تئاترهای منطقه‌ای آمریکا با زمان‌های سختی روبرو هستند: اجرای نمایش‌های کمتر، استخدام کارگران کمتر، و کسری‌ها بیشتر از قبل از همه‌گیری.

اما همه آن‌ها با مشکل مواجه نیستند. برخی در حال رونق هستند.

در ویسکانسین، تئاتر رپرتوری میلواکی فاز اول بازسازی مجموعه سه تئاتر خود را در یک نیروگاه قدیمی در کنار رودخانه میلواکی به ارزش 80 میلیون دلار به پایان رسانده است. در ناپل، فلوریدا، Gulfshore Playhouse به تازگی فصل دوم خود را در مجموعه ای جدید 80 میلیون دلاری با نمای خمیده ای که قرار است شن و ماسه و دریای اطراف را تداعی کند، آغاز کرده است.

هر دو تئاتر اکنون رکوردهای خود را می شکند. اجرای نمایش "از دور" توسط نماینده میلواکی، اولین نمایش در صحنه اصلی بازسازی شده تئاتر، به تازگی به عنوان پردرآمدترین محصول در تاریخ 71 ساله این شرکت به پایان رسیده است. و محصول فعلی Gulfshore Playhouse، "Irving Berlin's White Christmas"، با فهرست انتظار شبانه افرادی که به دنبال صندلی هستند، هر رکوردی را برای آن شرکت شکسته است.

کریستن کوری، مدیر اجرایی و تهیه کننده هنری Playhouse، شعار برنامه ریزی خود را "بالا و شناخته شده" توصیف کرد. ترجمه: وقتی تصمیم می‌گیرد کدام نمایش را تولید کند، برنامه‌هایی را انتخاب می‌کند که شاداب و شناخته شده هستند.

"ما اکنون در لحظه‌ای هستیم که تئاترهای زیادی وجود دارد، مانند: "برای من مهم نیست که شما چه فکر می‌کنید - این برای شما خوب است که یک بلیت بخرم، و من برای شما یک بلیت را بهتر می‌خرم." به هر حال،" کوری گفت.

او افزود: "اولین عهد من با تماشاگران است، و من به فکر آنها اهمیت می دهم." «مردم نمی‌خواهند برای نمایشی که فکر نمی‌کنند دوستشان داشته باشند، پول خرج کنند.»

رهبران تئاتر میلواکی، اگرچه انتخاب‌های متفاوتی از راه‌های مختلف انجام می‌دهند. مارک کلمنتز، مدیر هنری میلواکی گفت: «ما در واقع مردم خود را دوست داریم. ما سعی نمی‌کنیم آدم‌های آموزشی باشیم و سخنرانی کنیم.»

برای یک صنعت در حال مبارزه، این دو تئاتر – و تعداد انگشت شماری دیگر – الگوهای موفقیت هستند: آن‌ها فهرستی سالم از نمایش‌ها تولید می‌کنند، تماشاگران زیادی را جذب می‌کنند، بودجه مازادی دارند و برای پروژه‌های سرمایه‌ای پول جمع‌آوری می‌کنند. اما آنها قطعا در اقلیت هستند.

طبق گفته جن بنوا-برایان، مدیر اجرایی SMU Arts، مرکز تحقیقاتی ملی داده‌ها و فرهنگ در دانشگاه‌های جنوبی، پس از برخی نشانه‌های اولیه بهبودی پس از بیماری همه‌گیر، اخیراً افت دومی را تجربه کرده‌اند. بر اساس آمار SMU DataArts، از سال 2023 تا 2024، تماشاگران تئاتر 19 درصد و درآمد 37 درصد کاهش یافته است. او گفت: «همه آسیب می بینند، اما تئاترها در مقیاسی متفاوت از سایر سازمان های هنری آسیب می بینند.

پیدا کردن وجوه مشترک تئاترهای پر رونق پیچیده است. آنها از نظر مکان، اندازه و درجه نفوذ متفاوت هستند و شامل شرکت‌هایی مانند خانه نمایش پاسادنا در کالیفرنیا و تئاتر گاتری در مینه‌سوتا می‌شوند.

به‌نظر می‌رسد تعدادی از آنها (اما نه همه) چند ویژگی متمایز دارند: جوامعی با افراد کم‌رقیب‌تر و مناظر فرهنگی شهروندی جایگاه بالایی دارند. فلسفه های برنامه نویسی که آنچه را که مخاطبان ممکن است بخواهند ببینند بر آنچه که هنرمندان معتقدند تماشاگران از دیدن آنها سود می برند، اولویت می دهند. و مزایای ماندگار به حداقل رساندن مدت زمان تعطیلی‌های کووید، که به تماشاگران کمک کرد عادت تماشای تئاتر را حفظ کنند.

