اگر معماران رونق هوش مصنوعی درست می‌گویند، تنها مسئله زمان است که مراکز داده – امکانات محاسباتی غول‌پیکری که A.I را تقویت می‌کنند. — در مدار شناور می شود و مانند سیارات در آسمان شب قابل مشاهده است.

این رویای علمی تخیلی توسط A.I هدایت می شود. و رهبران صنعت فضایی که به طور فزاینده‌ای نگران این هستند که مراکز داده در نهایت به انرژی و زمین بیشتری نسبت به آنچه روی زمین موجود است نیاز داشته باشند. بنابراین یک راه حل - شاید تنها راه حل، آنها می گویند - شروع ساخت آنها در فضا است.

گوگل در نوامبر اعلام کرد که در حال کار بر روی پروژه Suncatcher، پروژه مرکز داده فضایی است که پرتاب آزمایشی آن در سال 2027 آغاز خواهد شد. ایلان ماسک در کنفرانس اخیر گفت که مراکز داده فضایی ارزان ترین راه برای آموزش A.I خواهند بود. "نه بیشتر از پنج سال دیگر." جف بزوس، بنیانگذار آمازون و بلو اوریجین، از دیگر افراد متعهد به حمایت از این ایده هستند. سم آلتمن، مدیر اجرایی OpenAI؛ و جنسن هوانگ، مدیر اجرایی انویدیا.

فیلیپ جانستون، مدیر اجرایی Starcloud، یک مرکز داده فضایی، گفت: «این یک بحث نیست - قرار است اتفاق بیفتد. "سوال این است که چه زمانی."

این مفهوم به عنوان A.I مورد توجه قرار گرفته است. مسابقه به زمین تب می‌خورد و ترس از حباب احتمالی را تشدید می‌کند. متا، اوپن‌آی، مایکروسافت، آمازون و دیگر شرکت‌های بزرگ فناوری صدها میلیارد دلار در مراکز داده در سرتاسر جهان سرمایه‌گذاری می‌کنند و OpenAI به تنهایی 1.4 تریلیون دلار برای چنین پروژه‌هایی اختصاص داده است. عربستان سعودی و سایر کشورها نیز برای این تلاش‌ها پول می‌ریزند، در حالی که شرکت‌های کوچک‌تر برای پیوستن به این جنون، بدهی‌های خود را انباشته می‌کنند و ریسک‌های مالی را متحمل می‌شوند.

با این حال، مراکز داده زمینی به طور فزاینده‌ای با محدودیت مواجه هستند. در بسیاری از نقاط، پروژه ها فاقد توان کافی برای نیازهای محاسباتی هستند. مخالفت‌های محلی نیز بر سر این که آیا مراکز داده قبوض آب و برق را افزایش می‌دهند و کمبود آب را تشدید می‌کنند، شعله‌ور شده است.

این منجر به تفکر خلاقانه‌تر - ممکن است برخی بگویند آرزو - با مراکز داده فضایی باشد. فن‌آوران و دانشمندان در مورد این ایده تحقیق کرده‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که نسخه‌ای از این پروژه‌ها ممکن است در چند دهه آینده امکان‌پذیر باشد. پیر لیونت، اقتصاددان فضایی و مدیر انجمن تجاری کاملاً غیرمترقبه، می‌گوید: «پیر لیونت»، اقتصاددان فضایی و مدیر «انجمن کاملاً غیرمتخصص»، می‌گوید، افراد بدبین می‌گویند که این پیشنهادها در مواجهه با علم فیزیک بوده و به‌طور نجومی گران خواهد بود.

مقام‌های فناوری مانند آقای ماسک نیز اخیراً نظراتی درباره مراکز داده فضایی ارائه کرده‌اند که بزرگ‌تر از آن چیزی است که تحقیقات کنونی نشان می‌دهد ممکن است. گفت.

اداره ملی هوانوردی و فضایی ایده مراکز داده فضایی را در دهه 1960 معرفی کرد. در دهه 1980، مفهوم "مخزن های داده" در فضا در داستان های علمی تخیلی ظاهر شد. در دهه گذشته، ایده مراکز داده فضایی که می توانند A.I مدرن را تقویت کنند. آقای جانستون گفت: مزیت اصلی ساخت یک مرکز داده در فضا، انرژی فراوان است، با دسترسی تقریباً 24 ساعته به خورشید و بدون ابرهایی که مانع از پانل های خورشیدی پروژه شوند. همچنین مقررات زیست محیطی کمتری نسبت به روی زمین وجود دارد، ناگفته نماند همسایگان کمتری برای مخالفت با تحمیل یا شکایت از قبوض برق.

اما امکان سنجی به این بستگی دارد که آیا پرتاب مواد به فضا ارزان‌تر می‌شود و آیا مسائل فنی مانند تشعشع و خنک‌کننده را می‌توان در این مدت حل کرد. کارشناسان در مورد اینکه چقدر زود می توان این شرایط را برآورده کرد، اختلاف نظر دارند.

