یک چترباز سابق بریتانیایی روز پنجشنبه از پنج فقره قتل تبرئه شد، بیش از نیم قرن پس از آن که واحد او 14 غیرنظامی کاتولیک رومی غیرمسلح را در یکشنبه خونین در ایرلند شمالی کشت، که یکی از مرگبارترین روزهای خشونت فرقه ای موسوم به The Troubles است.

این چترباز سابق که فقط به عنوان سرباز F شناخته می شود، به دلیل اینکه هویتش تحت حکم دادگاه محافظت می شود، چندین دهه پس از حوادث ژانویه 1972 پس از اصرار بستگان کشته شدگان برای محاکمه متهم شده بود. روند دادگاه، که در سپتامبر برگزار شد، به عنوان یادآوری دردناک از قتل ها بود، که دیوید کامر در آن زمان نخست وزیر بریتانیا برای آن عذرخواهی کرد. 2010.

این عذرخواهی در پی گزارش شدید دولتی بود که هدف آن حل و فصل مسؤولیت قتل‌ها بود، که بخشی از سال‌ها خشونت بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها بود. اما این گزارش این احتمال را که برخی از اعضای یگان درگیر، گردان اول هنگ چتر نجات، در نهایت متهم به قتل 13 نفر دیگر بودند که بعداً در آن روز کشته شدند، باز گذاشت.

قاضی پاتریک لینچ روز پنجشنبه نوشت که معتقد است سرباز F به همراه سه نفر دیگر در قتل‌های آن روز در شهر دری شرکت داشته است. قاضی لینچ گفت که سربازان "مسئول کشته‌ها و زخمی‌ها بودند. آنها کاملاً احساس نظم و انضباط نظامی را از دست داده بودند."

اما او به این نتیجه رسید که دادستان ها نمی توانند ثابت کنند که سرباز F آگاهانه و عمدا در تیراندازی ها با قصد کشتن کمک کرده است.

قاضی لینچ نوشت: "برای محکوم کردن، باید مدارکی قانع کننده و آشکارا قابل اعتماد باشد."

حکم به سرعت توسط مدافعان خانواده های کشته شدگان و مجروحان محکوم شد.. میشل اونیل، اولین وزیر ایرلند شمالی و رهبر حزب ملی گرای ایرلند، سین فین، در یک پست در رسانه های اجتماعی آن را "توهین به عدالت" خواند.

پنجاه و سه سال پیش، ارتش بریتانیا غیرنظامیان را در خیابان‌های دری به قتل رساند.

مشکل‌ها در ایرلند شمالی برای حدود 30 سال ادامه داشت تا اینکه در سال 1998 قرارداد تقسیم قدرت معروف به توافقنامه جمعه خوب امضا شد که به خشونت پایان داد و ساختار سیاسی منطقه را تغییر داد.

در 25 سال پس از آن، گذشته خشونت آمیز ایرلند شمالی به تدریج کاهش یافته است، زیرا نسل جوان تر با خشم فرقه ای کمتری که به ناآرامی ها دامن زده بود بزرگ می شود.

اما محاکمه سرباز F از نارضایتی هایی که هنوز پابرجاست استفاده کرد، به ویژه در مورد عدم پاسخگویی که مشخصه بسیاری از قتل های وحشیانه در هر دو طرف بود.

در یکشنبه خونین، جمعیتی حدود 10000 نفر در دری، که اتحادیه‌ها به آن لندندری نیز می‌گویند، در اعتراض به استفاده مکرر دولت بریتانیا در زمان بازداشت بدون محاکمه، تاکتیکی که توسط مقامات برای جلوگیری از فعالیت‌های تروریستی توسط افراد مظنون به افراط‌گرایی استفاده می‌شود، تجمع کردند.

نیروهای بریتانیایی که در شهر مستقر شده بودند، با تفنگ های جنگی با قدرت بالا آتش گشودند و بیش از دوجین نفر را مورد اصابت قرار دادند. تحقیقات بعداً به این نتیجه رسید که ارتش، نه معترضان، اولین گلوله‌ها را بدون هیچ هشداری شلیک کرده‌اند و هیچ یک از افرادی که مورد اصابت گلوله قرار گرفته‌اند، سلاح گرم به همراه نداشته‌اند.

گزارش سال 2010 نشان داد که سربازان "کنترل خود" را از دست داده اند و به دلیل "فراموش کردن یا نادیده گرفتن دستورالعمل ها و آموزش های خود" مقصر بوده اند. تحقیقات، به رهبری لرد ساویل، یک قاضی عالی رتبه، به عنوان شرط مذاکرات جمعه خوب سال 1998، یک قربانی را توصیف کرد که از سربازان دور می‌خزید و دیگری که «به احتمال زیاد» «در حالی که بر روی زمین زخمی مرگبار دراز کشیده بود» تیراندازی شد.

از برخی جهات، قتل عام آن یکشنبه در ایجاد همدلی و تبلیغات برای مصیبت کاتولیک‌ها در ایرلند شمالی مؤثر بود و به هموار کردن راه برای فشار بین‌المللی که منجر به توافق نهایی صلح شد کمک کرد.

اما ماهیت حل‌نشده قتل‌ها حتی در سال‌های اخیر در دری منبع تنش باقی مانده است، جایی که محلی‌ها احساس ناامیدی را از این که تک‌تک اعضای ارتش بریتانیا به خاطر اعمالشان در آن روز مجازات نشده‌اند، توصیف می‌کنند.

حکم در مورد سرباز F بعید است کمک کند. اما حتی زمانی که او سرباز را تبرئه کرد، قاضی لینچ ارزیابی سربازانی را که به جمعیت یکشنبه خونین شلیک کردند ارائه کرد که احتمالاً مورد استقبال کسانی قرار خواهد گرفت که فکر می‌کنند عدالت هنوز اجرا نشده است.

او نوشت: «آنها اعضای هنگی بودند که در سال 1942 به دستور نخست وزیر چرچیل تشکیل شد و سابقه افتخار آمیزی در جنگ جهانی دوم داشتند. "کسانی که در سال 1944 دلیرانه علیه لشکرهای SS Panzer جنگیدند، هنگ آنها توسط برخی از جانشینان آنها لکه دار شد و به غیرنظامیان غیرمسلح که در خیابان های یک شهر بریتانیا از دست آنها فرار می کردند تیراندازی کردند."