به ندرت یک مطالعه سیر تاریخچه زنان را تغییر می دهد. اما یک کارآزمایی بالینی که امسال در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شد، دقیقاً همین کار را انجام داد و به نظر می‌رسید که در را بر روی یکی از معماهای بزرگ سلامت زنان ببندد.

واژنوز باکتریایی یا B.V. شایع‌ترین عفونت واژن در سراسر جهان است. اگر واژن دارید، یک در سه احتمال وجود دارد که در مقطعی از زندگی خود به B.V مبتلا شوید.

سال‌ها، پزشکان می‌دانستند که باکتری‌های مرتبط با این بیماری را می‌توان در آلت تناسلی نیز یافت. با این حال، روی کاغذ، B.V. فقط یک مشکل واژن بود - دقیقاً در نام آن، واژینوز وجود دارد. به مدت 50 سال، متخصصان زنان با درمان‌های ناکارآمدی که زنان را در برابر عفونت مجدد آسیب‌پذیر می‌کرد، به‌گونه‌ای رفتار می‌کرد که گویی فقط یک مسئله زنانه است.

مطالعه مجله نیوانگلند آن را تغییر داد. محققان 150 زوج دگرجنس‌گرا را که در آن‌ها شریک زن مبتلا به واژینوز باکتریایی بود، دنبال کردند. آنها زنان را با آنتی بیوتیک های خط اول و نیمی از مردان را با آنتی بیوتیک های خوراکی و موضعی درمان کردند. آنها دریافتند که طی سه ماه، درمان شریک آنقدر خوب کار کرد که مجبور شدند مطالعه را منحل کنند تا همه شرکت‌کنندگان بتوانند تحت درمان قرار گیرند.

نتیجه‌گیری آنها: B.V. می‌تواند از طریق رابطه جنسی منتقل شود و باید مانند یک عفونت مقاربتی با آن رفتار شود. توجیه دکتر سارا سیگنا، متخصص زنان که یک کلینیک سلامت جنسی در دانشگاه جورج واشنگتن را اداره می‌کند، گفت: «این کاملاً واضح است. "این علم موشکی نیست."

این مطالعه مانند یک S.T.I گسترش یافت. در ماه اکتبر، کالج آمریکایی متخصصان زنان و زایمان به بیش از 60000 عضو خود توصیه کرد که شروع به ارائه درمان برای شرکای مرد بیماران مبتلا به B.V مداوم کنند. در ماه نوامبر، کالیفرنیا اولین ایالتی بود که به همه ارائه دهندگان توصیه کرد که شرکای مرد را درمان کنند. و در این ماه، شهر نیویورک اعلام کرد که تمام کلینیک‌های سلامت جنسی آن اکنون شرکای مرد را نیز درمان خواهند کرد.

دکتر اینا پارک، محقق سلامت جنسی در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو، و مشاور پزشکی مرکز کنترل بیماری‌های پیشگیرانه و بخش پیشگیری از بیماری‌ها گفت: «این کار به طرز عمیقی عمل را تغییر خواهد داد.» پیشگیری.

یک مرز همیشه در حال تغییر

از زمان انتشار مقاله ژورنال، برخی از پزشکان هنگام صحبت با بیماران، B.V. را یک عفونت مقاربتی می نامند. دیگران، مانند دکتر سیگنا، مرددتر هستند، تا حدی به این دلیل که آنها به ننگ یک S.T.I اعتقاد دارند. هنوز هم بیشتر از انگ مشکل واژن است.

این حقیقت که اصلاً بحث وجود دارد نشان می‌دهد که تعریف S.T.I. دکتر جفری کلاوسنر، استاد پزشکی و بهداشت عمومی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، گفت که هنوز در جریان است.

از نظر بیولوژیکی، اکثر شرایط طبقه بندی شده به عنوان S.T.I. با تعاریف دوتایی مخالفت می کنند. کلمه "جنسی" برای شروع، به ندرت داستان کامل را بیان می کند. دکتر سیگنا گفت: "وقتی مردم "S.T.I." را می شنوند، فکر می کنند آلت تناسلی به واژن رفته و باعث عفونت شده است، در حالی که در واقع رابطه جنسی بسیار بیشتر از نفوذ آلت تناسلی است.

