ویلا آلمانا، شیلی – موسیقی کامبیا از بلندگوهای یک صحنه موقت در پارکی کوچک و ساده در ویلا آلمانا، بخشی از منطقه مرکزی شیلی پخش می‌شود.

صدها نفر از مردم محلی در محوطه پارک آسفالت‌شده جمع می‌شوند. جیب‌های دوستان با هم می‌رقصند، و بچه‌ها دور پاهای والدینشان مسابقه می‌دهند.

آنها آمده اند تا یکی از پیشتازان انتخابات ریاست جمهوری شیلی را بشنوند: ژانت خارا.

خارا، وزیر کار سابق، نامزد نمایندگی ائتلاف چپ در انتخابات روز یکشنبه است.

اما این عضویت او در حزب کمونیست است که نامزدی ریاست جمهوری او را تاریخی می کند. از زمان بازگشت شیلی به دموکراسی در سال 1990، یک نامزد کمونیست از چنین حمایت گسترده و جریان اصلی برخوردار نبوده است.

برای برخی، موفقیت خارا یک فشارسنج برای ضعف اقتصادی است که به چرخه انتخابات امسال دامن می‌زند. برای برخی دیگر، نامزدی او نشانه‌ای از دو قطبی شدن فزاینده در سیاست شیلی است.

خارا در مورد اولی کمپین تبلیغاتی کرده است و از ریشه های طبقه کارگر خود دفاع کرده است.. او متعهد شده است که از سیستم بهداشت عمومی شیلی حمایت کند، مسکن ارزان قیمت بسازد و دستمزدها را افزایش دهد.

خارا، 51 ساله، با شلوار جین آبی و کت شلوار گشاد آستین‌هایش، به جمعیت حاضر در ویلا آلمانا گفت: «با توجه به اینکه سیاست بی‌اعتمادی زیادی ایجاد می‌کند، این‌که بتوانم این‌طور با افراد سخت‌کوش جمع شوم، واقعاً قلب من را پر می‌کند.

"اولویت من بهبود کیفیت زندگی مردم خواهد بود."

این تاکید بر مقرون به صرفه بودن - بدون ذکر صعود غافلگیرکننده او به عنوان رئیس مسابقه - باعث شده است که خارا با ستاره در حال ظهور دیگری در سمت چپ، زهران ممدانی از ایالات متحده مقایسه شود.

در ماه ژوئن، خارا و ممدانی هر دو در مسابقات مقدماتی مربوطه خود پیروزی های مهمی را به دست آوردند.

ممدانی به راحتی نامزد دموکرات‌ها برای شهردار شهر نیویورک شد و خارا 60 درصد آرای اولیه را به‌عنوان نماینده ائتلاف حاکم بر اتحاد برای شیلی در رقابت‌های ریاست‌جمهوری به دست آورد.

هر دو نتیجه، که ظرف چند روز پس از یکدیگر اعلام شدند، به برخی از تحلیلگران نشان داد که تشکیلات میانه رو در سمت چپ، به نفع پیشنهادهای جسورانه تر و کمپین های مردمی رد شده اند. ممدانی از آن زمان تاکنون در انتخابات عمومی شهر نیویورک پیروز شده است.

خارا به طور مشابه در صدر نظرسنجی های پیش از انتخابات پیش از دور اول رأی گیری شیلی قرار دارد.

Activa Research، یک شرکت نظرسنجی، دریافت که 24.9 درصد از پاسخ دهندگان قصد حمایت از Jara را داشتند، در مقایسه با 16.9 درصد برای نزدیکترین رقیب بعدی او، نامزد راست افراطی خوزه آنتونیو کاست.

میریا داویلا، کارشناس علوم سیاسی در دانشگاه شیلی، بخشی از این حرکت را به خاطر سابقه خارا می داند.

داویلا گفت: «[جارا] دارای غریزه سیاسی و جذابیت شخصی زیادی است.. "او از بخش کم درآمد بود و از پایه کار می کرد."

خارا در کونچالی، محله ای طبقه کارگر در پایتخت سانتیاگو، یک سال پس از دیکتاتوری وحشیانه آگوستو پینوشه به دنیا آمد.

حکومت او که از سال 1973 تا 1990 ادامه داشت، با سرکوب صداهای جناح چپ مشخص شد. کمونیست بودن غیرقانونی بود و حداقل 3065 نفر در آن زمان کشته شدند. هزاران نفر دیگر نیز شکنجه شدند.

