برای اولین بار ، یک زن به دنبال 105 مرد که از زمان سنت آگوستین در سال 597 این مقام را به دست گرفتند ، به عنوان اسقف اعظم کانتربری خدمت می کند. اما برای بسیاری از مذاهب جهان ، این مانع برای زنان در رهبری ارشد کاملاً دست نخورده است.

در اینجا نگاهی به این موضوع می پردازد که چگونه زنان در وزارت امور خارجه توانسته اند در برخی از سنت های مهم ایمان صعود کنند.

به عنوان اسقف اعظم کانتربری ، مولالی نیز در نقش جدید خود ، که این ارتباط به عنوان اولین در بین برابر توصیف می کند ، ارتباط آنگلیکن را هدایت می کند. این کشور بیش از 85 میلیون عضو در 165 کشور جهان گسترش یافته است و بسیاری هنوز هم معتقدند که کتاب مقدس به رهبری مردانه نیاز دارد.

یک استثناء کلیسای اسقاط در ایالات متحده است. کاترین جفرتس شوری در سال 2006 به عنوان رئیس اسقف آن استان آنگلیکن انتخاب شد.

روحانی الیزابت ایتون به تازگی 12 سال به عنوان اولین زنی که ریاست اسقف کلیسای لوتری انجیلی در آمریکا ، بزرگترین بدن لوتری ایالات متحده را به پایان رساند ، به پایان رسید. کلیسای متحد متدیست ، زنان را به عنوان رئیس شورای قدرتمند اسقف های خود ، از جمله رئیس جمهور فعلی - تریسی اسمیت مالون - خدمت کرده است. در سال 2023 ، روحانی کارن جورجیا تامپسون اولین زنی شد که کلیسای متحد مسیح را به عنوان وزیر عمومی و رئیس جمهور خود رهبری کرد.

در بین کلیساهای انجیلی ، برخی از کشیش های زن وجود دارد. اما بزرگترین فرقه انجیلی ، کنوانسیون باپتیست جنوبی ، رهبری همه مردانه را حفظ کرده و زنان را از خدمت به عنوان کشیش در کلیساهای وابسته به SBC باز می دارد.

در ایالات متحده ، بیشتر فرقه های اصلی مسیحی سیاه هیچ نوار آموزشی برای رهبران زن مقرر در روشی که برخی از فرقه ها انجام می دهند ، ندارند و زنان حداقل از قرن نوزدهم در کلیساهای سیاه تاریخی موعظه کرده اند و در کلیساهای سیاه تاریخی قرار گرفته اند.

با این حال رهبری فرقه تا قرن بیست و یکم همه مردانه باقی مانده است ، و زنان هنوز هم در صدرنشین های برتر استثنا هستند. یک نمونه ، واشتی مورفی مک کنزی است که در سال 2000 به عنوان اولین زن اسقف در کلیسای اسقاط متدیست آفریقایی انتخاب شد.

کلیسای کاتولیک در مورد نقش های رهبری زنان بین وزارت و مدیریت تمایز قائل می شود.

کلیسا زنان را از وزارتخانه مقرر منع می کند ، به این معنی که آنها نمی توانند کاهن یا دیوان باشند ، به این دلیل که رسولان مسیح همه مرد بودند. با این حال ، زنان به سطح بالایی از مدیریت کلیسا ، به ویژه تحت پاپ فرانسیس رسیده اند.

مرحوم پاپ چندین راهبه را به سمت مقامات ارشد واتیکان ، از جمله اولین بخشدار زن یک بخش مقدس مقدس ، ارتقا داد و به زنان حق رأی دادن در اجتماعات سرگرد واتیکان معروف به سینود را داد.

کلیسای عیسی مسیح مقدسین روزهای اخیر

که معمولاً به عنوان کلیسای مورمون شناخته می شود ، کلیسای عیسی مسیح مقدسین روزهای اخیر در حال گذر از رهبری پس از مرگ رئیس جمهور خود ، راسل م. نلسون است.

هر رئیس جمهور کلیسا از زمان تأسیس در سال 1830 یک مرد بوده است-و شخص بعدی برای هدایت بیش از 17 میلیون عضو ، کلیسای جهانی نیز خواهد بود. این مطابق با کشیش همه مرد است.

بالاترین رتبه زنان در کلیسا بر سازمان هایی که برنامه هایی را برای زنان و دختران اجرا می کنند ، نظارت می کنند. اینها در زیر چندین لایه از گروه های رهبری قرار دارند که فقط برای مردان محفوظ هستند.