HPV، که به عنوان S.T.I شناخته شد. در دهه 1980، با لمس نزدیک یا بوسیدن قابل انتقال است. این ویروس اغلب در زیر ناخن های پسران نوجوان دیده می شود. اچ‌آی‌وی. و تبخال را می توان از طریق سوزن های مشترک، پیوند اعضا یا تزریق خون، یا از طریق جفت در دوران بارداری منتقل کرد - نیازی به تماس جنسی نیست.

عکس آن نیز صادق است. ویروس‌هایی که معمولاً جنسی در نظر گرفته نمی‌شوند، مانند ابولا یا زیکا، می‌توانند برای روزها در مایع منی زندگی کنند. مونونوکلئوز، همچنین به عنوان "بیماری بوسیدن" شناخته می شود، می تواند از طریق رابطه جنسی منتقل شود. به اصطلاح هرپس دهان اغلب در اندام تناسلی یافت می‌شود.

در سال 2022، دکتر کلاوسنر در ساخت S.T.I «جدید» نقش داشت: Mpox، که به عقیده او باید پس از شیوع جهانی مرتبط با مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند، دوباره طبقه‌بندی شود.

این تصمیم به همان اندازه استراتژیک بود. او گفت، هدف "تقاضای رهبران فکری برای موافقت با این موضوع بود که بله، این عمدتاً یک عفونت مقاربتی است و باید با روش های آزمایش شده و واقعی ما برای کنترل S.T.I.s برخورد شود." دکتر کلاوسنر گفت، همچنین می تواند منجر به تلاش های قوی تری برای سلامت عمومی در آموزش و کنترل شود. اما برچسب زدن مجدد با معایب و همچنین مزایا همراه است. با Mpox، مقامات پزشکی باید کاربرد S.T.I را بسنجید. نامگذاری در مقابل احتمال شعله‌ور کردن شعله‌های همجنس‌گرا هراسی و باعث می‌شود افراد کمتر به دنبال مراقبت باشند یا به شرکای خود اطلاع دهند.

اگر دسته S.T.I.ها کشوری پر درگیری بودند، B.V. شهری در یکی از مرزهای همیشه در حال تغییر آن بود. این وضعیت بسته به دوران و موقعیت تغییر می‌کند و نشان می‌دهد که این مرزها در ابتدا تا حد زیادی مصنوعی بوده‌اند - و باعث می‌شود برخی پزشکان محدودیت‌های این ساختار را زیر سوال ببرند.

S.T.I. یا نه؟

واژینوز باکتریایی تعریف مرسوم S.T.I را به چالش می‌کشد. از چند جهت اولاً، این بیماری توسط یک عامل عفونی مانند کلامیدیا یا سوزاک ایجاد نمی شود. در عوض، این بیشتر یک تغییر اکوسیستم در میکروبیوم واژن است، جامعه انباشته ای از باکتری ها که در اندام تناسلی گشت می زنند.

دکتر کارولین میچل، متخصص زنان و مدیر برنامه اختلالات ولوواژینال در بیمارستان عمومی ماساچوست، گفت: «این یک چیز عجیب است. "این فقط یک چیز نیست، بلکه یک الگو است."

دوم، B.V را می توان از طریق رابطه جنسی منتقل کرد، اما محققان در مورد اینکه آیا همیشه به همین شکل شروع می شود اختلاف نظر دارند. حتی دکتر کاتریونا برادشاو، نویسنده اصلی این مطالعه و یک پزشک در مرکز سلامت جنسی ملبورن در دانشگاه موناش، محتاط است: او گفت: «بهتر است B.V. را به عنوان یک عامل قابل انتقال جنسی تصور کنید.

آنها می‌دانند که پس از ابتلا به آن، هر گونه تغییر در pH واژن، باکتری‌های B.V. یک متخصص پزشکی نوجوان در Nemours Children’s Health در فلوریدا.

این تغییر می‌تواند با دوش کردن، کاندوم، سیگار کشیدن، روان‌کننده‌ها، اسباب‌بازی‌ها، IUD، هورمون‌ها، مایع منی یا دوره قاعدگی ایجاد شود. دکتر گوردون گفت: "شما فقط باید چیزی داشته باشید که محیط را مختل کند، مانند حمام حباب دار، پوشیدن لباس شنا خیلی بلند، شلوار یوگا." بله، شلوارهای یوگا.

