زمانی که مارجوری آیزاکسون برای اولین بار در اواخر دهه 20 زندگی خود شروع به مصرف دارو برای افسردگی کرد، آن را نجات بخش تلقی کرد.

در آن زمان، او با یک ازدواج دشوار روبرو بود و برای غذا خوردن تلاش می کرد. او دریافت که این دارو به او کمک کرد تا تعادل را به دست آورد. او گفت: «من واقعاً از اینکه می‌توانستم کار کنم، سپاسگزار بودم.

اما اخیراً، خانم ایزاکسون، ۶۹ ساله، به این فکر می‌کند که آیا می‌خواهد تا آخر عمر از داروهای ضدافسردگی استفاده کند یا خیر.

به‌ویژه، خانم ایزاکسون در مورد اثرات طولانی‌مدت داروی خود متعجب می‌شود. یک سروتونین ریفیتون-تونوئپ کیپ شناخته شده است. و از واکنش‌های نوظهور علیه داروهای روان‌پزشکی که عوارض جانبی و علائم دشوار ترک آن‌ها را محکوم کرده است، احساس ناراحتی می‌کند. او گفت: همه چیز از «بردار و ببین چطور پیش می‌رود، نیازی به نگرانی نیست» به «خب، معلوم است که ممکن است اوضاع تا حدودی پیچیده باشد» تغییر کرده است. "این نگران کننده است."

ضدافسردگی ها از جمله داروهای تجویزی و به راحتی در دسترس و در ایالات متحده هستند. href="https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40324551/" title="">بسیاری از مردم آنها را <.حتی سال‌هاست که ضد مطبوعات مدرن بوده‌اند. برای چندین دهه - سازمان غذا و دارو پروزاک را برای درمان افسردگی در سال 1987 تایید کرد - اطلاعات بسیار کمی در مورد استفاده طولانی مدت وجود دارد. F.D.A. این داروها را بر اساس کارآزمایی‌هایی که حداکثر، چند ماه به طول انجامید، تأیید کرد و کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده داروهای ضد افسردگی معمولاً تنها دو سال یا کمتر طول کشیده است. دستورالعمل‌های بالینی کنونی مدت زمان بهینه‌ای را که باید برای آن در نظر گرفته شود، مشخص نمی‌کند.

فقدان داده‌ها می‌تواند تشخیص زمان - یا اینکه آیا - ترک را برای مردم دشوار کند. بنابراین از روانپزشکان پرسیدیم: چه مدت باید فردی از داروهای ضدافسردگی استفاده کند؟

چه عواملی را باید در نظر بگیرید؟

روانپزشکان می گویند این تصمیم بهتر است در کنار پزشک خود گرفته شود. اویس آفتاب، روانپزشک در کلیولند، گفت: پاسخ به علائم، تشخیص، پاسخ به دارو، عوارض جانبی و عوامل دیگر بستگی دارد - همه چیزهایی که باید با یک متخصص در میان بگذارید.

اما اغلب اوقات این گفتگوها انجام نمی‌شود. اینرسی،» او افزود. "این بخش مشکل ساز است و باید به آن پرداخته شود."

معروف است که داروهای ضد افسردگی دارای اثرات نامطلوبی هستند که اغلب با تنظیم بدن شما محو می شوند. اما برخی از عوارض جانبی، مانند افزایش وزن و اختلال عملکرد جنسی، ممکن است باقی بمانند.

آلیس، 34 ساله، که در ماساچوست زندگی می‌کند و برای محافظت از حریم خصوصی‌اش، فقط با نام کوچکش خواسته بود، به مدت دو سال از سیتالوپرام استفاده کرد. او گفت، اما سیتالوپرام، یک مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین، همچنین باعث افزایش وزن او شد و به او احساس "پایداری مصنوعی" داد. درمانگر او از او می خواست که به مصرف آن ادامه دهد. آلیس مخالفت کرد. بنابراین او مصرف داروی بوقلمون سرد را متوقف کرد - فرآیندی دلخراش - و اکنون از روش‌هایی مانند مدیتیشن و یادداشت روزانه برای مدیریت علائم خود استفاده می‌کند.

پزشکان چه چیزی را توصیه می‌کنند؟

دکتر جاناتان ای. یورک.

او افزود که پس از آن، ادامه درمان آنها برای حداقل چهار تا نه ماه مهم است تا در بهبودی آنها "لنگر انداخته شود". تحقیق نشان می‌دهد که ترک داروها زودتر از این زمان می‌تواند inpress. عود کننده.

