یک طوفان رعد و برق در هوای بی باد اواخر بعد از ظهر طنین انداز شد. چند ثانیه بعد، دود از دریا شروع به بلند شدن کرد، گویی افق در حال آتش گرفتن است.

او گفت که اریکا پالاسیو فرناندز در 6 نوامبر که از ساحل تماشا می کرد، تلفن خود را بیرون آورد و ناخواسته تنها ویدیوی تایید شده و مستقلی را ضبط کرد که تا به امروز از پیامدهای حمله هوایی در کمپین کمپین روزهایی که دولت ترامپ آن را تروریستی می خواند ضبط کرد. بعداً، در همان ساحل، یک قایق سوخته 30 فوتی خودش آب می‌شد. سپس، دو جسد درهم ریخته. سپس جلیقه های زغالی، جلیقه های نجات و ده ها بسته که توسط نیویورک تایمز مشاهده شد و مشابه موارد دیگر بود که پس از عملیات مبارزه با مواد مخدر در منطقه کشف شده است. بیشتر بسته‌ها خالی بودند، اگرچه آثاری از ماده‌ای که شبیه و بوی ماری‌جوانا بود در لابه‌لای چند بسته پیدا شد.

به‌نظر می‌رسد مجموعه‌ای از فلوتسام‌ها اولین شواهد فیزیکی از کمپین ایالات متحده باشد که 30 کشتی را نابود کرده و بیش از 10 نفر را کشته است. فرض بر این است که هر قایق دیگری که مورد اصابت قرار گرفته است همراه با خدمه و محموله خود غرق شده است. ارتش ایالات متحده هیچ مدرکی مبنی بر حمل مواد غیرقانونی یا متعلق به شبکه های جنایتکار در قایق هایی که منهدم کرده ارائه نکرده است.

تجزیه و تحلیل تایمز لاشه قایق را با آنچه در ویدیویی که توسط وزیر دفاع پیت هگزث در شب 6 نوامبر، ساعاتی پس از فیلمبرداری خانم پالاسیو ارسال شده بود، مطابقت داد. آقای هگزت این حمله را به عنوان هدف قرار دادن یک کشتی در دریای کارائیب توصیف کرد که توسط یک "سازمان تروریستی تعیین شده" ناشناس اداره می شد. او گفت که این حمله سه نفر را کشت و در آب های بین المللی روی داد.

تحلیل تایمز از ویدئوی خانم پالاسیو نشان می‌دهد که اعتصاب در خلیج ونزوئلا رخ داده است، جایی که کلمبیا و ونزوئلا مدت‌ها در مورد مرزهای دریایی خود اختلاف نظر دارند. تجزیه و تحلیل نتوانست مکان دقیق حمله را تعیین کند.

شبه جزیره خشک گواجیرا شمالی ترین بخش خشکی آمریکای جنوبی است و مدت هاست که به عنوان سکوی پرتاب قاچاقچیان برای کالاهای قاچاق مختلف، از قهوه گرفته تا مواد الکترونیکی شناخته می شود. برای رسیدن به آن از طریق زمین نیاز به پیمودن هزارتویی از مسیرهای خاکی شیاردار است که کاملاً مشخص نیست و عبور بدون راهنمای محلی را غیرممکن می کند. کرکس‌ها در آسمان پرسه می‌زنند و مارهای زنگی در لابه‌لایه‌ها پنهان می‌شوند.

بقایای قایق تندرو و سپس دو جسد در 8 نوامبر توسط ماهی‌گیرانی پیدا شد که با Aristótele Palmar García، بازرس پلیس وایو مسئول آن بخش از ساحل تماس گرفتند. آقای پالمار گفت که آموزش یا ابزار کمی دارد و زمانی که به ساحل رسید فقط به این دلیل که خواهرش در یک کلینیک محلی کار می کرد دستکش های پزشکی داشت. که در ساحل آب شده بود.

آقای پالمار 31 ساله به یاد می‌آورد: «خود قایق بوی گوشت سوخته می‌داد. "و اجساد - مجبور شدیم آنها را دفن کنیم زیرا کرکس ها و سگ های ولگرد شروع به خوردن آنها کرده بودند."

او گفت که با پلیس منطقه تماس گرفته است، "اما برای روزها یا حتی هفته ها هیچ اتفاقی نیفتاد."

آقای پالمار گفت: یک جسد به پوست و استخوان تبدیل شده بود. او دیگری را نفخ کرده، سفید شده از نور خورشید و سوختگی قابل توجهی، بدون گوش و یک دستش از ناحیه آرنج بریده توصیف کرد.

آقای. پالمار گفت که او و ماهیگیران محلی از چوب برای هل دادن بقایای جسد به سمت گورهایی به عمق پنج فوت که در ساحل حفر کرده بودند استفاده کردند. مطابق با سنت وایو، آنها چیرینچی، یک مشروب محلی تقطیر شده از نیشکر را روی قبرها پاشیدند. سپس کاکتوس‌های خاردار را روی آن‌ها گذاشتند تا سگ‌ها نتوانند آن‌ها را حفر کنند.

