پرزیدنت ترامپ در درخواست از دیوان عالی برای لغو حق شهروندی به او اجازه داده است تا "معنای اصلی" اصلاحیه چهاردهم را بازگردانند.

وکلای آقای ترامپ گفتند که "معنای این اصلاحیه زمانی که در سال 1868 تصویب شد، چه بوده است، وکلای آقای ترامپ گفتند که "غیرقانونی و غیرقانونی ملاقات کرده اند و در یک جلسه کوتاه مدت ملاقات کرده اند." شهروندان ایالات متحده از طریق تولد.»

دادگاه در بهار استدلال‌هایی را می‌شنود تا تصمیم بگیرد که آیا این درست است یا خیر. ابزارهای زیادی برای ارزیابی معنای اصلی یک ماده قانون اساسی وجود دارد، از جمله بحث‌های کنگره و عمومی که پیرامون تصویب آن انجام شد.

اما یک ابزار مهم در تعیین معنای این اصلاحیه نادیده گرفته شده است: اقداماتی که انجام شد - و انجام نشد - برای به چالش کشیدن صلاحیت اعضای کنگره، که باید شهروندی باشند. تصویب شد.

مطالعه جدیدی که ماه آینده در مجله حقوقی جورج تاون آنلاین منتشر خواهد شد، این شکاف را پر می کند. سوابق 584 عضوی را که از سال 1865 تا 1871 در کنگره خدمت می کردند، بررسی کرد و دلیل خوبی برای این فکر یافت که ممکن است بیش از 12 نفر از آنها طبق تفسیر آقای ترامپ از اصلاحیه 14 شهروند نبوده باشند. اما هیچ‌کس فکر نمی‌کرد که صلاحیت‌های آنها را به چالش بکشد.

یعنی، آماندا فراست، استاد حقوق در دانشگاه ویرجینیا و نویسنده این مطالعه، گفت: معادل قانونی سگی که پارس نمی‌کرد، که سرنخ مهمی را در داستان شرلوک هلمز ارائه کرد.

این مطالعه سؤال‌های جدیدی را در مورد حمایت حقوقی ترامپ در مورد آقای narrow4 مطرح می‌کند. بند شهروندی اصلاحیه، که می گوید: «همه افرادی که در ایالات متحده متولد شده یا تابعیت شده اند و تابع صلاحیت قضایی آن هستند، شهروندان ایالات متحده و ایالتی هستند که در آن ساکن هستند. پروفسور فراست گفت: «اگر تفاهم اولیه ای وجود داشت که دستور اجرایی دولت ترامپ را دنبال می کرد، حداقل برخی از این افراد به چالش کشیده می شدند." انواع زمینه‌ها، در سال‌های حول و حوش تصویب اصلاحیه چهاردهم، دوران اختلافات حزبی خشمگین. فقط بین سالهای 1865 و 1871، صلاحیت 18 سناتور مورد بحث قرار گرفت. با این حال، تنها یک چالش برای صلاحیت های یک سناتور مربوط به شهروندی در آن سال ها وجود داشت.