Sapang Kawayan، فیلیپین – دو ساعت در شمال پایتخت، مانیل، در محوطه وسیع پایگاه نظامی سابق ایالات متحده، دولت فیلیپین در حال پیشبرد برنامه‌هایی برای یک «شهر هوشمند» چند میلیارد دلاری است که رئیس‌جمهور فردیناند مارکوس جونیور امیدوار است آن را به یک شبکه توریستی تبدیل کند. سرمایه گذاران».

شهر جدید کلارک، که در پایگاه هوایی سابق کلارک ساخته می شود، در تلاش دولت برای جذب سرمایه گذاری خارجی و کاهش ازدحام در مانیل، جایی که نزدیک به 15 میلیون نفر در آن زندگی می کنند، مرکزی است. شواهد' مهاجمان ساحل بوندی در فیلیپین آموزش دیده اند: فهرست رسمی

برای همراهی با توسعه شهر، دولت همچنین طرح‌های جاه‌طلبانه‌ای را در مجتمع فرودگاهی در نزدیکی طرح‌ریزی کرده است - خطوط قطار جدید، گسترش باندهای فرودگاهی به اندازه کافی و یک استادیوم 515 میلیون دلاری برای خواننده‌ها. تیلور سوئیفت.

بین شهر جدید در حال رشد و محل استادیوم پیشنهادی، روستای بومی Aeta در Sapang Kawayan قرار دارد. برای تقریباً 500 خانواده ای که در آنجا زندگی می کنند، در خانه های نیپا گراس و حصیری، این تحولات به معنای فاجعه است.

پترونیلا کاپیز، 60 ساله، رئیس قبیله Aeta Hungey در ساپانگ کاوایان، گفت: «ما قبل از آمریکایی ها، حتی قبل از اسپانیایی ها اینجا بودیم. "و زمین همچنان از ما گرفته می شود."

مورخین می گویند که استعمارگران آمریکایی که فیلیپین را در سال 1898 از اسپانیا تصرف کردند، مساحت 32000 هکتاری (80000 جریب) را که در دهه 1920 به پایگاه هوایی کلارک تبدیل شد، تصرف کردند، و افراد تاریک را در میان افراد تاریکی خلع ید کردند. اولین ساکنان مجمع الجزایر.

بسیاری آواره شدند، اگرچه برخی به عمق جنگل های داخل پایگاه رفتند و به عنوان کارگر مشغول به کار شدند.

ایالات متحده این پایگاه را در سال 1991، حدود چهار دهه پس از اعطای استقلال این کشور، به دولت فیلیپین واگذار کرد. از آن زمان، اداره تبدیل و توسعه پایگاه ها یا BCDA این مجموعه را مدیریت می کند. تصور می‌شود که حدود 20000 آئتا امروز در منطقه کلارک باقی مانده‌اند که در 32 روستا پراکنده شده‌اند.

اما بیشتر ادعاهای آنها در مورد زمین به رسمیت شناخته نمی‌شود.

در ساپانگ کاوایان، ساکنان می‌ترسند که رونق توسعه دولت به این معنی باشد که ممکن است مدت‌ها قبل از اینکه بتوانند چنین ادعایی را مطرح کنند، از آنجا بیرون رانده شوند. جامعه - همراه با سایر روستاهای آئتا در کلارک - با محققان دانشگاه فیلیپین برای تسریع در درخواست طولانی مدت برای دریافت گواهی عنوان دامنه اجدادی یا CADT کار می کند - تنها مکانیزم قانونی که به آنها اجازه می دهد تا حق قلمرو و منابع آن را اعمال کنند.

در ژانویه، ژوئیه و سپتامبر، آئتاهای جوان در ماه ژانویه و سپتامبر جمع آوری کردند. جمع آوری درختان خانوادگی و به اشتراک گذاری داستان ها و عکس ها. داوطلبان تک تک جزئیات را به امید اینکه نشان دهند که جامعه در آنجا به دوران استعمار برمی گردد، ثبت کردند.

