در 40 سال گذشته یا بیشتر، نام Costes مترادف با هفته مد بوده است.

در چند دهه از زمانی که ژان لوئیس کاستز کافه Costes را در سال 1984 افتتاح کرد، و برادرش گیلبرت پس از آن با Café Beaubourg در سال 1987 رستوران های خانوادگی و baraxzy را گسترش داد. به چندین ده.

ژان لوئیس خجالتی صاحب گروه Costes است که بر هتل‌ها تمرکز دارد و گیلبرت و پسرش تیری گروه رستوران‌های سنگین Beaumarly را اداره می‌کنند. دستور العمل خانوادگی برای موفقیت در مکان هایی مانند L'Avenue، کافه مارلی و Le Georges در بالای مرکز پمپیدو (که اکنون برای بازسازی بسته شده است) اگر ثابت نباشد، هیچ چیز نیست. بیشتر صحنه‌ها نسبت به غذاهای تند، بیشتر غذاهای کلاسیک فرانسوی را ارائه می‌دهند و آن‌ها را برای جمعیتی شیک با حالتی خنک‌تر از شما سرو می‌کنند.

هیچ‌جا به اندازه هتل Costes مشهود نیست. برای سه دهه، برند خاص مهمان نوازی طناب مخملی آن - با هوای حسی، کمی مرموز و جنبه ای از طبیعت - تقلیدکنندگان بی شماری را ایجاد کرده است. تا به امروز، نگرفتن یک صندلی در تراس، به ویژه در هفته های مد، مانند تبعید شدن به سیبری است.

وینسنت گرگوایر، مدیر گرایش ها و بینش های مصرف کننده در شرکت مشاوره NellyRodi، گفت: "Costes یک موسسه، یک مرجع است." "آنها در برانگیختن میل و تنش ناشی از آن متخصص هستند.

"اما مکان نما "استثنایی" حرکت کرده است، آقای گرگوار افزود: "پول داشتن کافی نیست. شما باید کدها را بدانید و در واقع آن را از روی پل متحرک عبور دهید. جالب خواهد بود که ببینیم چگونه آن‌ها قدمی فراتر برمی‌دارند.»

همانطور که مشخص شد، تیری کاستز، مدیر اجرایی گروه Beaumarly، ایده‌های کمی در این زمینه دارد. هوگو.اعتبار...دیمیتری کوستیوکوف برای نیویورک تایمز

این هفته، او یک رستوران A.Aventure و یک رستوران شبانه در بالای خیابان هوگو را رونمایی خواهد کرد سال پیش، ویلی چاواریا اولین حضور خود در پاریس را با یک جشن بعد از جشن در طبقه پایین در کلوپ موزاییک‌شده و آینه‌کاری‌شده جشن گرفت، در طول مجموعه‌های اخیر مردان، این رستوران میزبان شام‌های خصوصی برای لویی ویتون و سن لوران بود.

این رستوران که در ساختمانی به سبک هاوسمانی قرار دارد، از مفهومی جدید است کلوپ شبانه دهه 1980 توسط خواننده فرانسوی دانی، نی دانیل گرول، به توصیه آلن دلون افتتاح شد. Costes, 50, L'Aventure بلندپروازانه ترین پروژه Beaumarly تا به امروز است. پس از خرید این ساختمان به مبلغ نامشخصی در طول همه‌گیری، گروه 25 میلیون یورو (حدود 29 میلیون دلار) برای تبدیل 5 طبقه بالای خود به یک هتل پنج ستاره هزینه کرده است. که این هفته L’Aventure را افتتاح خواهد کرد. اعتبار...L’aventure

با شمارش تنها 15 اتاق، که اکثر آنها منظره ای از طاق پیروزی داشتند، و دو سالن خصوصی با طراحی داخلی دار، تزئین شده بودند. خانه شهری خصوصی عجیب و غریب، با رنگ های غنی سبز و شرابی و تنوع در تم های هنری در هر اتاق. مجموعه‌ای از آثار هنری فیلیپ پارنو، فابریس هایبر، عادل آبدسمد و دیگران از مجموعه خصوصی خانواده کاستس می‌آیند.

یکی ثابت: دیوارهای اتاق‌خواب پوشیده از پارچه، چاپ‌هایی از نقاشی‌های جوهری توسط آقای داره را نشان می‌دهند که بناهای یادبود پاریس را درج می‌کند که به‌طور تصادفی، بناهای کاستس وجود دارند. قیمت ها از 500 یورو (حدود 590 دلار) برای یک اتاق خواب تا 5000 یورو (حدود 5900 دلار) برای پنت هاوس متغیر است.

آقای کاستس در جریان بازدید اخیر گفت: "لوکس به معنای داشتن فضا است، بنابراین ما می خواستیم اتاق ها نفس بکشند." "مقصود این است که چیزهای زیادی نداشته باشیم، فقط نور."

