نیویورک (AP) - لیدیا باستیانیچ در دوران کودکی در ایتالیا به یاد می آورد که یک کتاب آشپزی خاص را تقریباً در آشپزخانه همه دیده است. این کتاب «طلسم خوشبختی» نام داشت و اغلب به عنوان هدیه عروسی به زوج‌هایی که زندگی جدیدی را با هم شروع می‌کردند، داده می‌شد.

«این کتاب تمام دستور العمل‌های اولیه را دارد. و چیز اساسی را می‌گوید - که غذا یک اتصال دهنده است، غذا شادی است. برای پیدا کردن دستور العمل اسپاگتی کاربونارا یا گالانتین گوشت خوک. سادگی و در دسترس بودن آن را با «لذت آشپزی» مقایسه کرد، اما پیش از کار نمادین ایرما اس. رومبائر بود.

این پاییز، اولین نسخه انگلیسی این اثر کامل - با نزدیک به 1700 دستور غذا - به لطف سال‌ها تعقیب و تعقیب سرسخت ناشر Michael Vopraczer در قفسه‌ها عرضه شد.

شکار در جریان است

او اولین بار در مورد آن از ثمین نصرت، نویسنده کتاب "حرارت اسید چرب نمک" شنید، و این، همراه با عشق او به ایتالیا، او را در سفری بیش از یک دهه برای به دست آوردن حقوق انتشار آن به زبان انگلیسی، سوق داد. شزربان می‌گوید: «فقط شعری به این نام - «طلسم خوشبختی» - بی‌زمان به نظر می‌رسید و همچنین مانند آن زمان بود.

بونی، که در سال 1973 درگذشت، یکی از اولین نویسندگان غذا در ایتالیا بود، و بذر "طلسم شادی" از یک مجله رشد کرد. او غذاهایی را تدوین و آزمایش کرد که ستون فقرات آشپزی ایتالیایی باقی مانده اند و تفاوت های منطقه ای را منعکس می کنند. 10 دستور گنوکی، 12 مینسترون و 20 ریزوتو وجود دارد.

شزربان می‌گوید: «این یک کتاب آشپزی است که واقعاً برای آشپزی در نظر گرفته شده است. این کتاب برای آشپزها است. این کتابی است که قرار است از آن استفاده کنید، نه فقط برای نشستن روی یک میز قهوه‌خوری یا روی قفسه، بلکه برای تبدیل شدن به مال شما».

هیچ زبان یا داستان جالبی وجود ندارد. هر ورودی شامل مواد تشکیل دهنده است، و دستورالعمل ها معمولاً فقط چند پاراگراف هستند که به آشپز خانه می گویند که گوشت را «تمام» و سبزیجات را «به مزه» چاشنی کنند.

برخلاف دستور العمل‌های Milk Street، Bon Appetit یا America’s Test Kitchen، Boni چیزها را به گرم وزن نمی‌کرد یا حتی درجه فر را تعیین نمی‌کرد. کود او با شراب سفید فقط "چند قاشق" شراب را مشخص می کند. در جای دیگر، او خواستار یک «انگشت روغن» یا «چند برگ رزماری» می‌شود.

«من فکر می‌کنم یک دیدگاه تحریریه بسیار خاص برای این دستور العمل‌ها وجود داشت، که به اندازه کافی برای درست کردن آن به شما ارائه می‌داد، اما نه آنقدر که نتوانید آن را خودتان درست کنید. شزربان در مورد «طلسم خوشبختی» هر چه بیشتر شیفته او می شد، یاد گرفت. چیزی که در ابتدا انگیزه یافتن یک نسخه برای خود بود، به چیزی بزرگتر تبدیل شد.

«همانطور که شروع کردم به درک بیشتر آن چه بود - جایی که به نظر می رسید در تاریخ و فرهنگ ایتالیا داشته است، و سپس گسترش آشپزی ایتالیایی در سراسر جهان - فکر کردم، "من فقط به یک نسخه از این نیاز ندارم. باید بتوانم از موقعیت خود به عنوان ناشر استفاده کنم تا این را به بقیه جهان انگلیسی زبان بیاورم." در یک نسخه انگلیسی، اما دستور العمل ها به منظور تطبیق آنها با ذائقه آمریکایی تغییر یافت و به شدت خلاصه شد. شزربان می‌گوید: «هیچ‌کس جانور کامل را ترجمه نکرده بود.

