همسرم یک جنگجوی محیط زیست شده است. او احساسات شدیدی نسبت به محیط زیست و ردپای کربن دیگران دارد. او بارها و بارها دوستان ما را در مورد انتخاب سبک زندگی خود به چالش می کشد. من در اصل با او موافقم، اما نمی توانم از خشم اخلاقی او حمایت کنم. برای من روشن شده است که رفتار او برای بسیاری از افرادی که می بینیم ناراحت کننده است. و این برای من و آنها ناراحت کننده است که او همان مسائل را به طور مکرر مطرح می کند. به نظر می رسد که او بیشتر به بحران آب و هوا اهمیت می دهد تا روابط ما. من سعی می کنم این موضوع را از چشم همسرم ببینم، بنابراین نیاز او را برای صحبت کردن درک می کنم. اما خیلی ناراحت کننده است کمک کنید!

همسر

من فرض می‌کنم که شما این موضوع را به طور خصوصی با همسرتان مطرح کرده‌اید و پیشرفت زیادی نکرده‌اید. (اگر در مورد ناراحتی فزاینده خود و دوستانتان سکوت کنید و فقط این موضوع را با من مطرح کنید، عجیب خواهد بود.) با این حال، من پیشنهادی دارم که ممکن است برای همسرتان قانع کننده باشد: به او جایگزینی ارائه دهید که شانس تغییر رفتار افراد را افزایش می دهد.

او احتمالاً قبلاً می داند - اما ممکن است نیاز به یادآوری بیشتر از موارد اخلاقی باشد که وجود دارد. جنگجویان صلیبی البته من از آنجا شروع نمی کنم! من با تمجید از او، به حق، به خاطر تعهدش به موضوع مهمی که کمتر مورد توجه عملی قرار می گیرد - به هر حال در میان دوستان و همسایگانم، شروع می کنم. ما به تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان اعتقاد داریم، اما حمل و نقل، رژیم غذایی یا عادات انرژی خود را تغییر نمی دهیم تا ردپای کربن خود را کاهش دهیم.

بنابراین، پس از ابراز همبستگی خود، به ارائه او بپردازید. به او بگویید که دیده‌اید دوستان وقتی سخت‌گیر می‌شود از او عقب‌نشینی می‌کنند. به او یادآوری کنید که او به احتمال زیاد باعث شرمساری مردم برای ایجاد تغییرات پایدار در رفتارشان نمی شود. و از او بخواهید که سؤال مهم خود را با ملایمت‌تر مطرح کند: چگونه می‌توانیم چیزی را بحران بنامیم و هنوز برای بهبود آن قدمی برنداریم؟ یک مکالمه نرم در اینجا - با صحبت کردن و گوش دادن از هر طرف - بیشتر از حمله عصبانی عادات افراد را تغییر می دهد.

نوشتن «عالی است» چقدر طول می‌کشد؟

عسر من مشتاقانه می‌خواند، در کلاس‌های نویسندگی شرکت می‌کند و داستان کوتاه می‌نویسد. با توجه به علایقش، از او پرسیدم که آیا رمانی را که من نوشته ام می خواند. او گفت که خوشحال خواهد شد. او می‌داند که کار از وقایعی الهام گرفته شده است که من در آن زندگی کرده‌ام، اما بازگویی آن‌ها نیست. این یک اثر داستانی است. من این را به او گفتم و در صفحه عنوان هم چنین نوشته شده است. شش ماه پیش یک کپی به او دادم و از آن زمان دیگر به آن اشاره نکرده است. من این را نمی فهمم و عدم پاسخگویی او مرا آزار می دهد. آیا باید چیزی بگویم؟

WRITER

من به‌عنوان یک نویسنده همکار، متاسفم: شما با به اشتراک گذاشتن کار خلاقانه‌تان با فردی که به او اعتماد دارید، خود را آسیب‌پذیر کردید - فقط برای اینکه او شش ماه روی آن بنشیند! این امکان وجود دارد که عروس شما از رمان خوشش نیامده باشد و نداند چگونه به شما بگوید. همچنین ممکن است وقایع زندگی واقعی که کار بر اساس آنها ساخته شده است - که شوم به نظر می رسد - واکنش او را به آن پیچیده کرده باشد.

اما طبق تجربه من - هر چند بعید به نظر می رسد - احتمالاً عروس شما هنوز به خواندن آن نرسیده است. من از او می پرسم که چه زمانی قصد دارد به شما مراجعه کند. شما نمی توانید وانمود کنید که هرگز رمان را به او نداده اید. اما قبل از اینکه کارهای خود را به او نشان دهید، دو بار فکر کنید.

یک کارتن سردرد

دایه کودکم وقتی سر کار هستم از آشپزخانه من غذا می گیرد - مثلاً کره و تخم مرغ - وقتی من سر کار هستم. این باعث می‌شود وقتی به خانه می‌روم و باید برای خانواده‌ام شام تهیه کنم، دست و پنجه نرم می‌کنم. من چندین بار در این مورد با او صحبت کرده‌ام و حتی غذایی را که می‌خواهم استفاده کنم در کشوی جداگانه‌ای با برچسب «دست نزن» محدود کرده‌ام، اما هنوز هم چیزهایی را گم کرده‌ام. موضوع: او برای پسرم حضوری ثابت و محبت آمیز است و وقتی او در کنارش است هرگز نگران او نیستم. آیا باید این کار را رها کنم یا یک پرستار بچه جدید پیدا کنم؟

مادر

من می‌دانم که یافتن مراقبت از کودک قابل اعتماد چقدر می‌تواند سخت باشد، بنابراین راه دیگری را امتحان می‌کنم تا به انتهای این وضعیت عجیب و غریب برسم. به جای برچسب زدن به غذا به عنوان ممنوعه، از پرستار بچه خود بپرسید که چه اتفاقی برای آن می افتد: آیا او آن را به پسر شما می دهد، خودش می خورد یا به خانه می برد؟ بسته به دستمزد و شرایط دیگر، ممکن است بخواهید در زمان کار به او غذا بدهید و می توانید برای آن برنامه ریزی کنید. (به نظر می‌رسید که غیرقابل‌پیش‌بینی‌بودن محور شکایت شما باشد - نه هزینه.) با این حال، شما هیچ تعهدی برای انجام این کار ندارید، و برخی از مردم در مورد اخراج پرستار بچه‌ای که غذا می‌خورد هیچ ابایی ندارند.

شاه بلوط‌ها تنها چیزهایی نیستند که در اینجا کباب می‌شوند

من در حال برنامه‌ریزی برای یک وعده غذایی تعطیلات هستم و ممکن است برادرم با دخترش روبرو شود. رقصنده طلایی که باعث شده او در داخل I.R.A خود فرو برود. برای حمایت از سلیقه تجملاتی او من چنین زنانی را نفرت انگیز می دانم. آیا باید تله‌ام را ببندم؟

BROTHER

اگر ما در یک نظرسنجی شرکت می‌کردیم، گمان می‌کنم دوست دختر برادرت در صدر لیست شخصیت‌های نفرت انگیز این داستان قرار نگیرد. هر کاری که مردم برای تامین هزینه های خود انجام می دهند، به شما مربوط نیست. و اگر برادرتان آنقدر احمق است که حساب بازنشستگی‌اش را خدشه‌دار کند، این به عهده اوست - نه دوست دخترش. من به بسته نگه داشتن تله خود رای می دهم.

برای کمک به وضعیت ناخوشایند خود، یک سوال به SocialQ@nytimes.com، Philip Galanes در یا در X ارسال کنید.