با کنار هم قرار دادن همه این استثناها، B.V. محققان را وادار می کند تا یک سوال طولانی مدت را بررسی کنند: آیا اصطلاح S.T.I؟ هنوز از نظر بالینی مفید است؟

دکتر سوپریا مهتا، اپیدمیولوژیست در دانشگاه ایلینوی، شیکاگو، که S.T.I.s و میکروبیوم تناسلی را مطالعه می کند، گفت: "شاید کل گفتگو نیاز به تغییر داشته باشد." "مثلاً، چه کسی به S.T.I اهمیت می دهد؟ این فقط یک سرماخوردگی است که اتفاقاً در واژن یا آلت تناسلی شما رخ می دهد، درست است؟"

صرف نظر از اینکه پزشکان B.V. را چه می نامند، عدم تشخیص این که از طریق جنسی پخش می شود به این معنی است که پزشکان از یک روش حیاتی برای ریشه کن کردن یک عارضه فوق العاده با عواقب بسیار گسترده محروم شده اند. بیماران.

دکتر سیگنا گفت: «همیشه همه چیز برای واژن پشت سر است.

علم موشکی نیست

سال‌ها، دکتر سیگنا با B.V. در حالی که یک دستش از پشت بسته بود می‌جنگید. هر پزشکی که به طور منظم این بیماری را درمان می‌کرد، می‌توانست ببیند که بیماران دوباره آلوده شده‌اند، یا توسط یک شریک جدید یا همان شریک.

اما بدون دستورالعمل‌های بالینی، او می‌توانست بیمار مبتلا به B.V. را فقط با آنتی‌بیوتیک‌ها یا به عنوان آخرین راه‌حل، یک داروی تخریب‌کننده میکروبیوم معروف به اسید بوریک درمان کند. این روش ها به ندرت در طولانی مدت جواب می دهند. برای بیش از نیمی از بیماران، واژینوز باکتریایی ظرف شش ماه پس از درمان عود می کند.

این یک مشکل بزرگ است. این وضعیت علاوه بر ایجاد تحریک، ترشح و بوی نامطبوع، می‌تواند نتایج بارداری را بدتر کند و ابتلا به H.I.V.، تبخال یا S.T.I دیگر را آسان‌تر کند، باری که به طور نامتناسبی بر دوش زنان سیاه‌پوست و دیگر زنان رنگین پوست قرار می‌گیرد.

«درمان» اغلب مشکل را تشدید می‌کند. به بسیاری از بیماران دوره های متعددی از آنتی بیوتیک ها تجویز می شود که می تواند منجر به مقاومت آنتی بیوتیکی شود.

دکتر میچل در Mass General گفت: «کاری که ما در حال حاضر برای B.V. انجام می دهیم آنقدر بد است که مردم در حال پریدن از این دسته هستند. «همه ما برای چیز دیگری ناامید هستیم.»

برای برخی از بیماران، B.V. به عنوان یک S.T.I. رهایی بخش است یکی از بیماران دکتر سیگنا، یک مرد تراجنسیتی 29 ساله که برای نزدیک به یک دهه با بیماری B.V مزمن دست و پنجه نرم می کرد، پس از اینکه در رسانه های اجتماعی با آن مواجه شد، این مطالعه را در آوریل به قرار ملاقات خود آورد.

این مرد که خواستار شناسایی نشدن او برای جلوگیری از تبعیض توسط پزشک بود، گفت که همیشه در آینده توسط پزشکان مورد تبعیض قرار می گیرد. او گفت که B.V یک مشکل واژن بود، "با توجه به اینکه من این مشکل را منحصراً از رابطه جنسی گرفتم." "این فقط کمی برای من مقصر به نظر می رسید."

اما اگر B.V از طریق جنسی منتقل می شد، به این معنی بود که شریک زندگی او می تواند بخشی از راه حل باشد. او و دکتر سیگنا با یک ایده وارد قرار ملاقات شدند: شاید درمان شریک زندگی بتواند پاسخی باشد.