وضعیت جنسیتی در یهودیت در اسرائیل و ایالات متحده به طور قابل توجهی متفاوت است ، که در کنار هم بیش از 80 ٪ از جمعیت یهودیان جهان را تشکیل می دهند.

بزرگترین شاخه های ایالات متحده ، اصلاحات و محافظه کارانه ، به زنان اجازه می دهد خاخام باشند ، در حالی که شاخه ارتدکس چنین نیست. در اسرائیل ، جنبش های محافظه کار و اصلاحات اندک هستند و مقامات ارتدوکس در مورد همه امور مربوط به یهودیت ، انحصار نزدیکی دارند.

بر خلاف کلیسای انگلیس ، همه سنت های ایمان ، از جمله اسلام ، یک ساختار سلسله مراتبی متمرکز ندارند و بنابراین نقش معادل اسقف اعظم کانتربری ندارند. در میان حدود 2 میلیارد نفر از طرفداران اسلام در سراسر جهان ، زنان نمازهای جماعت جنسیتی مختلط را در تنظیمات سنتی مسلمانان رهبری نمی کنند و رده های رسمی رسمی مقامات اسلامی تا حد زیادی پر از مردان شده است.

هنوز هم بسیاری از زنان مسلمان نقش های رهبری دیگری را در فضاهای اسلامی در جوامع خود از جمله دانشمندان مذهبی ، واعظان و در برخی موارد قضات دادگاه های مذهبی به دست آورده اند.

هنجارهای مختلف فرهنگی یا تفسیرهای کلامی و علمی می تواند منجر به دیدگاه ها و مباحث مختلف در مورد مجاز بودن ، دامنه یا مرزهای نقش های خاص شود. برخی از مسلمانان در تلاشند تا نقش های زنان را در فضاهای اسلامی گسترش دهند و به نمونه های تاریخی میراث اسلامی اشاره کنند.

رهبران زن در سایر ایمان های غیرمتمرکز

به جای یک چهره یا بدن متمرکز ، اقتدار در هندوئیسم از متون مقدس ، سنت و آموزه های معلمان معنوی و رهبران صومعه گرفته می شود.

به طور مشابه ساختار یافته ، اقتدار در بودیسم ناشی از آموزه های بودا است ، کسانی که به عنوان افراد روشنفکر و اجماع جامعه شناخته می شوند ، و کتاب مقدس به عنوان راهنمایی و نه منبع قطعی از همه قوانین ، به عنوان راهنمایی خدمت می کند.

هر دو مذاهب با رهبران خود فرقه ها و سفارشات بی شماری دارند و تعداد کمی از آنها زن هستند.

در هندوئیسم ، برخی از نمونه ها شامل ماتا آمریتاناندامایی ، یک رهبر معنوی 72 ساله هند است که از یک جامعه ماهیگیری حاشیه نشین استقبال می کند و اکنون بر سازمان معنوی و خیریه خود نظارت دارد. نمونه هایی را نیز می توان در دستور Ramakrishna یافت ، که دارای شاخه ای جداگانه برای راهبان زن است که صومعه های خود را در سراسر جهان تأسیس و رهبری می کنند.

در بودیسم ، تعداد بیشتری از زنان در حال فشار آوردن به ترتیب و برای ارتفاع به عناوین بالاتر هستند. برخی از مدارس ، مانند سوتو ذن ، بزرگترین در ژاپن و با تعداد زیادی از پزشکان غربی ، برای رهبران زن بازتر هستند و در رده های خود چندین ابی دارند.

سیکیسم ، که با برخی از موارد پنجمین دین بزرگ در جهان است ، نیز تحت سلطه مردان است.

هیچ یک از 10 گوروس ، معلمان معنوی انسان ایمان ، زن نبودند. زنان همچنین در کمیته Shiromani Gurdwara Parbandhak ، جسمی که بر بسیاری از گوردورا ها در هند نظارت می کند ، به طور قابل توجهی کمتر نماینده هستند. بی بی جاگر کاور اولین زنی بود که در سال 1999 و دوباره در سال 2004 به عنوان رئیس جمهور کمیته انتخاب شد.

این هنجارها به آرامی در سایر نقاط جهان از جمله آمریکای شمالی تغییر می کنند که چندین زن گروه های Kirtan را تشکیل داده اند.

پوشش دین آسوشیتدپرس از طریق همکاری AP با مکالمه ایالات متحده پشتیبانی می کند ، با بودجه شرکت Lilly Endowment Inc. AP صرفاً مسئول این محتوا است.