فیل متزگر، استاد فیزیک در دانشگاه فلوریدا مرکزی و فیزیکدان سابق ناسا، گفت: «به عنوان یک مورد تجاری، قابل قبول است. "این یک بحث در حال تکامل بوده است."

مراکز داده در فضا با امکاناتی به اندازه استادیوم فوتبال روی زمین متفاوت به نظر می رسند. اکثر ماکت‌های شرکت‌هایی مانند Starcloud شبیه ماهواره‌های بزرگ با مجموعه‌ای از سرورهای دارای A.I هستند. تراشه‌هایی در مرکز مایل‌های پنل‌های خورشیدی برای تامین انرژی آنها.

مراکز داده‌ها باید هر پنج سال یکبار جایگزین شوند. او گفت که آنها در سپیده دم و غروب از زمین قابل مشاهده هستند و در آسمان به اندازه یک چهارم عرض ماه ظاهر می شوند.

اما امروزه ایجاد مراکز داده فضایی بسیار گران است. آقای Lionnet گفت که یک کیلوگرم ماده برای پرتاب به فضا حدود 8000 دلار هزینه دارد. او افزود که ارزان ترین نرخ - حدود 2000 دلار به ازای هر کیلوگرم - توسط سازنده موشک اسپیس ایکس ارائه می شود. رک‌های سرور مجزا در یک مرکز داده می‌توانند بیش از 1000 کیلوگرم وزن داشته باشند.

دکتر متزگر گفت اگر هزینه‌های پرتاب فضایی به حدود 200 دلار در هر کیلوگرم کاهش یابد، اقتصاد شروع به منطقی‌کردن خواهد کرد. او پیش بینی کرد که این کار حدود یک دهه طول می کشد. در یک مقاله تحقیقاتی درباره Suncatcher که در نوامبر منتشر شد، گوگل پیش‌بینی کرد که هزینه‌ها می‌تواند به آن سطح در «در اواسط دهه 2030» کاهش یابد و جدول زمانی را با تاکسی‌های روباتی بدون راننده‌اش مقایسه کرد که ساخت آن 15 سال طول کشید.

بقیه گفتند مطمئن نبودند که هزینه‌ها در چنین مدت کوتاهی کاهش یابد. او می گوید: «مثل این است که بگوییم اگر بتوانیم هزینه چیزبرگر مک دونالد را به 10 سنت برسانیم، تعداد زیادی از آنها را خواهیم خرید. Lionnet گفت.

بنجامین لی، استاد مهندسی برق و سیستم‌ها در دانشگاه پنسیلوانیا، گفت: تراشه‌های کامپیوتری و نیمه‌هادی‌های مدرن نیز برای مقاومت در برابر تشعشعات موجود در فضا ساخته نشده‌اند که به توانایی آن‌ها در محاسبه قابل اعتماد آسیب می‌زند. و در حالی که فضا منهای 455 درجه فارنهایت سرد است، خلاء نیز هست. یعنی هیچ هوایی برای انتقال گرما از A.I وجود ندارد. چیپس برای خنک کردن تراشه‌ها، مراکز داده در عوض به پانل‌های رادیاتور بزرگی نیاز دارند تا گرما را پراکنده کنند.

چنین موانعی مانع افرادی مانند آقای ماسک که رهبری اسپیس‌ایکس و استارت‌آپ xAI است، نشده است.

Mr. ماسک از نوامبر در ماه نوامبر در پلتفرم رسانه اجتماعی ایکس، پلتفرم رسانه اجتماعی که مالک آن است، با دیگران در ارتباط با مراکز داده فضایی صحبت کرد و گفت که «مقیاس‌سازی جدی هوش مصنوعی» باید «در فضا انجام شود». در پست دیگری، او در مورد ساخت 300 گیگاوات مراکز داده فضایی فکر کرد، که به بیش از نیمی از انرژی مورد نیاز ایالات متحده در یک سال نیاز دارد.

برت جانسن، مدیر ارشد مالی اسپیس ایکس، ماه گذشته در نامه‌ای به سهامداران گفت که این شرکت در سال آینده عرضه اولیه عمومی را بررسی خواهد کرد تا بخشی از آن برای جمع‌آوری پول برای پروژه‌های فضایی

SpaceI. آقای ماسک به درخواست‌ها برای اظهار نظر پاسخ نداد.

تام مولر، یکی از مدیران سابق SpaceX که معتقد است انسان‌ها تا سال 2040 به محدودیت‌های منابع انرژی زمینی خواهند رسید، بخشی از دلایل آقای ماسک و سایر هوش مصنوعی را بیان کرد. رهبران درباره مراکز داده فضایی صحبت می‌کردند که فرصت مالی است.

آقای مولر گفت: «در حال حاضر داغ‌ترین چیزی که می‌توان روی آن سرمایه‌گذاری کرد هوش مصنوعی است و دومین مورد داغ فضا است. "اکنون آنها در حال همگرایی هستند."