پس از ربوده شدن نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا توسط ایالات متحده در 3 ژانویه، کشورهای مجاور که میزبان جوامع بزرگ ونزوئلا هستند، از جمله کلمبیا و پرو، نسبت به هجوم احتمالی جدید پناهجویان در صورت بی ثبات شدن کشور هشدار داده اند.

این کشور خارج از ونزوئلا، حداقل یک میلیون نفر از مهاجران در جهان باقی مانده است. از اوایل سال 2026، عمدتاً به دلیل نزدیک به یک دهه بحران‌های سیاسی و اقتصادی مداوم.

در این توضیح تصویری، الجزیره مکان‌هایی را باز می‌کند که ونزوئلایی‌ها در خارج از کشور زندگی می‌کنند، چه حمایت‌هایی دارند و چه توانایی‌هایی برای ونزوئلایی‌هایی که می‌خواهند سفر کنند.

کدام کشورها میزبان بیشترین تعداد مهاجر ونزوئلایی هستند

؟ پس از اینکه هوگو چاوز رهبر چپ در سال 1999 رئیس جمهور شد، اکثر متخصصان کشور را ترک کردند و وعده داد که سیستم سیاسی قدیمی را که علیه فقرا و مردم بومی انباشته شده بود، تغییر دهد و بیش از نیمی از جمعیت زیر خط فقر قرار گرفتند.

در طول یک دهه حکومت چاوز، این کشور درآمد حاصل از مخارج نفت را افزایش داد. میلیون ها نفر از فقر شدید نجات یافتند.

در سال 2013 پس از مرگ چاوز، مادورو به قدرت رسید و سطوح بالایی از بدهی و تورم فزاینده را به ارث برد. در سال 2014 با کاهش شدید قیمت نفت، این چالش ها به یک فروپاشی اقتصادی تبدیل شد.

کشور غنی از منابع، رکود عمیق و تورم فزاینده ای را تجربه کرد که هزینه زندگی را غیرقابل تحمل کرد. این وضعیت باعث شد که صدها هزار نفر به خارج از کشور فرار کنند، عمدتاً به کشورهای آمریکای جنوبی و مرکزی و همچنین تعداد قابل توجهی از آنها به ایالات متحده مهاجرت کرده اند.

تا ژوئن، دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) نزدیک به 8 میلیون پناهنده و مهاجر را در سراسر جهان ردیابی کرده بود که 6.7 میلیون نفر در آمریکای لاتین هستند. src="/wp-content/uploads/2026/01/INTERACTIVE-Where-do-most-Venezuelans-live-1768214323.png?quality=80" alt="INTERACTIVE - اکثر ونزوئلایی ها کجا زندگی می کنند-1768214323"(>

برترین کشورهای میزبان عبارتند از:

1. کلمبیا – 2.8 میلیون
2. پرو – 1.7 میلیون
3. ایالات متحده – 987600
4. برزیل – 732,300
5. شیلی – 669400
6. اسپانیا – 602500
7. اکوادور – 440400
8. آرژانتین – 174800
9. مکزیک – 106000
10. جمهوری دومینیکن – 99700

ونزوئلایی‌ها چه حمایت‌هایی دارند؟

UNHCR ونزوئلا را تحت دسته‌ای منحصربفرد از افراد آواره به دلیل بحران انسانی جاری در کشورشان فهرست می‌کند.

این طبقه‌بندی به آنها امکان دسترسی به خدمات ضروری، مانند کمک‌های قانونی، مراقبت‌های بهداشتی و سرپناه در میلیون‌ها کشور میزبان را می‌دهد.

ونزوئلا، قانون حفاظت موقت اجازه اقامت 10 ساله را ارائه می دهد. در ایالات متحده، یک وضعیت حفاظت شده موقت برای ونزوئلایی ها در اواخر سال 2025 توسط دولت ترامپ لغو شد و بیش از 600000 ونزوئلایی در مورد آینده و وضعیت قانونی خود برای زندگی و کار در آنجا نامطمئن باقی ماند.

دولت ترامپ همچنین صدها مهاجر ونزوئلا را که برخی از آنها در زندان های بدنام الوادور بودند، اخراج کرد. گروه های حقوقی می گویند بسیاری از آنها در آنجا مورد شکنجه و آزار جنسی قرار گرفته اند.

طبق گزارش سازمان ملل، تقریبا نیمی از ونزوئلایی هایی که کشور را ترک کرده اند به کار غیررسمی و کم دستمزد متکی هستند، 42 درصد برای تامین غذای کافی تلاش می کنند و 23 درصد در خانه های پر ازدحام زندگی می کنند.

گذرنامه Venezuela

در حال حاضر در رتبه 42 جهان قرار دارد و دسترسی بدون ویزا، هنگام ورود یا ویزای الکترونیکی را به 124 کشور ارائه می‌دهد.

ونزوئلا دارای 9 روز طولانی اقامت در ونزوئلا است. سفر بدون روادید به اکثر نقاط اروپا علاوه بر این، ونزوئلایی ها ممکن است به دلیل چندین دهه معاهدات جابجایی منطقه ای وارد و در سراسر آمریکای جنوبی کار کنند. src="/wp-content/uploads/2026/01/INTERACTIVE-How-strong-is-the-Venezuelan-passport-1768214321.png?quality=80" alt="INTERACTIVE - پاسپورت ونزوئلا چقدر قوی است-17218214 جزیره)