احمد اوتمن در Tiktok نیست و نمی خواهد باشد.

او و خواهر کوچکترش وقتی به ترتیب در کلاس هشتم و هفتم بودند ، آیفون ها را گرفتند ، اما بدون داشتن رسانه های اجتماعی ، فقط imessage بودند. والدین آنها ، که هر دو دانشمند رایانه هستند ، سال بعد را صرف آموزش آنها در مورد رسانه های اجتماعی کردند و آنها را با تحصیل در مورد تأثیرات آن بر سلامت روانی نوجوانان بمباران کردند.

"آنها واقعاً سعی کردند تأکید کنند که رسانه های اجتماعی ابزاری است ، اما اگر این کار را بکنید می تواند مانند بدترین دشمن شما باشد."

اکنون 17 ، اوتمن به مشارکت عمیق والدینش برای آنچه که او "رابطه سالم" با تلفن خود می نامد ، اعتبار می دهد. این شامل دور ماندن از Tiktok است.

"الگوریتم آنقدر قدرتمند است که احساس می کنم ، شما می دانید ، تیکتوک ممکن است به من سود ندهد."

اوتمن ، که اصالتاً اهل لیبی است و در ماساچوست زندگی می کند ، در میان همسالان خود یک چیز مهم است که تقریباً دو سوم آنها را با اجازه والدین خود یا بدون اجازه والدین خود در تیکتوک قرار می دهند.

والدین اوتمن یک رویکرد میانه را در پیش گرفتند که تعداد فزاینده ای از کارشناسان می گویند واقع بینانه ترین و مؤثرترین روش آموزش کودکان در مورد رسانه های اجتماعی است: به جای <یک کلاس = "پیوند anclick-linkenhancement" data-gtm-enhancement = "linkenhancementa" href = "https://apnews.com/article/influenced-social-media-teens-mental-e32f82d46ea74b807c9099d61aec25d5"> یک ممنوعیت صریح و یا اجازه می دهد که آنها به آنها نیاز داشته باشند ، آنها به آنها کمک می کند و به آنها می دهد. فرار از اینستاگرام و اسنپ چت تقریباً غیرممکن است.

"شما فقط نمی توانید انتظار داشته باشید که بچه ها به دنیای رسانه های اجتماعی پرش کنند ، یاد بگیرند که چگونه به تنهایی شنا کنند." "آنها باید دستورالعمل داشته باشند. آنها باید در مورد نحوه رفتار در رسانه های اجتماعی تمرین کنند. آنها باید از خطرات و فرصت ها درک کنند. و همچنین باید یاد بگیرند که به روشی مناسب سن دارند."

مضرات کودکان از رسانه های اجتماعی در دو دهه از زمان راه اندازی فیس بوک در دوره جدیدی در نحوه برقراری ارتباط جهان به خوبی مستند شده است. کودکانی که وقت بیشتری را در رسانه های اجتماعی می گذرانند ، به ویژه هنگامی که تویین یا نوجوانان جوان هستند ، به احتمال زیاد افسردگی و اضطراب را تجربه می کنند ، طبق گفته مطالعات متعدد - هرچند هنوز مشخص نیست اگر رابطه علّی وجود داشته باشد.

بسیاری در معرض محتوا هستند که برای سن آنها مناسب نیست ، از جمله مستهجن و خشونت. آنها همچنین با قلدری ، آزار و اذیت جنسی و پیشرفت های ناخواسته از همسالان خود و همچنین غریبه های بزرگسال روبرو هستند. از آنجا که مغز آنها کاملاً توسعه نیافته است ، نوجوانان نیز بیشتر از بزرگسالان تحت تأثیر مقایسه های اجتماعی قرار می گیرند ، بنابراین حتی پست های خوشحال از دوستان می توانند آنها را به یک مارپیچ منفی بفرستند.

قانونگذاران توجه کرده اند و چندین جلسه کنگره برگزار کرده اند-<یک class = "پیوند anclick-linkenhancement" data-gtm-enhancement = "linkenhancementa" href = "https://apnews.com/article/meta-tiktok-snap-discord-zuckerberg-testify-senate-00754a6bea92aad62585ed5f219932"> اخیراً در ژانویه-در مورد ایمنی آنلاین. با این وجود ، آخرین قانون فدرال با هدف حمایت از کودکان آنلاین ، در سال 1998 ، شش سال قبل از تأسیس فیس بوک تصویب شد.