به لطف این مطالعه، دکتر سیگنا توانست به او توصیه کند که اسید بوریک مصرف کند - او قبلاً بیش از شش دوره آنتی بیوتیک مصرف کرده بود - در حالی که شریک زندگی او نیز چنین بود. درمان شده است.

مشکل «شما» نیست، مشکل «ما»

مثل بیشتر پیشرفت‌های موجود در زنان و زایمان مدرن، کشف واژینوز باکتریایی را می‌توان بدون رضایت پزشک بر روی بیماران مرد ردیابی کرد. دکتر هرمان گاردنر، دکتر هرمان گاردنر، مشکوک بود که B.V باید در نتیجه انتقال برخی از عوامل بیماری زا به عقب و جلو باشد.

در سال 1955، دکتر گاردنر آزمایش وحشتناکی را برای کشف این موضوع انجام داد. او مایع واژینال 15 زن مبتلا به B.V. را به واژن زنانی که این بیماری را نداشتند منتقل کرد و به زنان تازه آلوده اجازه داد تا B.V. را به شوهران خود منتقل کنند.

پس از کشت باکتری از برخی از شوهران، دکتر گاردنر اعلام کرد B.V. را "شایع ترین و یکی از همه شایع ترین" می داند. برای تلاش های خود، دکتر. نام گاردنر برای همیشه در گونه‌ای از باکتری‌هایی که بیشتر با B.V. مرتبط هستند، ثبت شد: Gardnerella vaginalis.

در دهه‌های پس از آن، تعداد انگشت شماری از مطالعات سعی کرده‌اند این یافته‌ها را با استفاده از شیوه‌های اخلاقی‌تر تکرار کنند. همه شکست خوردند و پزشکان را با این تصور مواجه کردند که B.V در واقع یک عفونت مقاربتی نیست.

اشاره‌هایی وجود داشت که آن مطالعات ناقص بودند. محققان می‌دانستند که عود در زنانی که شریک جنسی منظمی داشتند یا از کاندوم استفاده نمی‌کردند بسیار بیشتر بود. آنها همچنین می‌دانستند که میکروبیوم‌های واژن زنانی که با زنان شریک هستند، زیر میکروسکوپ به یکدیگر شباهت دارند. اگر یکی مبتلا به B.V. بود، دیگری احتمالاً هم چنین بود.

"پس چرا بین آلت تناسلی و واژن منتقل نمی شود؟" دکتر بردشاو پرسید.

او شکست مطالعات گذشته را ناشی از بودجه ناچیز، طراحی تحقیقاتی نامرغوب و چالش واداشتن مردان به انجام مطالعاتی دانست که برای آنها سود شخصی ندارد.

در ماه مه، دکتر برادشاو به عنوان یکی از افراد مهم در مجله تایم در فهرست افراد قرار گرفت. «مسئله زنان» به عنوان یک موضوع بهداشت عمومی. دیگر B.V یک "مشکل واژن" شرم آور و مخفی نبود. حالا این مشکلی بود که بین اعضای یک شراکت جنسی مشترک بود. مشکل «شما» نیست، بلکه مشکل «ما» است.

پزشکان مجبور نیستند B.V. را S.T.I صدا کنند. به منظور بهره مندی بیماران دکتر سیگنا گفت، آنها می توانند آن را با استفاده از اصطلاحی با صدای خنثی تر، مانند عفونت لگن یا عفونت دستگاه تناسلی توصیف کنند. این نیز شامل عفونت‌های دستگاه ادراری، اختلال التهابی لگن و عفونت‌های مخمری می‌شود، بدون اینکه این شرایط صرفاً به رابطه جنسی مرتبط باشد.

Dr. گوردون واژینوز باکتریایی را به عنوان "باکتری که به طور طبیعی در واژن رخ می دهد و به تازگی از کنترل خارج شده است" توصیف می کند. "من بیشتر به این فکر می کنم: شما بیش از حد چمن خود را کود داده اید."

دکتر سیگنا، در مورد کادربندی دکتر گوردون، گفت: "اوه، من این را دوست دارم." "ممکن است آن را بدزدم."

ریچل ای. گراس نویسنده "Vagina Obscura: An Anatomical Voyage" است.