در شروع همه‌گیری، سه کارمند خود در ساحل خلیج فارس برای نگهبانی منابع امن خود را به خدمت گرفتند. بازگشایی کوری گفت: «در حالی که ما این کار را انجام می‌دادیم، سالن‌های دیگر یک کامیون پول خرج می‌کردند تا افرادی را به مدت یک سال به کار نگه دارند که هیچ کاری جز دوختن ماسک انجام نمی‌دادند.

از طرف دیگر، میلواکی ریپ، 95 درصد از کارکنان خود را حفظ کرد و معتقد بود که به آنها امکان می‌دهد سریع‌تر دوباره راه‌اندازی کنند. تئاتر نگران تخلیه استعدادها بود که بسیاری از مؤسسات همتای آن در طول همه‌گیری آن را تجربه کردند. چاد باومن، مدیر اجرایی تئاتر، گفت: «ما مسیر بسیار متفاوتی را نسبت به سایر بخش‌ها در پیش گرفتیم. ما در حالی اجرا می‌کردیم که تقریباً هیچ کس دیگری در کل کشور آنها را اجرا نمی‌کرد.»

Milwaukee Rep که در سال 1954 تأسیس شد، یکی از قدیمی‌ترین تئاترهای منطقه‌ای حرفه‌ای کشور است. خانه نمایش گلفشور که در سال 2004 تأسیس شد، یکی از جدیدترین هاست - به تازگی در سال 2022 به اتحادیه تئاترهای رزیدنت، انجمنی ملی متشکل از 81 تئاتر منطقه ای پیشرو، پذیرفته شد. هر دو تئاتر رویاهای بزرگی دارند - آنها امیدوارند تولیدات قبل از برادوی را جذب کنند، که درآمد و توجه به تماشاگران را به همراه دارد، زیرا امکانات تماشاگران برای کتاب ها سخت است، اما انتظار می رود کارمندان تئاتر منطقه، امکانات را به خود اختصاص دهند. بالا.

این دو جامعه کاملاً متفاوت هستند. میلواکی شهری قابل توجه، از لحاظ تاریخی با یقه آبی و عمدتاً دموکرات است، در حالی که ناپل کوچک، مملو از بازنشستگان مرفه و به شدت جمهوری خواه است.

یک وجه اشتراک: این دو منطقه صاحبان صنعت زیادی دارند. کوری درباره ناپل گفت: «ما بالاترین میزان سرانه مدیران سابق را داریم. او افزود که 90 درصد از جمع آوری کمک های مالی او به جای شرکت ها یا بنیادها از طریق افراد است و بزرگترین کمک کنندگان جی و پتی بیکر هستند که 20 میلیون دلار کمک کردند. (او رئیس جمهور سابق Kohl's است.)

میلواکی هنوز یک جامعه شرکتی قوی دارد، و نماینده در جذب مشارکت‌های شرکتی بهتر از بسیاری از همتایان خود عمل کرده است - بزرگترین کمک کننده به پروژه نوسازی آن، بزرگترین بانک ویسکانسین است که یک میلیون دلار به آن اختصاص داده است. مرکز تئاتر اکنون نامگذاری شده است. (بر حسب تصادف، Bakers قبلاً در میلواکی زندگی می کردند و از نماینده میلواکی حمایت می کردند.)

پروژه های سرمایه ای هر دو تئاتر در اثر طوفان های بزرگ با آسیب قابل توجهی مواجه شدند. در ناپل، طوفان ایان چندین دیوار از خانه بازی جدید خلیج فارس را در حالی که در سال 2022 در حال ساخت بود، فرو ریخت. در میلواکی، سیل شدید در ماه آگوست، خسارت 7 میلیون دلاری به تاسیسات تولیدی وارد کرد (محل ساخت و ساز اصلی تئاتر در آنجا هزینه‌های زیادی داشت. "یک سرود کریسمس") در حالی که خانه جدید خود را می ساخت.