ادعای 17000 هکتاری آنها با تقریباً تمام 9450 هکتار تعیین شده برای نیو کلارک سیتی همپوشانی دارد، در حالی که 14 کیلومتر به سمت جنوب مجموعه فرودگاه قرار دارد. کاپیز گفت: "مجتمع شهر و فرودگاه "مزرعه هایی را که در آن کشاورزی می کنیم، رودخانه هایی که در آن ماهی می گیریم و کوه هایی را که گیاهان خود را تهیه می کنیم، خواهد خورد." alt="به عنوان بخشی از الزام برای ادعای زمین های اجدادی خود، Aeta Hungey در روستای Sapang Kawayan گرد هم می آیند تا شجره نامه خود را به صدها سال پیش ردیابی کنند.">

"Taylor Swift-ready"

دولت فیلیپین ابتدا برنامه های خود را برای شهر نیو کلارک در زمان رئیس جمهور وقت رودریگو دوترته اعلام کرد و آن را به عنوان راه حلی برای ازدحام فلج کننده در مترو مانیل تبلیغ کرد. BCDA توسعه را به عنوان یک "کلان شهر سبز، هوشمند و مقاوم در برابر بلایا" توصیف می کند.

ساخت و ساز در سال 2018 با جاده های اصلی و یک مجموعه ورزشی که میزبان بازی های آسیای جنوب شرقی در سال 2019 بود آغاز شد.

طراحی شده برای پذیرایی از 1.2 میلیون نفر. < پیش بینی می شود این شهر حداقل سال قبل از میلاد ساخته شود. سه بزرگراه که نیو کلارک سیتی را به مجموعه فرودگاه متصل می کند، جایی که استادیوم «آماده تیلور سویفت» برنامه ریزی شده است. مقامات رسمی گفته اند که این استادیوم که قرار است تا سال 2028 ساخته شود، سوئیفت را پس از نادیده گرفتن فیلیپین در جریان تور Eras خود در سال گذشته به سمت جنوب آسیا جذب خواهد کرد.

"یکی از عناصر اصلی که کلارک را برای سرمایه گذاران بسیار جذاب می کند، اتصال بی بدیل آن است." بزرگراه های اصلی "اما ما باید بیشتر بر روی این اتصال ایجاد کنیم و بیشتر در زیرساخت ها سرمایه گذاری کنیم."

این گسترش برای جوامع Aeta هزینه داشته است.

Counter-Mapping PH، یک سازمان تحقیقاتی و مبارزان تخمین می‌زنند که صدها خانواده Aeta از زمان شروع ساخت و ساز شهر آواره شده‌اند، از جمله ده‌ها خانواده که تنها یک هفته در جنوب به آنها فرصت داده شد تا در یک هفته در جنوب زندگی کنند. بازی‌های آسیایی.

آنها هشدار می‌دهند که هزاران نفر دیگر ممکن است با ادامه توسعه ریشه کن شوند.

BCDA غرامت مالی 0.51 دلاری در هر متر مربع و همچنین اسکان مجدد برای خانواده‌های آسیب دیده ارائه کرده است. در ماه ژوئیه، 840 واحد مسکونی را شکست، اگرچه مشخص نیست که آیا آنها برای ایتاهای آواره در نظر گرفته شده اند یا خیر.

این آژانس معتقد است که هیچ جابجایی رخ نداده است، زیرا Aetas هیچ ادعای قانونی ثابت شده ای در مورد منطقه ندارند. در بیانیه ای به الجزیره، BCDA گفت که "از رفاه و حقوق مردمان بومی حمایت می کند" و "حضور طولانی تاریخی" آنها را در مرکز لوزون، جایی که کلارک در آن قرار دارد، تصدیق می کند. با این حال، اشاره کرد که مرزهای کلارک از "مالکیت طولانی مدت دولت" پیروی می کند که به پایگاه نظامی ایالات متحده مربوط می شود، و شهر کلارک جدید به هیچ حوزه اجدادی شناخته شده ای تجاوز نمی کند.

BCDA همچنین مدعی شد که این کمیسیون ملی مردم بومی (NCIP) است که با درخواست های مربوط به Title به آن رسیدگی می کند و بر آن تاکید می کند. "زمین های اعطا شده به مردم بومی" محترم است.

شرکت فرودگاه بین المللی کلارک، که بر مجموعه فرودگاه نظارت دارد، تضمین های مشابهی را ارائه کرد و اظهار داشت که "هیچ خانوار یا جامعه ای در مکان مذکور وجود ندارد". این گروه افزود که در حالی که منطقه گسترده کلارک دارای جوامع Aeta است، هیچ یک در داخل مجموعه فرودگاه وجود ندارد.

"از زمان بسیار قدیم"

فقط تعداد انگشت شماری از قبیله های Aeta CADT دریافت کرده اند.

