‌دهنده شدیدترین فعالیت نظامی آمریکا در آمریکای لاتین از زمان تهاجم ایالات متحده به پاناما در سال 1989 است.

بر اساس اظهارات ترامپ و مقامات ارشد دفاعی، این عملیات که تحت اختیار فرماندهی جنوب ایالات متحده (SOUTHCOM) انجام شد، حداقل 43 نفر را کشته است.

نقشه زیر مکان‌های تقریبی حداقل شش مورد از این حملات را بر اساس داده‌های گردآوری شده توسط داده‌های مکان و رویداد درگیری مسلحانه (ACLED) نشان می‌دهد.. بیشتر این حملات در نزدیکی سواحل ونزوئلا و در آب‌های بین‌المللی رخ داده‌اند - که سؤالاتی را در مورد قانونی بودن استفاده از زور توسط ایالات متحده ایجاد می‌کند، به‌ویژه زمانی که هیچ تهدید قریب‌الوقوعی وجود نداشت.

فرماندهی جنوبی ایالات متحده (SOUTHCOM)، که مقر آن در دورال، فلوریدا است، یکی از 11 فرماندهی رزمی متحد وزارت جنگ ایالات متحده است (که توسط ترامپ از وزارت دفاع تغییر نام داد). این فرماندهی بر عملیات در آمریکای مرکزی و جنوبی و دریای کارائیب، از جمله دفاع از کانال پاناما، نظارت دارد.

10 فرمان دیگر مناطق یا عملکردهای مختلفی مانند آمریکای شمالی (NORTHCOM)، اروپا (EUCOM)، آفریقا (AFRICOM)، خاورمیانه (CENTCOM) و هند و اقیانوسیه (INDOPACOM) را پوشش می‌دهند، در حالی که سایرین مسئولیت‌های جهانی مانند عملیات سایبری (CYBERCOM)، فضا (SPACECOM)، نیروهای بازدارنده هسته‌ای ویژه (STRANSCOMT) دارند. در سراسر جهان (SOCOM).

در حالی که ماموریت اعلام شده فعلی SOUTHCOM مقابله با جریانات مواد مخدر به ایالات متحده است، حضور رو به رشد آن در نزدیکی ونزوئلا به عنوان نشانه ای از منافع استراتژیک ترامپ در منطقه تفسیر شده است.

چه تجهیزات نظامی مستقر شده است؟

تشکیل ارتش قابل توجه است و شامل نیروهای اعزامی آماده استقرار، دارایی های دریایی و هوایی ایالات متحده و واحدهای عملیات ویژه می شود.

الکس گاتوپولوس، سردبیر دفاعی الجزیره، گفت: "این بزرگترین افزایش دارایی های نظامی ایالات متحده در منطقه برای چندین دهه است. نیروی فعلی برای حمله زمینی و نه برای عملیات ضد مواد مخدر طراحی شده است.

گروه آماده دوزیستان ایوو جیما (ARG) هسته اعزامی حضور ایالات متحده در دریای کارائیب را تشکیل می دهد. این گروه از کشتی‌های نیروی دریایی حامل تفنگداران دریایی، وسایل نقلیه و هلیکوپترها، که به نام نبرد معروف جنگ جهانی دوم در ایوو جیما نامگذاری شده‌اند، برای فرود سریع در یک ساحل، اغلب در شرایط اضطراری یا جنگ، طراحی شده‌اند.

به همراه ناو USS San Antonio (LPD 17) و USS Fort Lauderdale (LPD 28)، نیروی اعزامی دارای 4500 ملوان و تفنگدار دریایی، از جمله 2200 تفنگدار دریایی آموزش دیده برای حمله آبی خاکی و ماموریت های واکنش سریع هستند.

این گروه همچنین تمرینات شلیک مستقیم روی کشتی ایوو جیما و تمرینات فرود آبی-خاکی در نزدیکی سنت کروکس، بزرگترین جزایر ویرجین ایالات متحده و یک سایت آموزشی کلیدی برای نیروهای ایالات متحده انجام داده است.

این ناوگان همچنین با چندین تجهیزات دریایی تقویت شده است. اواخر روز جمعه، ایالات متحده اعلام کرد که در تشدید حضور نظامی خود، یک گروه حمله ناو هواپیمابر را به آمریکای لاتین می فرستد.

سخنگوی ارتش ایالات متحده گفت که وزیر دفاع پیت هگزث به ناو یو اس اس جرالد فورد و پنج ناوشکن در گروه ضربتی همراهش دستور داد تا در منطقه مستقر شوند.

از 25 سپتامبر، گروه ضربت SOUTHCOM شامل 10 کشتی جنگی اصلی و چندین کشتی پشتیبانی است که بیش از تعداد اختصاص داده شده به منطقه است. در میان آنها چهار جنگنده سطحی و یک زیردریایی با قابلیت حمل موشک های برد بلند تاماهاوک وجود دارد.

ناوشکن‌های USS Jason Dunham (DDG-109)، USS Stockdale (DDG-106) و USS Gravely (DDG-107)، کشتی‌های جنگی چندمنظوره مجهز به موشک‌های حمله زمینی تاماهاوک و همچنین سیستم‌های ضد هوایی و ضد زیردریایی پیشرفته هستند.. بنا بر گزارش ها، هر سه در سال 2024 برای مقابله با حملات حوثی ها در منطقه به دریای سرخ مستقر شدند.

