لاکنو، هند – در غروب 4 سپتامبر، یک تابلوی روشن، محله ای عمدتا مسلمان در کانپور، یک شهر صنعتی در ایالت شمالی اوتار پرادش هند را روشن کرد.

روی تابلو نوشته بود: "من محمد را دوست دارم" - با قلب قرمزی که برای کلمه "عشق" ایستاده است.

این اولین باری بود که ساکنان عمدتاً طبقه کارگر در سیدنگار کانپور چنین تابلویی را به عنوان بخشی از تزئینات نصب می‌کردند، زیرا به میلیون‌ها مسلمان در سراسر جهان پیوستند تا تولد حضرت محمد (ص) را جشن بگیرند.

این روز که به عنوان عید میلاد النبی در سراسر آسیای جنوبی مشخص شده است، شامل سازماندهی مجالس مذهبی، تلاوت قرآن، و موعظه هایی در مورد زندگی و آموزه های پیامبر توسط مؤمنان است. در برخی مکان ها، جشن ها شامل راهپیمایی های دسته جمعی است که مردم پوسترهایی برای ابراز عشق و احترام خود به پیامبر حمل می کنند.

اما در سید نگر، به محض اینکه کلمات درخشیدند، گروهی از مردان هندو وارد محل شدند و به جشن اعتراض کردند. پلیس فراخوانده شد و در پی سروصدایی که ساعت ها به طول انجامید، تابلوی راهنما در اواخر آن شب برداشته شد.

در 10 سپتامبر، پلیس اولین گزارش اطلاعاتی (FIR) را علیه 9 مسلمان از سیدنگار، از جمله یک عالم دینی، و 15 فرد ناشناس، به اتهام "برهم زدن هماهنگی جمعی" و آغاز "سنت جدید" که نظم عمومی را تهدید می کند، ثبت کرد. اما تاکنون هیچ بازداشتی صورت نگرفته است.

موهیت باجپایی، یکی از ساکنان سیدنگار وابسته به گروهی هندو به نام سری رامناومی سامیتی، گفت که او مخالفتی با متن "من محمد را دوست دارم" ندارد، بلکه با قرار دادن تابلو در مکانی که توسط آنها برای جشنواره هندو استفاده می شود، مخالفتی ندارد.

او به الجزیره گفت: «همه ادیان طبق قانون اساسی از حقوق مساوی برخوردارند. اما این تابلو در مکانی نصب شد که معمولاً تزئینات رام نوامی ما نمایش داده می شود.. هر کس حق دارد از دین خود پیروی کند، اما سنت های جدید نباید در مکان های جدید شروع شود.»

اما ساکنان مسلمان سید نگر می گویند که این تابلو در مکانی عمومی که هر سال به مناسبت سالگرد ولادت پیامبر گرد هم می آمدند نصب می شد.

یکی از ساکنان 28 ساله که یکی از متهمان است، گفت: «ما مجوز رسمی برای تزیینات داشتیم. همه طبق قانون اساسی حق دارند دین خود را انجام دهند.

ما خان، وکیل متهم در کانپور، به الجزیره گفت که این مردان مسلمان همچنین متهم به پاره کردن بنر جامعه هندو در جریان راهپیمایی عید میلاد النبی در 5 سپتامبر بودند.

او گفت: «بسیاری از کسانی که نامشان برده شد، حتی در راهپیمایی حضور نداشتند.

"هماهنگی آشفته جمعی"

اوتار پرادش محل زندگی 38 میلیون مسلمان - بیش از کل جمعیت عربستان سعودی - است که تقریباً 20 درصد از پرجمعیت ترین ایالت هند را تشکیل می دهد.. از سال 2017، این ایالت حیاتی سیاسی توسط یوگی آدیتیانات، یک راهب تندرو هندو که به خاطر سخنرانی و سیاست‌های ضد اسلامی‌اش معروف است، و یک سیاستمدار برجسته از حزب بهاراتیا جاناتا (BJP) نخست وزیر نارندرا مودی، اداره می‌شود.