دو گواهی در حومه کلارک اعطا شده است، در حالی که درخواست ارائه شده توسط Sapang Kawayan و سایر روستاها از 1 Marngucial در داخل پایگاه ثبت شده است. لنگائو، رئیس دفتر تارلاک NCIP، به الجزیره گفت که برای اعطای مدرک CADT به Aetas در کلارک، آنها باید "ثابت کنند که از زمان های بسیار قدیم در آنجا بوده اند"، به این معنی که در طول یا قبل از ورود استعمارگران اسپانیایی به مجمع الجزایر 400 سال پیش.

او گفت، این کمیسیون حداقل پنج مورد از تاریخ گذاری های ژنی را در نظر گرفت: حداقل سه نسل قبل یا به دوره ماقبل استعمار، شهادت بزرگان، نقشه حوزه و سرشماری جمعیت فعلی.

لنگائو گفت که درخواست ساپانگ کاوایان هنوز این موارد را تکمیل نکرده است.

اما حتی اگر درخواست پذیرفته شود، روستا با مانع منحصربه‌فرد دیگری روبروست. از آنجایی که BCDA مالک حقوق زمین به کلارک است، هر گونه CADT که توسط کمیسیون در منطقه تأیید شود باید توسط شعبه اجرایی یا دفتر رئیس جمهور مورد بررسی قرار گیرد.

لنگائو گفت: «آنها مسئول یافتن راه حل برد-برد خواهند بود.

اما فعالان، الزامات NCIP را محکوم کردند، به عنوان اینکه CADT طولانی‌تر و طولانی‌تر باقی می‌ماند. پیا مونتالبان از Karapatan-Central Luzon، یک گروه حقوق محلی، گفت: «بدون CADT و بدون به رسمیت شناختن واقعی از سوی دولت، Aetas همچنان مانند ساکنان زمین خود با آنها رفتار خواهد شد.» که به کشاورزی معیشتی در مقیاس کوچک متکی هستند، در میان مردم بومی فیلیپین که از نظر تاریخی بی حقوق هستند، هستند. هیچ اطلاعات رسمی در مورد جمعیت Aeta وجود ندارد، اما دولت معتقد است که آنها زیرمجموعه کوچکی از مردم بومی فیلیپین هستند که تعداد آنها به ده ها هزار نفر در سراسر کشور می رسد.

بنیاد قبیله Aeta آنها را به عنوان "فقیرترین و کم تحصیلات" گروه ها در کشور توصیف می کند.

"آنها فیلیپینی ها، جریمیا و جریمیا، گفت: "آنها از جمله بدرفتارترین و بدرفتارترین افراد هستند. متخصص روانشناسی بومی که تا سال 2022 در حین تدریس در دانشگاه ایالتی تارلاک با جوامع آتا همکاری نزدیک داشت. "تا حدی به دلیل فرهنگ خوش اخلاق خود، بسیاری از Aetas استفاده کرده اند. بدتر از آن، آنها در سرزمینی زندگی می کنند که به طور مداوم از آنها گرفته می شود."

Silvestre نیز فرآیند CADT را "غیرضروری آکادمیک" توصیف کرد و گفت که لازم است بزرگان بومی شجره نامه های کامل و نقشه های دقیق را به مقامات دولتی ارائه دهند. او خاطرنشان کرد که پرسنل می توانند کل فرآیند را از سر بگیرند.

گزارش بانک جهانی در سال گذشته نشان داد که مردم بومی فیلیپین "اغلب در تلاش برای پردازش CADT ها با موانع بوروکراتیک غیرقابل حلی روبرو هستند". این گزارش به رسمیت شناختن و حفاظت از حقوق زمین‌های بومی را «گامی مهم در رسیدگی به فقر و درگیری» خواند.

برای خانواده‌های ساپانگ کاوایان، کارشناسان نگرانند که عدم شناسایی رسمی منجر به آوارگی و بی خانمانی شود.

«هیچ شبکه ایمنی وجود ندارد. "اگر این روند ادامه پیدا کند، ممکن است شاهد گدایی بیشتر ایتاها در خیابان باشیم. فقر سیستمیک همچنین به معنای از دست دادن فرهنگ بومی خواهد بود."

ویکتور والانتین، نماینده اجباری مردم بومی استان تارلاک، که بخش هایی از کلارک را در بر می گیرد، نگران است که قلمرو ایتاها در پایگاه جدید پایگاه داده شود. باید حرکت کرد و حرکت کرد.» «مراکز خرید برای ما جابه‌جا نمی‌شوند.»

والانتین در ادامه از آنچه به‌عنوان عدم تعادل آشنا می‌داند ابراز تاسف کرد.

او گفت: «پروژه‌های BCDA خیلی سریع اتفاق می‌افتند. "اما هر چیزی برای ما بسیار کند خواهد بود."