پس از آن، بیماران ممکن است حداقل یک یا دو سال دیگر به مصرف داروها ادامه دهند - چیزی که به عنوان درمان نگهدارنده شناخته می شود.

این توصیه ها تا حدی مبتنی بر شبکه کانادایی برای درمان های خلق و خو و اضطراب استفاده طولانی مدت

اول، چه مدت بیمار بیمار بوده است؟ آیا آن فرد چندین دوره افسردگی داشته است؟ تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که مانند خانم ایزاکسون، دو سال یا بیشتر افسردگی یا حداقل دو دوره افسردگی داشته‌اند، احتمال بیشتری دارند.

دوم، او شدت بیماری را در نظر می‌گیرد. آیا بیمار در بیمارستان بستری شد؟ آیا آن فرد در زندگی روزمره خود مشکلی در عملکرد خود داشته است یا باید چندین دارو را قبل از فرود بر روی داروی مؤثر امتحان کند؟ او گفت که بیماری ای که درمان آن شدید و سخت است، نیاز به استفاده طولانی مدت را نشان می دهد.

در نهایت، او به اثربخشی آن نگاه می کند: آیا دارو موثر است؟ برخی از افراد بهبود می یابند، اما همچنان علائم باقی مانده را دارند. دکتر آلپرت گفت که ادامه دارو اغلب برای جلوگیری از "خطر تشدید" معقول است.

ضدافسردگی‌ها همچنین برای درمان طیف گسترده‌ای از شرایط دیگر مانند html استفاده می‌شوند. href="https://www.nytimes.com/2025/05/16/well/mind/psych101-ocd-obsessive-compulsive-disorder-types.html" title="">اختلال وسواس اجباری، اختلال استرس پس از سانحه و درد مزمن. متخصصان می‌گویند برای این مسائل، درمان طولانی‌مدت اغلب ضروری است.

آیا توقف داروهای ضد افسردگی پس از استفاده طولانی مدت دشوارتر است؟

داده‌های بیشتری مورد نیاز است، اما پیشنهاد می کند که استفاده طولانی مدت می تواند علائم ترک قوی ایجاد کند.

به طور کلی، تخمین زده می‌شود از هر شش نفری که داروی ضد افسردگی خود را قطع می‌کنند، یک نفر علائم نامطلوب را تجربه می‌کند. اینها می تواند شامل سرگیجه، خستگی و ضایعات مغزی باشد. برای یک نفر از هر 35 بیمار، علائم می تواند به خصوص شدید باشد. در برخی موارد، آن‌ها آنقدر مشکل‌ساز هستند که تلاش برای ترک بسیار دشوار است.

به‌تدریج کاهش دوز دارو می‌تواند کمک کند. داروها در درازمدت؟

گفتن قطعی سخت است.

برخی از مطالعات مشاهده ای نشان می دهد که داروهای ضد افسردگی به طور کلی بی خطر هستند. اما هیچ مطالعه کنترل‌شده تصادفی‌سازی شده‌ای توسط تولیدکنندگان دارو برای بررسی استفاده طولانی مدت از دارو تامین نشده است.

با توجه به اینکه تعداد زیادی از مردم داروهای ضدافسردگی مصرف می‌کنند (در مورد 11 درصد از بزرگسالان ایالات متحده به دلیل "مشکلات اضافی" مشکلی برای استفاده از آنها وجود نداشت دکتر پل نستاد، مدیر پزشکی مرکز پیشگیری از خودکشی در دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز بلومبرگ، گفت.

این داروها بدون خطر نیستند، که بسته به نوع دارو متفاوت است. برخی داروهای ضد افسردگی با افزایش فشار خون، ضربان قلب و کلسترول مرتبط هستند. آنها همچنین می‌توانند سطح سدیم را پایین بیاورند و .

یک مطالعه دانمارکی منتشر شده در ماه مه نشان داد افرادی که به مدت یک تا پنج سال داروهای ضدافسردگی مصرف کرده‌اند، نسبت به افرادی که سابقه بیماری قلبی مصرف نکرده‌اند، در معرض خطر مرگ ناگهانی قرار دارند. با این حال، مشخص نیست که آیا مرگ و میر ناشی از دارو بوده است یا خود بیماری روانپزشکی.

"من دوست دارم مطالعات بیشتری برای تعیین کمیت این مشکلات بیشتر داشته باشم." href="https://www.nytimes.com/2021/10/04/well/mind/depression-anxiety-physical-health.html" title="">خطرات بسیار واقعی اجتناب از دارو، استرس روانپزشکان.

"من هنوز بر این عقیده هستم که در افرادی که افسردگی واقعی دارند، فواید آن بیشتر است" گفت.