ماه مه گذشته ، <یک class = "link anclick-linkenhancement" data-gtm-enhancement = "linkenhancementa" href = "https://apnews.com/article/surgeon-general-kids-social-media-tiktok-tiktok-instagram-443530d9ba3f91386bf9fbfb313bbaf"> U.S. جراح ژنرال ویوک مورتی هشدار دهنده صادر کرد و گفت شواهد کافی وجود ندارد که نشان دهد رسانه های اجتماعی برای بچه ها بی خطر است و از سیاست گذاران خواسته است تا مضرات رسانه های اجتماعی را به همان روش تنظیم کنند که مواردی مانند صندلی های ماشین ، فرمول کودک ، دارو و سایر کالاهایی را که کودکان از آن استفاده می کنند ، برطرف کنند. او تأکید کرد که والدین نمی توانند همه این کارها را انجام دهند ، اگرچه برخی - مانند اوتمن - سعی می کنند.

اوتمن در ابتدا تلفن را می خواست "با همه چیز در آن ، بدون محدودیت".

"اما مانند اکنون ، پس از گذشت سالها ، من واقعاً آنچه را که انجام داده اند درک و قدردانی می کنم."

البته ، رویکرد اوتمن ممکن است برای هر خانواده ای کار نکند. بیشتر والدین دانشمند رایانه نیستند ، و بسیاری از آنها وقت یا تخصص ندارند که بتوانند در رسانه های اجتماعی برای فرزندان خود یک دوره تصادف ایجاد کنند.

اما حتی وقتی والدین هوشیار هستند ، هنوز هم تضمینی نیست که فرزندانشان در تله های رسانه های اجتماعی طعمه نمی روند.

نوین رادوان فکر کرد که وقتی به تلفن های خود به فرزندان خود داد ، همه کارها را درست انجام داد: محدودیت هایی را در حساب های خود ، دسترسی به رمزهای عبور خود ، گرفتن تلفن های خود در شب و تنظیم همه چیز به خصوصی.

"من مطمئن شدم که همه چیز بسیار ، بسیار ، شما می دانید ،" گفت: رادوان ، که 20 سال در فناوری اطلاعات کار می کرد.

دخترش تا 13 سالگی تلفن دریافت نکرد. او در کلاس هشتم شروع به استفاده از رسانه های اجتماعی کرد. هنگامی که 16 ساله بود ، به بی اشتهایی تشخیص داده شد.

"ما در ابتدای (قفل های Covid) درست بودیم و خیلی سریع پیشرفت کرد زیرا ما در خانه بودیم و او در آن زمان کاملاً در رسانه های اجتماعی بود."

یک ورزشکار مشتاق ، این نوجوان شروع به جستجوی تمرینات و راه های سالم ماندن در اینستاگرام کرد. با این حال ، به زودی ، این الگوریتم شروع به نشان دادن چالش های رسانه های اجتماعی خود مانند "چگونگی ماندن در زیر 500 کالری در روز" و "اگر می خواهید لاغر بمانید ، باید بتوانید در نوسان کودک قرار بگیرید." طی دو یا سه ماه ، رادوان گفت دخترش در بیمارستان است.

امروز ، رادوان در مورد مضرات رسانه های اجتماعی به نوجوانان صحبت می کند و به دادخواستی علیه شرکت والدین Facebook و اینستاگرام Meta Platforms Inc. پیوسته است که به دنبال این است که غول فناوری را در قبال آسیب های سیستم عامل های خود برای کودکان و نوجوانان پاسخگو باشد. دخترش بهبود یافته و در کالج شرکت می کند.

در حالی که والدین قطعاً بخشی از معادله هستند ، بیشتر نوجوانان و متخصصان مصاحبه شده توسط آسوشیتدپرس به مدارس به عنوان مکان اصلی اشاره کردند که همه کودکان می توانند در مورد "شهروندی دیجیتال" یاد بگیرند ، اصطلاح چتر که شامل سواد رسانه های خبری ، سایبری ، تعادل رسانه های اجتماعی و اکنون حتی سواد اطلاعاتی مصنوعی است. بائو لو ، دانشجوی سال اول 18 ساله در دانشگاه وندربیلت در نشویل گفت: "ما آموزش جنسی داریم. ما مانند ایمنی آنلاین چیزهایی نداریم." "و بسیاری از بچه ها در حال خودکشی هستند ، می دانید ، متن متن است. بنابراین من فکر می کنم واقعاً مهم است که مدرسه نیز این را آموزش دهد."