Gulfshore که هفت برنامه در هر فصل تولید می کند، به سرعت در حال رشد بوده است. از زمان همه‌گیری، بودجه سالانه آن از 3.6 میلیون دلار به 14.5 میلیون دلار افزایش یافته است و اکنون 83 کارمند تمام وقت دارد. سالن اصلی جدید آن تقریباً دو برابر سالن قبلی خود است - 368 صندلی در حال حاضر، در مقایسه با 200 صندلی. سال گذشته سه نمایشنامه با مضامین هیجان‌انگیز تولید کرد، از جمله «سه‌گانه لیمن».اعتبار...اسکات مک اینتایر برای نیویورک. Times

تئاتر اولین فصل خود را در خانه جدید خود با "هر چیزی که می رود" افتتاح کرد و با "خیریه شیرین" به پایان رسید. اینکه «Sweet Charity» واقعاً خوش‌بینانه باشد، جای بحث دارد، زیرا برای قهرمان داستان با ناخوشایندی تمام می‌شود، اما هر دو نمایش بدون شک کلاسیک هستند، با آهنگ‌هایی که به استانداردها و شماره‌های رقص بزرگ تبدیل شده‌اند. در این بین، کوری دو نمایشنامه ی مردم پسند را برنامه ریزی کرد، درام تعلیقی «Dial M for Murder» و مسخره «صداهای خاموش».

در همان زمان، در تئاتر جعبه سیاه 125 صندلی ساختمان جدید، گلفشور سه نمایش با مضامین هشیارکننده، اما سابقه درخشانی از موفقیت را روی صحنه برد. در این فصل یک محصول برادوی داشته باشید). «سه‌گانه لیمن» درباره ظهور و سقوط یک امپراتوری مالی. و "لیدی دی در بار و گریل امرسون"، در مورد بیلی هالیدی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می کند.

کوری گفت: "اولین سوال من همیشه این است که "خوب است؟" نه، «آیا احساس می‌کنید درس خوبی به شما می‌دهد؟» و نه «کدام دستور کار به آن متصل است؟» فقط «آیا بازی خوبی است؟»»

میلواکی ریپ، با بودجه سالانه 17 میلیون دلار و 125 کارمند، یک شرکت بزرگ‌تر و با سابقه‌تر است. این فصل در حال تولید 12 نمایش است، از جمله "سه گانه لمن" و "درس پیانو" (برنده جایزه پولیتزر توسط آگوست ویلسون) و همچنین دو نمایش مرتبط با آگاتا کریستی، و انتظار می رود سال آینده 13 نمایش اجرا کند. چاد باومان، مدیر اجرایی، گفت: این شرکت همچنین کارهای جدید زیادی انجام می دهد و برخلاف بسیاری از همتایان خود، دارای 14000 مشترک مشترک است که به طور قابل توجهی وفادار مانده است. ماموریت آن سرگرم کردن، برانگیختن و الهام بخشیدن است.اعتبار...کالب آلوارادو

«بدیهی است که تئاترها با این روند مواجه هستند، و می‌گوید که می‌گوید که با این روند مواجه هستند. اختر، نمایشنامه‌نویس برنده پولیتزر (برای «بی‌آزار») که در حومه میلواکی بزرگ شد و در هیئت مدیره Rep’s خدمت می‌کند. حمایت خانواده‌های صنعتی چند نسلی وجود دارد، و برنامه‌نویسی یک تجربه هنری که ارزش فکر کردن را دارد و در عین حال می‌تواند بلیت‌های زیادی بفروشد.»

«مک‌نیل» اختر، نمایشی درباره هوش مصنوعی که فصل گذشته در برادوی نمایش داده شد، در اوایل سال آینده تئاتر جعبه سیاه Rep را با حداکثر ۲۲ صندلی بازگشایی خواهد کرد. سال.

مجموعه تئاتر بازسازی شده دارای برخی امکانات متمایز است - صحنه اصلی، با حداکثر 670 صندلی، دارای طبقات مختلف است، و زیباترین صندلی ها (که کاملاً محبوب هستند) چرمی هستند، با جا لیوانی و قیمت های عالی. و رهبری تئاتر می‌تواند از اهداکنندگان در پشت صحنه V.I.P شراب بگیرد و شام بخورد. سوئیت، با پنجره‌ای مشرف به گرم‌آپ‌های پیش نمایش.

رهبری تئاتر به جایگاه خود به‌عنوان یک فرد دورافتاده افتخار می‌کند، و خاطرنشان می‌کند که نه تنها از روند نزولی در حضور و اهدای فیلم سرپیچی می‌کند، بلکه در ایالتی که از پایین‌ترین سطوح بودجه هنرهای عمومی در کشور برخوردار است — الهام بخشیدن به کشور، الهام بخشیدن به کشور، در حال پیشرفت است.

بنرها.

باومن، مدیر اجرایی، گفت: «جایی که برخی با مشکل مواجه شده‌اند این است که در یکی از این جهت‌ها بیش از حد چرخیده‌اند. راز برنامه‌نویسی این است که اگر شما یک مخاطب هستید، ما یک ترکیب واقعا عالی و متنوع از برنامه‌نویسی داریم و هرگز در هیچ یک از آن طرف‌ها بیش از حد نمی‌چرخیم.»