پاریس (AP) - چارلز شی، کهنه سرباز بومی آمریکایی که یک پزشک 19 ساله ارتش ایالات متحده بود، هنگامی که در ساحل اوماها در روز D-Day فرود آمد و به نجات جان افراد کمک کرد، روز چهارشنبه درگذشت. ماری پاسکال لگراند، دوست دیرینه و مراقب او گفت که او 101 ساله بود.

شی در خانه‌اش در Bretteville-L'Orgueilleuse در منطقه نرماندی فرانسه درگذشت.

شی، از قبیله Penobscot و از جزیره هند در ایالت مین ایالات متحده، به دلیل اعطای مکرر نشان ستاره نقره‌ای و دریافت مکرر نشان ستاره نقره‌ای دریافت شد. سربازان به امنیت نسبی برسند و آنها را از غرق شدن نجات دهند. او همچنین بالاترین جایزه فرانسه، لژیون افتخار را در سال 2007 دریافت کرد.

شی از سال 2018 در فرانسه زندگی می‌کرد، نه چندان دور از سواحل نرماندی، جایی که نزدیک به 160000 سرباز از بریتانیا، ایالات متحده، کانادا و سایر کشورها در روز D-Day آلمان در تاریخ 19 ژوئن 46 در Normandy فرود آمدند. شکستی که کمتر از یک سال بعد رخ داد.

گروه یادبود چارلز شی، که یاد و خاطره حدود 500 بومی آمریکایی را که در سواحل نرماندی فرود آمدند گرامی می‌دارد، در بیانیه‌ای که در فیس‌بوک منتشر شد، گفت: «قلب‌های ما عمیقاً متأسف است و شایانی‌مان را به وطن خود باز می‌گردانیم. در بیانیه آمده است: «او یک پدر، پدربزرگ، پدرشوهر و عموی فوق‌العاده دوست‌داشتنی بود، برای خیلی‌ها یک قهرمان و در کل یک انسان شگفت‌انگیز بود. چارلز میراثی از عشق، خدمت، شجاعت، روحیه، وظیفه و خانواده به جا می گذارد که همچنان درخشان می درخشد.

آماده برای دادن جان خود

در روز D، 4414 سرباز متفقین جان خود را از دست دادند که 2501 نفر از آنها آمریکایی بودند. بیش از 5000 زخمی شدند. در طرف آلمانی، چندین هزار کشته یا زخمی شدند.

شای جان سالم به در برد.

«حدس می‌زنم اگر مجبور بودم جانم را ببخشم. خوشبختانه مجبور نشدم. "من وقت نداشتم نگران وضعیتم در آنجا باشم و شاید جانم را از دست بدهم. زمانی برای این کار وجود نداشت."

در آن شب، خسته، سرانجام در بیشه ای در بالای ساحل به خواب رفت.

"صبح که از خواب بیدار شدم. مثل این بود که در قبرستانی می خوابیدم، زیرا او در اطراف من، آمریکایی ها و آلمانی های مرده بودند." مدت زیادی در آنجا ماندم و به راه خود ادامه دادم.

شای سپس چند هفته ماموریت خود را در نرماندی دنبال کرد و مجروحان را نجات داد و سپس همراه با سربازان آمریکایی به شرق فرانسه و آلمان رفت، جایی که در مارس 1945 اسیر شد و چند هفته بعد آزاد شد. دوباره در ارتش ثبت نام کرد زیرا وضعیت بومیان آمریکا در ایالت خود مین به دلیل فقر و تبعیض بسیار نامطمئن بود.

مین تا سال 1954 به افرادی که در مناطق رزرو شده بومیان آمریکا زندگی می‌کردند اجازه رأی دادن نمی‌داد.

شی همچنان شاهد تاریخ بود - به عنوان پزشک به نبرد در طول جنگ‌های هسته‌ای ایالات متحده بازگشت و در طول آزمایشات هسته‌ای آمریکا در جزیره ماری، شرکت کرد. آژانس بین المللی انرژی اتمی در وین، اتریش.

برای بیش از 60 سال، او در مورد تجربه خود در جنگ جهانی دوم صحبت نکرد.

اما او در سال 2007 شرکت در مراسم بزرگداشت روز D را آغاز کرد و در سال‌های اخیر، از موقعیت‌های زیادی برای ارائه شهادت قدرتمند خود و انتشار پیام صلح استفاده کرده است.

در طول همه‌گیری کووید-19 در سال‌های 2020-2021، حضور تنها شای مراسم بزرگداشتی را مشخص کرد زیرا محدودیت‌های سفر مانع از سفر دیگر کهنه‌سربازان یا خانواده‌های سربازان کشته شده از ایالات متحده، بریتانیا و سایر کشورهای متحد به فرانسه شد

غم و اندوه از دیدن جنگ در اروپا

سالها، شی برای ادای احترام به کشته شدگان مراسم حکیم سوزی را در بلوف مشرف به ساحل اوماها، جایی که بنای یادبودی که نام او اکنون در آن قرار دارد، انجام می داد.

در 6 ژوئن 2022، او در 6 ژوئن 2022، یکی دیگر از سربازان جنگجو را به نام جولی کهنه سرباز آمریکایی سپرد. قبیله کلاغ. این کمی بیش از سه ماه پس از تهاجم تمام عیار روسیه به اوکراین در جنگی بود که قرار بود به بدترین جنگ در این قاره از سال 1945 تبدیل شود

شای سپس از دیدن دوباره جنگ در این قاره ابراز ناراحتی کرد.

"اوکراین وضعیت بسیار غم انگیزی است. من برای مردم آنجا متاسفم و نمی دانستم چرا این جنگ." "در سال 1944، من در این سواحل فرود آمدم و فکر کردیم که صلح را برای جهان به ارمغان می آوریم. اما این امکان پذیر نیست."