اما در حالی که برخی از مدارس سواد دیجیتالی یا برنامه های ایمنی آنلاین را ارائه می دهند ، اینها هنوز هم چند و فاصله بین آن وجود دارد. معلمان در حال حاضر برای آموزش برنامه درسی منظم و در عین حال با کمبود کارمندان و مسائل مربوط به بودجه ، با فشار روبرو هستند. نه تنها این ، بلکه بچه ها اغلب اگر می خواهند در فعالیت های خارج از برنامه و سایر برنامه های مدرسه شرکت کنند ، در رسانه های اجتماعی حضور پیدا می کنند.

برای ارتباط با بچه ها ، بهتر است در هنگام صحبت از رسانه های اجتماعی ، فشارهایی را که با آنها روبرو هستند عمیق تر کنید و تأیید کنید که این فشارهای واقعی هستند.

"من فکر می کنم که در حال حاضر یکی از چالش ها است ، این است که فقط وقتی مشکل ساز باشد ، مرکز توجه می شود." "و بنابراین ما این ابزارها را به عنوان تنها ابزار بسیار مشکل ساز ، خیلی سریع ، خیلی سریع ، و بچه های ما می گویند ، شما فقط آن را نمی گیرید ، من نمی توانم در مورد این چیزها با شما صحبت کنم زیرا شما نمی فهمید."

طی یک دهه گذشته ، گروه های غیرانتفاعی و طرفداری - بسیاری از افراد توسط جوانان اداره می شوند که از مبارزات خود با رسانه های اجتماعی بیرون آمده اند - برای ارائه کمک ظاهر شده اند.

لاریسا ممکن است یک دهه پیش هنگامی که در دبیرستان "بدون هیچ نقشه راه" در خطرات خود یا نحوه استفاده از آن ، به رسانه های اجتماعی متوسل شد. می گفت که وی با افسردگی و اضطراب که رسانه های اجتماعی تشدید می کنند ، سر و کار دارد. در کالج ، او با رسانه های اجتماعی و بازاریابی دیجیتال "وسواس" شد و یک وبلاگ مد را اداره کرد که هر روز در آن پست می کرد.

"من به جایی رسیدم که روزانه 12 ساعت به علاوه ساعت تلفن خود را در اتاقم می گذراندم ، بیشتر روی هویت دیجیتالی من نسبت به دنیای اطرافم ، سلامت روانی ، سلامت جسمی من ، خواب من متمرکز شده است." او تقریباً زندگی خودش را گرفت.

نقطه عطف هنگامی اتفاق افتاد که ماه مه تقریباً هر روز با دستورالعمل های واضح درباره آنچه که او باید انجام دهد ، به روانپزشک می رود: داروهای ضد افسردگی ، شروع به حرکت در بدن خود و شروع به معاشرت کنید.

"با این حال ، من تمام روز خود را در تلفن خود می گذراندم ، که آنها هرگز به آن پرداخته نشده بودند ، و بودن در تلفن من مانع از انجام همه این کارها شد." "و تا یک روز که من این را داشتم ، نمی دانید ، می دانید ، نیمه شب فکر می کنید ، چرا نمی توانم بهبود یابم؟ و به این دلیل بود که من رابطه خود را با فناوری بهبود نیافته ام."

بنابراین ، او وبلاگ مد خود را تعطیل کرد و با هدف جمع آوری داستانهایی از جوانانی مانند اوتمن ، برای درک چگونگی تأثیرگذاری رسانه های اجتماعی در آنها ، در سال 2015 شروع به جمع آوری داستانهایی از جوانان مانند اوتمن کرد.

"و آنچه فهمیدم این بود که من در مبارزات خودم تنها نبودم."

امروز ، نیمه کاره با جوانان همکاری می کند تا روابط بهتری با فناوری برقرار کند ، به تعبیر خودشان ، حتی قبل از اینکه برخی از بچه ها دستگاهی داشته باشند ، از مدرسه راهنمایی شروع می کنند.

تا ماه مه ، پرهیز از پاسخ به مشکلات نوجوانان در رسانه های اجتماعی نیست.

"آنچه من از هر یک از نوجوانان ما می آموزم این است که آنها آرزو می کنند والدینشان مرزهای بیشتری برای آنها داشته باشند." "و من فکر می کنم که والدین احساس ترس می کنند زیرا صادقانه ، خشونت و درگیری زیادی در مورد دستگاه ها فوران می کند."