آن دوره همچنین با تورم و فقر بالا مشخص شد. پدر خارا که مکانیک بود، از مشکلات مالی رنج می‌برد، هنگامی که او تنها هشت سال داشت، برای کار در خارج از کشور برزیل را ترک کرد.

در همان زمان، مادرش برای کسب درآمد در یک رستوران به شمال به شهر ایکوئیک نقل مکان کرد. خارا و خواهر و برادرهایش برای مدت کوتاهی تحت مراقبت مادربزرگشان قرار گرفتند.

در سن 13 سالگی، خارا به عنوان یک برداشت کننده میوه فصلی کار می کرد. در 14 سالگی، او به حزب جوانان کمونیست پیوسته بود و به حکومت پینوشه اعتراض می کرد.

در بزرگسالی، پس از سقوط پینوشه، او هم در بخش دولتی و هم در اتحادیه های کارگری کار می کرد. در زمان رئیس جمهور میشل باشله، از سال 2016 تا 2018، او به عنوان معاون وزیر رفاه اجتماعی خدمت کرد.

بعدها، به عنوان وزیر کار در دولت مستعفی رئیس جمهور گابریل بوریچ، او ابتکاراتی را برای کاهش کار در هفته از 45 ساعت به 40 ساعت و اصلاح سیستم بازنشستگی خصوصی شیلی رهبری کرد.

جارا ماه گذشته به پادکست El Bien Y El Mal گفت که در ابتدا فکر می کرد ریشه های طبقه کارگر او را از نامزدی ریاست جمهوری محروم می کند.

او با اشاره به فقدان سابقه گفت: «نمی‌دانستم چگونه ممکن است.» «اکنون کاملاً متقاعد شده‌ام: برای تحقق دموکراسی داشتن افرادی از منشأ طبقه کارگر به عنوان رهبران سیاسی ضروری است.»

در گردهمایی مبارزات انتخاباتی او در ویلا آلمانا، حامیان توضیح دادند که با شخصیت سربه‌روی خارا همذات پنداری کرده‌اند.

ایزیدورا هرناندز، دانشجوی 20 ساله، گفت: «این اولین بار است که یک نامزد تا این حد از من نمایندگی می کند.

یکی از حامیان دیگر، کلاریسا کوفره، شخصاً از یک شهر همسایه در نزدیکی Jara سفر کرده بود.

"من می خواستم با این سنورا آشنا شوم!" بازنشسته 87 ساله خندید.. "او به یک زبان مشترک صحبت می کند، نه مانند سایر سیاستمداران که با این اغراق صحبت می کنند."

جارا مقرون‌به‌صرفه بودن را به عنوان ستون پیشنهادی ریاست‌جمهوری خود قرار داده است. یکی از وعده‌های کمپین او افزایش حداقل دستمزد از 529,000 پزو شیلی در ماه - حدود 560 دلار - به 750,000 پزو یا 807 دلار است.

او استدلال می‌کند که حداقل دستمزد فعلی در یکی از گران‌ترین کشورهای آمریکای جنوبی، جایی که بدهی‌ها گریبانگیر ۶۶ درصد شیلیایی‌ها شده است، کافی نیست.

کوفره، که به مدت 20 سال در مدیریت بیمارستان کار کرد، معتقد است که پیشنهادات خارا منجر به تغییرات مثبت خواهد شد.

او گفت: "مردم به حقوق های بالاتر و همچنین فرصت های شغلی بیشتری نیاز دارند. افراد زیادی بیکار هستند."

با این حال همه شیلیایی ها متقاعد نشده اند.. ویرجینیا پردو، یک کارمند خانگی، به الجزیره گفت که "هرگز" به نامزد چپ رای نخواهد داد و توضیحی صریح ارائه کرد: "او یک کمونیست است."

Peredo یکی از نزدیک به 200 حامی در راهپیمایی برای رقیب راست‌گرای Jara Kast در Copiapo، یک شهر معدنی در 750 کیلومتری (466 مایل) شمال ویلا Alemana بود.

بسیاری از حامیان کاست بر این باورند که خارا حامی وضعیت موجود است. در دوران رئیس جمهور بوریچ، رئیس سابق خارا، شیلی شاهد دوره ای از رشد اقتصادی آهسته بود.

بوریک همچنین برای فرونشاندن نگرانی‌ها در مورد افزایش جرایم سازمان‌یافته و مهاجرت غیرقانونی تلاش کرده است. به عنوان مثال، پردو گفت که می‌ترسد شب از خانه خارج شود.

اگرچه 10 سال پیش از بولیوی به شیلی نقل مکان کرد، از موضع تندرو کاست، که شامل نظامی کردن مرزهای کشور و اخراج همه مهاجران غیرقانونی است، حمایت می‌کند.