اریکا پاتریشیا وارگاس سانچز، مدیر منطقه‌ای Medicina Legal، که شبکه ملی آزمایشگاه‌های پزشکی قانونی کلمبیا است، به روزنامه تایمز گفت که بقایای دو نفر از همان منطقه Medicina Legal منتقل شده است. شهر Barranquilla در 16 و 17 دسامبر، پنج هفته پس از آن که آنها به ساحل رسیدند. او گفت که هنوز کالبد شکافی روی هیچکدام از اجساد انجام نشده است.

بسته‌های پلاستیکی که در کاستیلتس، یک محله ساحلی در چند مایلی جنوب لاشه هواپیما که درست در مرز ونزوئلا قرار دارد، شسته شد، مردم محلی را گیج کرد. بسیاری از کسانی که توسط روزنامه نگاران تایمز که به منطقه سفر کرده بودند دیده شده بودند تا حدی سوخته یا ذوب شده بودند و به جز ماسه خالی بودند. آنها با نوار بسته بندی تقویت شده بودند و به نظر می رسید برچسب هایی داشتند که محو شده بودند.

چند بسته دارای آثاری از ماری جوانا در داخل پوشش خود بودند، از جمله یک بسته که در داخل یک جلیقه نجات سوخته قرار داشت. یکی از مقامات پلیس مبارزه با مواد مخدر کلمبیا در بوگوتا، پایتخت، که خواست نامش فاش نشود، زیرا او مجاز به صحبت با مطبوعات نبود، گفت که نه او و نه همتایان خود در لاگواجیرا که با آنها صحبت کرده بود، هیچ اطلاعی از این بسته ها نداشتند. شبه جزیره گواجیرا و در سایر مناطق در امتداد خط ساحلی کلمبیا. آنها گفتند که حمل دو ماده مخدر با هم اغلب نشان می دهد که قاچاقچیان به جای اینکه بخشی از کارتل های بزرگ باشند، در مقیاس کوچکتری فعالیت می کردند. طبق گزارش‌های خبری محلی، حداقل نیم دوجین ممنوعیت قایق‌های قاچاق توسط مقامات کلمبیایی در سال گذشته، هر دو ماده مخدر را پیدا کرده است. استفانیا چیرو، یکی از محققان تحقیقاتی Colombian در Traffic، می‌گوید: «بازار کوکائین و ماری‌جوانا در لاگواجیرا به همان اندازه که توسط گروه‌های مسلح اداره می‌شود، توسط شرکت‌های کوچک اجتماعی اداره می‌شود. "این روایت از کارتل ها، پابلو اسکوبار، به ما اجازه نمی دهد که ببینیم در بسیاری از جاها این زندگی روزمره است. یک روز ماری جوانا، کوکائین دیگر، ماهی دیگر حمل می کنند." آثار ماری جوانا.

اما اکثر مردم لاگواجیرا به تجارت مواد مخدر وابسته نیستند، بلکه برای امرار معاش ماهی و دام دارند. ماهی‌گیر Mexi Misael Rincón از قایق تقریباً مشابه کشتی استفاده می‌کند که در 6 نوامبر مورد اصابت قرار گرفت و تنها چند یارد دورتر از جایی که لاشه هواپیما در ساحل لنگر انداخته بود. از زمان حمله، او جرات کرده است که فقط در آب های کم عمق، جایی که خرچنگ را به دام می اندازد، بپردازد.

Mr. مادر رینکن، کارملنا گونزالس، 76 ساله، گفت که از زمان اصابت قایق، چهار پسر دیگر او که ماهیگیری هم می کنند، گواجیرا را به مقصد مراکز شهری دوردست ترک کرده اند تا راه های دیگری برای کسب درآمد پیدا کنند. این تا حدی به این دلیل است که ماهی‌های ضروری برای امرار معاش دورتر هستند.

ویسنته فرناندز، ماهیگیر دیگری از منطقه و عموی خانم پالاسیو، که ویدیوی پس از اعتصاب را گرفته است، گفت: «در زمان‌های معمولی برای ماهی تنی که قیمت بهتری داشته باشد، هشت، ۱۰، ۱۲ مایل بیرون می‌رویم. ما هفته‌ها تورهای خود را بیرون گذاشته‌ایم زیرا از بازیابی آن‌ها می‌ترسیم.»

Mr. فرناندز گفت که قیمت غذاهای دریایی در بازارهای محلی به شدت کاهش یافته است زیرا مردم محلی به دلیل خرافات از مصرف هر حیوانی که ممکن است گوشت انسان را خورده باشد می ترسند.

او اضافه کرد که قرار نبود در چند مایلی دورتر از ساحل قایقرانی کند. او گفت که در هفته‌های پس از حمله نوامبر، گهگاه پهپادهایی را دیده است که بر فراز قایق او پرواز می‌کنند.

او با استفاده از یک اصطلاح محاوره‌ای برای هواپیماهای کوچک، گفت: «آن‌ها شبیه اویونسیتو هستند». "آنها شبیه پرندگانی هستند که شکار را ردیابی می کنند."