دیناو منگستو رمان نویس روز چهارشنبه به عنوان رئیس PEN آمریکا انتخاب شد و در حالی که این سازمان چالش های فزاینده برای آزادی بیان در سراسر کشور را دنبال می کند و همچنان پیامدهای انتقاد از واکنش خود به جنگ غزه را دنبال می کند.

منگستو، 47 ساله، در ایالات متحده 47 ساله و زمانی که او در ایالات متحده آمریکا متولد شد، 47 ساله شد. در رمان‌هایی، از جمله «کسی مثل ما» که سال گذشته منتشر شد، او اغلب زندگی مهاجرانی را که زندگی درونی و بیرونی‌شان در مکان‌های مختلف می‌گذرد، بررسی می‌کند.

پن آمریکا، که در سال 1922 تأسیس شد، سازمانی است که مرزها را در هم می‌گذراند. این گروه که مدت‌ها به دلیل دفاع سرسختانه از نویسندگان زندانی در خارج از کشور شناخته می‌شد، تمرکز داخلی خود را در سال‌های اخیر گسترش داده است و به صدای پیشرو علیه ممنوعیت کتاب‌ها و قوانین دولتی محدودکننده آموزش نژاد، جنسیت و جنسیت تبدیل شده است.

از زمان شروع جنگ اسرائیل و حماس در اکتبر 2023، این گروه همچنین با شکست درگیری‌هایی که به منتقدان غزه به‌عنوان منتقدان منتقد غزه پاسخ می‌دهند، تحت تأثیر قرار گرفته است. در سال 2024، جوایز ادبی و جشنواره سالانه World Voices پس از کناره گیری بسیاری از نویسندگان لغو شد و سوزان نوسل، مدیر اجرایی قدیمی آن، کنار رفت. (هر دو رویداد در سال 2025 از سر گرفته شدند و جستجو برای یک مدیر اجرایی جدید ادامه دارد.)

در مصاحبه ای، منجستو، که مرکز اخلاق و نویسندگی در کالج برد را رهبری می کند، در مورد نقش در حال تحول PEN آمریکا صحبت کرد که اخیراً روسای قبلی آن شامل ایاد اختر، جنی روغان، ایاد اختر، جنی روگان، ایاد اختردی، و ایاد اخطار بوده اند. جنیفر فینی بویلان. گزیده های زیر برای وضوح ویرایش و فشرده شده اند.

شما نزدیک به یک دهه در هیئت مدیره PEN آمریکا بوده اید. قبل از آن، تصویر شما از این گروه چه بود؟

به عنوان یک نویسنده مشتاق، ایده من این بود که این باشگاه کوچک نخبه بود، جایی که اگر تعداد معینی کتاب، با یک کالیبر خاص منتشر می‌کردید، از شما دعوت می‌شد سر میز ضیافت بنشینید. اما دید من محدود به نسخه قدیمی‌تری از کاری بود که PEN آمریکا انجام می‌داد، و حتی آن هم دقیق نبود. همیشه سابقه ای از فعالیت های سیاسی و جهانی وجود داشته است.

در مقاله اخیرشما نوشتید که دفاع قلم آمریکا از آزادی بیان "ریشه در قانون ندارد، بلکه در ادبیات و صدای منحصر به فرد نویسندگانی که آن را می سازند" است. منظورتان چیست؟

بسیاری از گروه ها از آزادی بیان دفاع می کنند. اما این رابطه بین بیان آزاد و ادبیات و نویسندگان است که کار PEN آمریکا را بسیار منحصر به فرد می کند. اگر ما آگاهی خود را از اهمیت فرهنگ تولید ادبی و هنری خود از دست دهیم، درک ما از بیان آزاد با آن همراه می شود. اگر همه اینها فرسوده یا بی ارزش شده اند، لازم نیست نگران ممنوعیت هیچ کتابی باشید. آنها آنقدر برای جامعه حاشیه ای خواهند بود که دیگر ارزشی ندارند.

آیا وظیفه دفاع از آزادی بیان در دولت دوم ترامپ تغییر کرده است؟

اوایل سال جاری، ما گزارشی از تمام کلماتی داشتیم که دولت ترامپ سعی در پاک کردن آنها داشته است. این یکی از راه های جلب توجه به آنچه اتفاق می افتد است. بسیاری از صداها در کشور قادر به صحبت نیستند، از صحبت کردن می ترسند. اگر می‌خواهید در مورد حقوق ترنس‌ها، درباره حقوق فلسطینیان صحبت کنید - اگر به هر نحوی آسیب‌پذیر هستید، مثلاً اگر مهاجر هستید، صحبت در مورد آنها واقعاً دشوار است. اما انواعی از سکوت وجود دارد که به راحتی نمی توان از طریق دادگاه مبارزه کرد.

در ماه سپتامبر، PEN America گزارشی منتشر کرد که در آن جزئیات آنچه را که آن را "تخریب فاجعه بار میراث فرهنگی غزه" می نامید، که به "جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت" می خواند، منتشر کرد. آیا با منتقدانی موافقید که می‌گویند این گروه در ابتدا به اندازه کافی برای کمک به نویسندگان فلسطینی انجام نداده است؟

من نمی‌خواهم از مواضع گذشته عقب نشینی کنم. اما با این سوال که آیا ما به اندازه کافی کار می کردیم، بسیار منصفانه بود که نویسندگان نه بگویند و از ما بخواهند که کارهای بیشتری انجام دهیم. نویسندگان کسانی هستند که ما را مسئول می دانند. از آن زمان، ما بیش از هر زمان دیگری تلاش کرده ایم تا واقعاً از جامعه نویسندگانی که تحت تأثیر قرار گرفته اند حمایت کنیم.

آیا می توانید در مورد این حمایت دقیق تر صحبت کنید؟

ما با سازمان های همکار توافق کردیم که با نهایت صلاحدید کار کنیم. می توانم بگویم که ما برای کمک به انتقال نویسندگان و هنرمندان فلسطینی به کشورهای دیگر تلاش کرده ایم. برای کسانی که راهی برای ماندن در غزه ندارند، ما توانستیم به آنها کمک کنیم تا زندگی‌های جدیدی را بازسازی کنند.

آیا نگران هستید که این بحث و مناقشه باعث آسیب ماندگاری به شهرت قلم آمریکا شده است؟

این مهم است که ما نه فقط سعی در اصلاح و بازسازی کنیم، بلکه راهی برای ارتباط با نویسندگان و پیدا کردن راهی برای برقراری ارتباط با نویسندگان و ایجاد آن‌ها در این احساس کنیم که آنها نقشی واقعی ندارند.>

اولویت های شما به عنوان رئیس جمهور؟

ما واقعاً نیاز به حضور فعال ادبی در هیئت مدیره داریم. مهم این است که کار بیان آزاد با صدای بلند و در خط مقدم باشد، و با مشارکت جامعه ادبی اتفاق بیفتد. ما همچنین باید روابط خود را با بخش های بین المللی PEN تعمیق کنیم. یک جریان ضد دموکراتیک قوی در سراسر جهان در حال حرکت است. اگر زمانی باشد که نمی‌توانیم به یک سازمان کاملاً داخلی تبدیل شویم، اکنون است.