روزها بعد، جرقه کانپور آتشی را در حدود 270 کیلومتری (168 مایل) در شهر دیگری به نام باریلی در اوتار پرادش شعله ور کرد - مقر اصلی فرقه بارلوی از مسلمانان سنی، که تعداد آنها بین 200 تا 300 میلیون در سراسر جهان است.

در 21 سپتامبر، مولانا توقیر رضاخان، رئیس یک گروه مسلمان موسوم به شورای اتحاد ملت (IMC) و از نوادگان امام احمد رضاخان، بنیانگذار فرقه بارلوی، اعتراض خود را به FIRهای ثبت شده در کانپور اعلام کرد و از هواداران خود خواست تا در نماز جمعه 6 سپتامبر در محل پلیس تجمع کنند.

اداره منطقه اجازه حضور خان را در این تجمع رد کرد.

در 25 سپتامبر، IMC بیانیه ای صادر کرد و از مردم خواست که برای اعتراض تجمع نکنند. اما ساعاتی بعد، هواداران خان ظاهراً پیامی را در رسانه های اجتماعی منتشر کردند و ادعا کردند که بیانیه IMC جعلی است و هدفش بدنام کردن بدن مسلمان است.

روز بعد، هزاران مسلمان پس از نماز جمعه در نزدیکی یک زیارتگاه معروف مسلمانان در بریلی تجمع کردند و پوسترهای "من محمد را دوست دارم" در دست داشتند و شعارهایی علیه پلیس به خاطر اقدام آنها در کانپور سر دادند.

مقامات منطقه ادعا کردند که راهپیمایی غیرمجاز بوده است و برخی از شرکت کنندگان را متهم به پرتاب سنگ به پلیس و تخریب اموال عمومی کردند. پلیس با اتهام باتوم پاسخ داد و خان ​​و ده ها نفر دیگر را دستگیر کرد، زیرا مقامات اینترنت را در شهر قطع کردند.

در یک پیام ویدئویی که قبل از دستگیری وی ضبط شده بود، خان گفت که سرکوب هدفمند سرکوب بیان مذهبی بود. او هشدار داد: "تلاش برای سرکوب احساسات مذهبی ما نتیجه معکوس خواهد داشت."

یک روز بعد، هنگام سخنرانی در یک رویداد در پایتخت ایالت، لاکنو، وزیر ارشد آدیتیانات، ناآرامی های باریلی را به عنوان یک "تلاش کاملاً سازماندهی شده" برای برهم زدن هماهنگی اجتماعی محکوم کرد.

او به زبان هندی بدون نام بردن از کسی گفت: «گاهی اوقات، مردم نمی‌توانند به راحتی از عادت‌های بد خود دوری کنند. برای این کار، کمی دندانه‌کشی لازم است... شما دیروز در باریلی دیدید.. یک مولانا [علم مسلمان] فراموش کرد که چه کسی در قدرت است».

"نقاشی دندانه دار" به زودی دنبال شد، همانطور که الگوی سرکوب مسلمانان متهم به اخلال در نظم عمومی توسط آدیتیانات بود. مقامات در باریلی سالن ضیافت متعلق به یکی از متهمان را با بولدوزر تخریب کردند.

"دولت می خواهد ترس را القا کند"

تخریب خانه‌ها و املاک تجاری متعلق به مسلمانان متهم به طیف وسیعی از جنایات به یک رویه رایج در اوتار پرادش و سایر ایالت‌های تحت حاکمیت BJP تبدیل شده است، علی‌رغم اینکه دادگاه عالی هند اخیراً آنچه را «عدالت بولدوزر» می‌خواند ممنوع کرده است.. گروه های حقوقی می گویند که چنین تخریب هایی نوعی مجازات فراقانونی است که فرآیندهای قضایی را دور می زند و خانواده ها را از نظر اقتصادی ویران می کند.