پردو در مورد مهاجران به شیلی گفت: "خوب ها می توانند بمانند، اما بدها باید بروند." "آنها همه ما را بد جلوه می دهند."

کاست، یک کاتولیک 59 ساله و بنیانگذار حزب راست افراطی جمهوری خواه، برای ایجاد پایگاه حمایتی خود به ترس از مهاجرت و خشونت متمایل شده است.

گزارشی که در آوریل از دانشگاه سن سباستین منتشر شد نشان داد که فعالیت‌های مرتبط با جرایم سازمان‌یافته بین سال‌های 2022 تا 2023 8.4 درصد افزایش یافته است.

کاست به حامیانش در کوپیاپو گفت: «این یک بحران نیست. این یک وضعیت اضطراری است.

کریستوفر ساباتینی، پژوهشگر ارشد آمریکای لاتین در اندیشکده چتم هاوس، به الجزیره گفت که "رویکرد مشت آهنین کاست به جرم و جنایت" در میان رای دهندگان تاثیر گذاشته است.

«اگر به خواسته‌های شماره یک نگاه کنید، امنیت، جرم و جنایت و مهاجرت همه در بالا هستند. اینها چیزی نیستند که جارا روی آن دویده است.

ساباتینی شباهتی بین کاست و ظهور دیگر رهبران راست‌گرا، مانند دونالد ترامپ در ایالات متحده و خاویر مایلی در آرژانتین می‌بیند.

در مورد مایلی، پیروزی او در رقابت های انتخابات ریاست جمهوری 2023 به عنوان نشانه ای از نارضایتی از دولت چپگرای پرونیست که در آن زمان در قدرت بود، تلقی می شد.

ساباتینی توضیح داد: «[کاست] از ترس‌های مردم به‌طور مؤثری بهره‌برداری می‌کند، به همان شیوه‌ای که مایلی با 16 سال پرونیسم توانست از نفرت مردم سوء استفاده کند، و ترامپ با مهاجرت توانست از این کار استفاده کند.

با وجود اینکه خارا در نظرسنجی ها پیشتاز است، کارشناسان هشدار می دهند که کاست می تواند از او پیشی بگیرد، به ویژه اگر انتخابات ریاست جمهوری به دور دوم برسد.

هشت نامزد در حال حاضر در رقابت هستند. اگر هیچ یک از آنها اکثریت آرا را در روز یکشنبه به دست نیاوردند، دور دوم بین دو نامزد برتر در 14 دسامبر برگزار خواهد شد.

به گفته داویلا، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه شیلی، یکی از عواملی که باید در نظر گرفت این است که چگونه تعداد نامزدها آرای جناح راست را در دور اول انتخابات تقسیم می کند.

اپوزیسیون محافظه‌کار انتخابات مقدماتی را پیش از انتخابات امسال برگزار نکرد، بنابراین نامزدهای متعددی وجود دارد که از رای‌دهندگان راست‌گرا درخواست می‌کنند، از جمله وزیر سابق کار، اولین ماتی و عضو پارلمان، یوهانس قیصر.

در صورتی که انتخابات ریاست جمهوری، همانطور که انتظار می رود، به دور دوم برسد، داویلا توضیح داد که آخرین نامزد جناح راست در سمت چپ می تواند این آرا را تثبیت کند.

داویلا گفت: «حق راست قوی‌تر است، زیرا [نامزدهای آن‌ها] آرای بیشتری اضافه می‌کنند.

اما داویلا افزود، کارت وحشی دیگری وجود دارد که رقابت را شکل می دهد: بازگشت رای گیری اجباری.

برای اولین بار از سال 2012، همه رای دهندگان واجد شرایط باید در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنند، در غیر این صورت جریمه خواهند شد.

افزایش مورد انتظار در مشارکت رای دهندگان درجاتی از عدم اطمینان را به نتیجه انتخابات اضافه می کند.. داویلا گفت: «شیلی یک سیستم رای گیری اجباری دارد، بنابراین بی ثبات است.

در راهپیمایی Jara در ویلا آلمانا، علیرغم شانس طولانی نامزد، جو شادی بود.

خارا در صحبت با خبرنگاران پس از این رویداد، استدلال کرد که این حمایت مردمی او بود که او را در صندوق های رای شناور می کرد.

او گفت: "بسیاری از ما کسانی که در سیاست هستیم در صحبت کردن بسیار خوب هستیم، اما به حرف های روبرویمان گوش نمی دهیم." "امیدوارم همیشه با مردم در تماس باشم."