ابتدا، استیون ساموئل فکر کرد که خواب می بیند.

او گفت که او صداها و کوبیدن را در داخل خوابگاه مدرسه کاتولیک در شمال غربی نیجریه که در آن دانش آموز است شنید. چشمانش را باز کرد. مردی مسلح از کنار تختش رد می شد.

استفن، 18 ساله، زیر تخت قاطی شد، اما دیگر دیر شده بود.

مرد مسلح او را به زور بیرون برد، جایی که خواهرش، تعدادی از کارکنان، سه دوست صمیمی اش، و صدها کودک دیگر، برخی از آنها 4 ساله، در خاک دراز کشیده بودند. خیلی ها فقط لباس زیر پوشیده بودند. مردان مسلح دست‌های دانش‌آموزان بزرگ‌تر را بستند و بعد از نیمه‌شب، آن‌ها را مانند گاو از دروازه‌ها بیرون کردند.

ربودن ۲۵۳ کودک به همراه ۱۲ کارمند مدرسه کاتولیک سنت مری در ۲۱ نوامبر، بزرگترین ربوده شدن ۲۵۳ کودک به همراه ۱۲ کارمند از مدرسه کاتولیک سنت مری از زمانی بود که گروه مسلح بوکوحرام، یک دختر را از روستای ۲۷۶ نفر ربود. کمپین جهانی برای آزادی آنها.

این نشان می‌دهد که چگونه ناامنی با وجود سال‌ها اعتراض عمومی در سراسر کشور متاستاز داده است. آدم ربایان اغلب مدارس شبانه روزی را هدف قرار می دهند که به عنوان راه نجات برای فقرای روستایی عمل می کنند، مانند سنت مری، که در آن بیشتر دانش آموزان از خانواده های کشاورز می آیند.

هشدارهایی در مورد تهدید مسیحیان در نیجریه وجود دارد که تا حدی توسط گروه های اسلام گرا تقویت شده و توسط گروه های تسلیحاتی تحریک شده است. در طول دهه ها اما نیجریه ای ها از همه مذاهب رنج کشیده اند و هیچ مدرک روشنی وجود ندارد که نشان دهد مسیحیان بیشتر از مسلمانان، گروه مذهبی اصلی دیگر در این کشور مورد حمله قرار می گیرند.

در حالی که 99 دانش آموز سنت مریم روز یکشنبه آزاد شدند، 154 نفر همچنان در اسارت هستند. مصاحبه با والدین، مقامات کلیسای کاتولیک و استفان - که در آن شب فرار کرد - جامعه ای را نشان می دهد که از این حمله متلاشی شده و از واکنش دولت ناامید شده است. آنها پاسخ های کمی در مورد کودکانی که هنوز در بازداشت به سر می برند دریافت کرده اند، و بسیاری بیم آن دارند که دولت به جای ایمن سازی مدارس به تعطیلی مدارس ادامه دهد.

او سعی کرد با چند نفر در پاپیری تماس بگیرد تا به آنها هشدار دهد که راهزنان در حال آمدن هستند، اما هیچ کس آن را نگرفت. بنابراین او به سمت جاده دوید و مخفی شد و منتظر بود تا موتورسیکلت ها برگردند.

آقای فیلیپ گفت، پس از مدت ها انتظار، ماشینی با دو مرد مسلح روی سقف با سرعت از کنارش گذشت. پس از آن چیزی شبیه به گله‌دارانی بود که گاو را می‌رانند و گرد و غبار را بالا می‌برند. با نزدیک شدن صدا، قلبش به شدت پایین آمد. جمعیتی از کودکان بود که توسط مردانی با اسلحه، پیاده و موتورسیکلت احاطه شده بودند.

«دور کن!» او صدای فریاد مردان در هاوسا را ​​شنید. "والدینت تو را در مدارس ثبت نام کردند. فرار کن."

او نتوانست ریتا را در غوغا ببیند. سپس، آنها رفتند.

او در مصاحبه‌ای در روز سه‌شنبه گفت: «اگر تفنگ داشتم، آنها را تعقیب می‌کردم. "من ترجیح می دهم به جای دخترم بمیرم."

استفن گفت که او بخشی از آن انبوه کودکان بوده است که در تاریکی در امتداد جاده حرکت می‌کردند، خواهر و برادرهایی که کوچک‌ترین بچه‌ها را حمل می‌کردند، روستاها و یک بازار را در حال گذر بودند. او گفت که آدم ربایان با موتور سیکلت خود به این سو و آن سو می رفتند تا سرعت را افزایش دهند و دانش آموزان را به جلو می بردند. فیبی، خواهر 13 ساله استیفن را یک بار گذاشتند، و او متعجب بود که چگونه می تواند این کار را انجام دهد.

سپس نوبت او بود. استفان گفت که موتورسیکلت عقب ماند و هنگامی که چرخ عقب در تکه ای از ماسه عمیق فرو رفت، استفان گفت، او شانس خود را برای لغزش دید. مردی که در حال رانندگی بود متوجه نشد و به سمت شب حرکت کرد.

استفان گفت که با همکلاسی‌هایش و خواهرش در راه اسارت، او با عجله از راهی که آمده بودند برگشت. در نهایت، او یک دوست خانوادگی پیدا کرد و سوار خانه شد. وقتی نزدیک شد مادرش را دید که بیرون با همسایگانش گریه می کرد. او دوید تا او را در آغوش بگیرد.

والدین در سراسر 50 روستای تحت پوشش مدرسه، که در منطقه ای از ایالت نیجر در نزدیکی یک آب انبار وسیع پراکنده شده بودند، از این خبر بیدار می شدند. بیشتر آنها کشاورزان فقیری هستند، اما هزینه ها را جمع کرده بودند تا فرزندانشان را به مدرسه ای بفرستند که سابقه حضور در پزشکان و وکلای آینده را دارد.

الیزابت ساموئل تلاش می کرد تا بفهمد چه اتفاقی برای جوان ترین پسر قدبلند و مهربان او، لامکوسو 16 ساله افتاده است. ساعت 2 بامداد، اقوام به پنجره او زدند و با خبر ربوده شدن او را از خواب بیدار کردند. شوهرش به مدرسه رفت و در حالی که کیف‌های مدرسه لامکوسو را حمل می‌کرد - همان کیف‌هایی را که در پایان تعطیلات مدرسه برای او بسته بود، برگشت. او حتی نمی توانست به آنها نگاه کند.