Szczerban یک ماجراجویی مخفیانه را آغاز کرد که حدود 12 سال طول کشید - با شماره های تصادفی ناشر ایتالیایی با اسکریپت ایجاد شده از Google Translate تماس گرفت، گزارش های ورشکستگی را بررسی کرد تا ببیند چه کسی ممکن است حقوق مالکیت معنوی را به ارث برده باشد، و با هر کتاب و نماینده ایتالیایی که می توانست صحبت کند.

هنگامی که او با یک بسته‌بندی کتاب تماس گرفت - مانند یک تهیه‌کننده فیلم، اما برای کتاب‌ها - که کسی را می‌شناخت که شخص دیگری را می‌شناخت که شاید بتواند یکی از اقوام خود را پیدا کند، پیشرفتی حاصل شد. چند ماه بعد یک برادرزاده پیدا کردند. شزربان می‌گوید: «من فکر می‌کنم شما به کسی در ایتالیا نیاز داشتید تا قفل رابطه اعتماد را باز کند.

او تصمیم گرفت از نسخه ایتالیایی ۱۹۵۹ به‌عنوان مدل استفاده کند و از هشت مترجم استفاده کند. او فقط دستور العمل هایی را حذف کرد که کاملاً غیرقابل اجرا بودند و بخش هایی در مورد آداب ایتالیایی که دارای تاریخ بودند. نسخه اصلی دائماً مورد مشورت قرار می گرفت.

او می‌گوید: «ما هنوز می‌خواستیم کتاب آدا باشد. سعی نمی‌کردیم آن را مدرن کنیم. سعی می‌کردیم آن را حفظ کنیم و دست نخورده نگه داریم.» "کلمه طلسم، از نظر من، چنین قدرتی دارد. من می‌خواستم همان طلسمی باشد که در زمان انتشار برای اولین بار بود."

Bastianich یک فوروارد برای نسخه انگلیسی نوشت و می‌گوید که فرهنگ، مذهب، توپوگرافی و آب و هوای ایتالیا را به تصویر می‌کشد. او می گوید: «ایتالیایی ها واقعاً میراث فرهنگی خود را گرامی می دارند.

Szczerban قبلاً آن را اجرا کرده است. یک نماینده فروش که کتاب را دوست داشت، تصمیم گرفت دونات شراب پخته درست کند - نوعی شیرینی شیرینی با شراب مخلوط شده در آرد.

"او نانوا نیست. او قبلاً چنین چیزی را ندیده بود. اما یک چیز شگفت انگیز در مورد آن وجود داشت که او را وارد آشپزخانه کرد.

"اولین بار موفق شدند، و بیرون رفتن کمی فراتر از منطقه راحتی او به او اعتماد به نفس داد تا دستور العمل بعدی و دستور العمل بعدی را انجام دهد. برای من، این نوعی جادوی کتابی مانند این است: می‌تواند شما را به نوعی اغوا کند، اما بعد چیزی به شما برمی‌گرداند. روغن

½ فنجان شراب

روغن برای چرب کردن

دستورالعمل‌ها

آرد را در یک کپه بریزید و یک لیوان شراب روشن، سفید یا قرمز را در چاه اضافه کنید و به مقدار کمی استراحت دهید و نه خیلی سفت آن را به 4 یا 5 قسمت تقسیم کنید.

یک تکه بردارید و آن را روی یک تخته کمی آردپاشی شده دراز کنید تا به اندازه عرض انگشت شست خود رول کنید و از هر کدام یک دونات درست کنید تا انتهای آن را روی هم فشار دهید تا روغن را به همان شکلی باز نکنید. ورقه پخت، آنها را با شکر بپاشید، و آنها را به مدت 20 دقیقه در فر گرم شده با حرارت خوب بپزید.

___

برگرفته از "طلسم خوشبختی" توسط Ada Boni 2025 توسط Elwin Street, و از شرکت Little, NY استفاده شده است رزرو شده است.