در کنار آنها، USS Newport News (SSN-750)، یک زیردریایی تهاجمی سریع با موتور هسته‌ای، قابلیت‌هایی را برای حملات، عملیات ضد کشتی و ضد زیردریایی و همچنین اطلاعات، شناسایی و عملیات ویژه فراهم می‌کند.

همچنین چندین کشتی پشتیبانی غیر جنگی و همچنین گارد ساحلی ایالات متحده وجود دارد.

قطعات هوایی مستقر تحت SOUTHCOM شامل برخی از پیشرفته‌ترین هواپیماها در نیروی دریایی، تفنگداران دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده است.

گاتوپولوس اظهار می‌دارد که علاوه بر استقرارهای مختلف، «تاکتیک‌های ارعاب پرواز بمب‌افکن‌های استراتژیک نزدیک به حریم هوایی ونزوئلا بوده است... B-52 برای نابود کردن اهداف زمینی، از فاصله‌ای دور، معمولاً با استفاده از موشک‌های کروز دوربرد، طراحی شده است».

این بمب افکن های سنگین می توانند تا ارتفاع 50000 پا (15000 متر) پرواز کنند و موشک های کروز یا سلاح های هسته ای حمل کنند. آنها همچنین با نظارت بر اقیانوس، هدف قرار دادن کشتی ها و مین گذاری از عملیات های دریایی پشتیبانی می کنند.

"بمب افکن استراتژیک B-1 برای نفوذ به حریم هوایی دشمن برای رساندن 37 تن مهمات به هدف خود طراحی شده است. هیچ یک از این جت ها به هیچ وجه برای متوقف کردن قاچاق مواد مخدر مفید نیستند. این به علاوه اعلام عمومی رئیس جمهور ترامپ به سیا برای شروع عملیات در ونزوئلا به من می گوید که آنها چیز بسیار متفاوتی در ذهن دارند، یعنی دولت Maduro>.

"آخرین پیشرفت، سفارش گروه ضربتی کریر جرالد فورد به دریای کارائیب این ایده را بیشتر تقویت می کند. گروه کریر بسیار قدرتمند است و بیش از 75 جت جنگنده، هلیکوپتر و هواپیمای هشدار دهنده را با خود می آورد.. یو اس اس فورد با سه ناوشکن موشک همراه خواهد بود که هر کدام قادر به حمله به اهدافی در اعماق ونزوئلا هستند - مقدار زیادی قدرت شلیک.

همچنین حداقل 10 جنگنده رادارگریز F-35 وجود دارد - جت‌های بسیار همه کاره که می‌توانند حمله کنند، بجنگند و اطلاعات جمع‌آوری کنند در حالی که به سختی توسط رادار شناسایی می‌شوند.

پهپادهای MQ-9 Reaper هواپیماهای هدایت‌شونده از راه دور هستند که برای نظارت و حملات دقیق مورد استفاده قرار می‌گیرند، با برد 1851 کیلومتر (1150 مایل) و سرعت تا 370 کیلومتر در ساعت (230 مایل در ساعت). آنها می‌توانند تا 16 موشک هلفایر را حمل کنند که به آنها اجازه می‌دهد تا یک هدف را به یک هدف حمله کنند.

CH-53E Super Stallions هلیکوپترهای سنگینی هستند که نیروها و تجهیزات را از کشتی به ساحل منتقل می کنند. آنها می توانند 16 تن بار را 80 کیلومتر (50 مایل) قبل از بازگشت به پایگاه حمل کنند.

سایر دارایی‌های هوایی شامل هواپیماهای گشتی P-8 Poseidon، هلیکوپترهای MH-60 Seahawk، جنگنده‌های AC-130J، و هواپیماهای پشتیبانی و شناسایی مختلف است.

جزء عملیات ویژه SOUTHCOM شامل هلیکوپترهای MH-60 Black Hawks و AH-MH-6 Little Bird برای جاگذاری نیرو و شناسایی است. MC Ocean Trader، که بخشی از استقرار است، به عنوان یک پایگاه پیشرو متحرک برای این واحدها عمل می کند.

حدود 10000 سرباز نیز به قلمرو ایالات متحده در پورتوریکو اعزام شده اند، در حالی که کاخ سفید به سیا اجازه داده است تا عملیات مخفیانه در داخل ونزوئلا را انجام دهد.

به گفته واشنگتن، در 4 سپتامبر، دو جت جنگنده F-16 ونزوئلا بر فراز ناو یو اس اس جیسون دانهام به پرواز درآمدند که به عنوان اقدامی بسیار تحریک آمیز تلقی می شد. در پاسخ، ایالات متحده 10 جنگنده F-35B و دو MQ-9 Reaper را در پورتوریکو مستقر کرد.

در 17 سپتامبر، ونزوئلا تمرینات دریایی و هوایی گسترده ای را آغاز کرد، در حالی که رئیس جمهور نیکلاس مادورو دستور بسیج شبه نظامیان بولیواری، یک نیروی ذخیره که بخشی از نیروهای مسلح ونزوئلا، نیروهای مسلح ملی بولیواری (FANB) است، را صادر کرد و خواستار میلیون ها داوطلب برای دفاع از کشور شد.

در حالی که پرزیدنت ترامپ اصرار دارد که عملیات ایالات متحده در دریای کارائیب ماموریت های قانونی مبارزه با مواد مخدر است، مقامات ونزوئلا آن را تشدید تنش ها و حمله به کشتی ها به عنوان نقض قوانین بین المللی می دانند. این می گوید هیچ مدرکی مبنی بر اینکه کشتی های مورد هدف تهدید قریب الوقوع را ایجاد کرده باشند وجود ندارد.