در حالی که دولت اوتار پرادش ادعا می‌کرد که تخریب‌ها در بریلی ساختمان‌های غیرقانونی ساخته شده را هدف قرار داده‌اند، زمان‌بندی و اهداف نشان‌دهنده یک استراتژی واضح برای ارعاب است.

سمیه رعنا، دختر شاعر مشهور اردو مرحوم منور رعنا، به الجزیره گفت: «پلیس در حال ثبت پرونده‌هایی علیه مسلمانان در سراسر کشور است تا اعتراضات مشروع آنها را سرکوب کند... دولت BJP می‌خواهد ترس ایجاد کند تا مسلمانان شهامت صحبت کردن برای حقوق دینی و اساسی خود را از دست بدهند.

خود رعنا تظاهراتی را در خارج از ساختمان مجلس ایالتی در لاکنو ترتیب داد، جایی که بیش از دوازده تظاهرکننده که پلاکاردهای "من محمد را دوست دارم" در دست داشتند برای مدت کوتاهی توسط پلیس بازداشت شدند.

انجمن حمایت از حقوق مدنی (APCR)، یک گروه حقوقی، می‌گوید که حداقل 22 FIR در سراسر هند در ارتباط با کمپین مسلمانان تشکیل شده است که از بیش از 2500 نفر نام برده شده است که تاکنون حداقل 89 نفر در Bareilly دستگیر شده‌اند.

ندیم خان، دبیر APCR به الجزیره گفت: «مقامات با شعار ابراز محبت به پیامبر به عنوان یک اقدام جنایتکارانه برخورد کرده و آن را تحریک آمیز توصیف کرده اند.» در بسیاری از موارد، دولت روند قانونی را در ثبت پرونده ها و تخریب اموال متهمان نقض کرده است که اثرات اجتماعی و اقتصادی شدیدی بر جوامع مسلمان دارد.

SQR Ilyasi، یکی از اعضای هیئت حقوق شخصی مسلمانان سراسر هند، یک نهاد برجسته مسلمان، تأکید کرد که اعتراض مسالمت آمیز برای هیچ جامعه ای در هند غیرقانونی نیست. او به الجزیره گفت: «اظهار عشق به پیامبر حق ماست.

فعال واندانا میشرا از اتحادیه خلق برای آزادی های مدنی، یک گروه حقوق، گفت که مقامات اغلب به جامعه هندو اجازه می دهند "شعارهای مذهبی را آزادانه مطرح کنند، در حالی که اقلیت به دلیل ابراز عشق به پیامبر با دستگیری روبرو می شوند".

او به الجزیره گفت: «این با اخلاق سکولار و دموکراتیک قانون اساسی ما در تضاد است.

احزاب مخالف نیز از اقدامات دولت اوتار پرادش انتقاد کرده اند.

حزب سامجوادی، یکی از بزرگترین نیروهای سیاسی ایالت، گفت که تلاش کرد هیئتی را برای دیدار با قربانیان سرکوب پلیس به باریلی بفرستد، اما مدعی شد که اعضای آن مانع شدند. ماتا پراساد پاندی، رهبر اپوزیسیون در مجلس اوتار پرادش، به خبرنگاران در لاکنو گفت: «دولت از دموکراسی صحبت می‌کند اما با بی‌اعتنایی کامل به آن عمل می‌کند».

ضیا جیلانی، وکیل دادگستری که اخیراً از باریلی بازدید کرده و وکالت برخی از متهمان را برعهده دارد، به الجزیره گفت که اکثر کسانی که دستگیر شده اند یا با اتهامات روبرو هستند "از اقشار به حاشیه رانده شده جامعه هستند و بر اساس دستمزد روزانه درآمد دارند".

او گفت: «برای آنها به دلیل ناتوانی مالی، پیگیری و مبارزه با ظلم و ظلم به آنها کاری غیرقابل تحمل است.

"این نوع سیاست نفرت، فقرا را شکار می کند و از آسیب پذیری آنها سوء استفاده می کند و در عین حال عدالت و مسئولیت پذیری را نادیده می گیرد."