این مصاحبه برای وضوح فشرده و ویرایش شده است.

روح کار Costes را چگونه تعریف می‌کنید؟ زمانی که ژان لوئیس و گیلبرت شروع به کار کردند، هیچ کس طراحی، هنر، معماری و موسیقی را وارد کافه های سنتی نکرده بود. این اولین انقلاب زیبایی شناختی بود. دومی کافه مارلی در لوور بود. هیچ‌کس در موزه‌ای مثل آن رستوران درست نکرده بود. و سومی هتل Costes بود که موسیقی سالن و فضایی خنک تر و خودانگیخته تر از هتل های معمولی داشت. این روحی است که بر اساس احساس و شهود ساخته شده است، نه یک طرح تجاری.

L’Aventure چگونه بر آن بنا می‌شود؟

با یک موقعیت استراتژیک مرکزی، با چشم‌انداز و محله‌ای که به گردشگری مرتبط است اما بسیار پاریسی باقی مانده است. در غیر این صورت، ما کمی در حال آزمایش هستیم و چیزها را بیشتر پیش می بریم. اما روح اساسی یکسان است.

مشتریان شما چه کسانی هستند؟

افراد با امکانات، زیرا اتاق‌ها زیبا و بزرگ هستند - اما مسئله فقط پول نیست. انتخاب اینکه در پلتفرم‌های آنلاین بزرگ قابل رزرو نباشید، این مفهوم را تقویت می‌کند که مشتریان دوست هستند. بیش از حد تنظیم شده و سفارشی است. ما یک پیشخدمت شبانه روزی داریم. مثل این است که دوستانی در پاریس داشته باشید که درهای پاریس را به روی شما باز کنند.

آیا این یک نوع باشگاه است؟ مثل یک باشگاه اعضای خصوصی است، با این تفاوت که حقوقی وجود ندارد. و باشگاه واقعی سخت ترین در در اروپا است. این خانه بسیار طاقچه، بسیار عمیق، بسیار خاص است. ما احتمالاً شبی 300 نفر را دور می‌زنیم.

پس چگونه وارد می‌شوید؟

در اصل، نمی‌توانید بدون شناخت ما، جامعه‌مان، اتاق رزرو کنید. ما در این تجارت هستیم زیرا دوست داریم مردم را بشناسیم. اتاق های کمی وجود دارد و خدمات سطح بالایی دارد. مثل این است که ما آن مکان را ایجاد کردیم، آن را قفل کردیم، کلید را دور انداختیم و گفتیم: "حالا به شما بستگی دارد." مردم به طور تصادفی ظاهر نمی شوند. آنها ظاهر می شوند زیرا می دانند که در بین دوستان هستند. خیلی آسان بودن یا خرید آسان، آن لحنی نیست که می خواهیم تنظیم کنیم. شما باید کدها را بدانید. و به ما اعتماد کنید.

چرا فکر می‌کنید زمان مناسبی برای چنین مفهوم نخبه‌گرایانه است؟

دو دلیل. هتل ها بیش از حد شخصی می شوند و کلوب های خصوصی روز به روز بیشتر می شود. ما می‌خواستیم بادمجانی لوکس بسازیم که کوچک‌تر و خانوادگی‌تر از هتل Costes باشد. میهمانان ثروتمند می‌خواهند با هم ادغام شوند - و نه فقط با هم نوعان خود. اگر آنها واقعاً می‌خواهند در سیلو قرار بگیرند، همیشه موناکو وجود دارد. ما در حال سرپرستی جمعیتی هستیم که باحال و متمدن هستند. به همین دلیل است که ما اتاق هایی با قیمت 500 یورو داریم. این وظیفه من است که افراد مناسب را در مکان مناسب گرد هم بیاورم.

آیا کد لباسی وجود دارد؟ هود، کفش‌های کتانی و شلوار جین پاره، حتی با پول هم زیاده‌روی می‌کنند. فکر می‌کنم همه ما، به‌ویژه در پاریس، مسئولیت داریم که به ظرافت فرانسوی ادامه دهیم.

عمو و پدرت چه توصیه‌ای به شما کردند؟

ژان لوئی به من گفتند که اتاق‌ها را بزرگ‌تر کنم، به این ترتیب به جای ایده اصلی من که ۲۸ بود، به ۱۵ اتاق رسیدیم. پدرم، ژیلبر، هر روز اینجاست. او همیشه در مورد همه چیز به من بازخورد می‌دهد.

آیا L’Aventure سفر خواهد کرد؟

من دوست دارم. ما به اروپا نگاه خواهیم کرد. نیویورک یک رویا است. اما من اخیراً آنجا بودم و بگذارید به شما بگویم که در مقایسه پاریس اصلاً گران نیست. این معامله خوبی است - حتی با دلار ضعیف تر.