برای جذب جفت، قرقاول های طلایی نر برای تحت تاثیر قرار دادن لباس می پوشند. پرندگان بازی با دم دارچینی رنگ و کلاه راه راه از پرهای نارنجی و سیاه به اطراف می چرخند. سپس تاج پرهای زرد رنگ پیشانی آن وجود دارد که کمی یادآور یک پشت زنینامه‌های زیست‌شناسی منتشر شد، دانشمندان دریافتند که پرهای صورت قرقاول‌های طلایی نر میدان دید آنها را کاهش می‌دهد. استیو پرتغال، زیست‌شناسی که رفتار حیوانات در دانشگاه آکسفورد را مطالعه می‌کند و نویسنده مقاله جدید است، می‌گوید: این اولین شواهدی از پرنده‌ای است که جنسیت‌ها دنیا را متفاوت می‌بینند.

: «نگاه کردن به این خوب هزینه‌های زیادی دارد. "این مدل موی شگفت انگیز بخش بزرگی از دید آنها را قطع می کند."

Dr. پرتغال و همکارانش به طور تصادفی در حین مطالعه بینایی پرندگان به این اکتشاف دست یافتند تا مشخص کنند چرا برخی از گونه ها مستعد پرواز به سمت سازه های دست ساز مانند توربین های بادی هستند. این تیم بینایی را در حدود 300 گونه مورد مطالعه قرار داد و هیچ تفاوتی در بینایی بر اساس جنسیت تشخیص نداد. اما زمانی که دانشمندان قرقاول‌های طلایی را آزمایش کردند، از مشاهده تفاوت‌ها در توانایی‌های بینایی نر و ماده که فاقد آن کلاه‌های خودنمایی و پرهای صورت بودند، شگفت‌زده شدند.

برای تایید یافته‌های اولیه، تیم از مجموعه‌های خصوصی پرندگان در فرانسه و انگلیس، و اقوام نزدیک طلایی‌شان در فرانسه و انگلستان بازدید کردند. قرقاول ها آن شومن های پرندگان یک کلاه رنگارنگ دارند و با پرهای سفید، سیاه و سبز تیره پوشیده شده اند که مانند فلس های درخشان چیده شده اند. این تیم همچنین بینایی قرقاول‌های نقره‌ای و سبز را که دارای ساختار پرهای عجیب‌تر کمتری روی سرشان هستند، بررسی کردند.

برای آزمایش بینایی قرقاول‌ها، تیم هر دو نر و ماده را روی گهواره‌ای فوم بستند و آنها را با نگهدارنده منقاری سیلیکونی تجهیز کردند تا سرشان را ثابت نگه دارد. سپس دانشمندان از یک افتالموسکوپ استفاده کردند که چشم پزشکان از آن برای بررسی چشم داخلی استفاده می کنند. آن‌ها نوری را به همنوع‌های قرقاول تاباندند و نحوه انعکاس آن را در شبکیه چشم پرندگان ثبت کردند. تابش نور از چندین زوایای مختلف در اطراف سر قرقاول ها به محققان این امکان را داد تا مرزهای بینایی پرندگان را ترسیم کنند.

نتایج نشان داد که قرقاول های نر طلایی و لیدی آمهرست به طور قابل توجهی کمتر از همتایان ماده خود می دیدند. این تیم تشخیص داد که قرقاول‌های نر 137 درصد بزرگ‌تر از نقاط کور ماده‌ها بودند. در مقابل، گونه‌های قرقاول با پرهای ضعیف‌تر تفاوتی در بینایی بین نر و ماده نداشتند، و این فرضیه را تأیید می‌کند که پرهای زرق و برق صورت قرقاول‌های طلایی و لیدی آمهرست دید آن‌ها را مسدود می‌کند.

نقاط کور قرقاول‌های نر عمدتاً مانند یک فرد از بالای میدان دید خود را پنهان می‌کنند. تاج پر میدان دید پرندگان نر را حداقل 30 درصد در مقایسه با ماده ها کاهش داد.

به گفته دکتر پرتغال، این امر به ویژه برای پرندگانی مانند قرقاول که بیشتر وقت خود را صرف نگاه کردن به زمین برای تغذیه از مارمولک ها، حشرات و انواع توت ها می کنند، مضر است. پرهای صورت تشخیص روباه یا گربه را برای قرقاول تغذیه کننده دشوار می کند. و برخلاف قرقاول های ماده که به خوبی استتار شده اند، نرها توانایی پنهان شدن را ندارند. دکتر پرتغال گفت: «اگر شما یک قرقاول طلایی نر هستید، ممکن است کوفتی و بوآ پر بپوشید.

به گفته آن پیترز، اکولوژیست رفتاری در دانشگاه موناش در استرالیا که در این مطالعه جدید شرکت نداشت، افزایش خطر ابتلا به شکار بد بینایی به احتمال زیاد ارزش آن را دارد. او گفت: "پیش فرض این است که آنها از طریق جذابیت بیشتر به ماده های برگزیده مزیت جفت گیری می دهند." اگر تاج‌های پر زرق و برق تعداد فرزندانی را که قرقاول‌های نر می‌توانند به دنیا بیاورند افزایش دهند، این ویژگی همچنان مورد پسند قرار می‌گیرد.

چند گونه دیگر از پرندگان تزئینات بسیار مشابهی را روی سر خود نشان می‌دهند، معمولاً به شکل کاسکوهای استخوانی یا غارهای بزرگ. دکتر پیترز تعجب می کند که آیا این ساختارها بینایی را نیز مختل می کنند.

Dr. پرتغال موافق است و تیم او از قبل یک موضوع رویایی در ذهن دارد: پرندگان بهشت. مانند قرقاول های طلایی، پرندگان نر بهشتی همیشه بیش از حد لباس می پوشند. او گفت: «آنها با این لباس‌ها و پرهای دیوانه‌کننده شبیه کارتون‌های دیزنی هستند. "مردها آنقدر مشغول خودنمایی هستند که اگر به سختی نتوانند ببینند تعجب نمی کنم."