اوایل سال جاری، فردی که شکایتی را نزد بازرس حقوق بشر دولت روسیه ثبت کرده بود، برای بررسی وضعیت آن به صورت آنلاین رفت.

به گفته ماکسیم کورنیکوف، یک روزنامه نگار روسی

اطلاعاتی که به صورت عمومی منتشر شد بسیار حساس بود، از جمله سوابق پزشکی، جزئیات گذرنامه و اطلاعات تماس. همچنین از علاقه عمومی زیادی برخوردار بود - به‌ویژه، گزارش‌های آن در مورد سوء استفاده و اجبار در ارتش روسیه.

بر اساس گزارش روزنامه‌نگار، فردی که این نظارت آشکار را کشف کرد، به آقای کورنیکوف هشدار داد. آقای کورنیکوف که پس از تهاجم روسیه به اوکراین در سال 2022 از روسیه گریخت و اکنون خبرگزاری اکو را از برلین اداره می‌کند، با تیم خود برای جمع‌آوری شکایات در دسترس عموم کار کرد.

اولین شکایات قابل مشاهده به تاریخ آوریل 2025 مربوط می‌شوند، درست پس از آن که بازرس، تاتیانا ان. Moskalkova، دفتر خود را به‌روزرسانی کرد. سیستم ها این شکایات در ماه سپتامبر، زمانی که دفتر ظاهرا متوجه شد که به طور غیرعمدی شکایات را به طور آشکار به صورت آنلاین ارسال می کند، متوقف شد. در مجموع، آقای کورنیکوف و تیمش بیش از 9000 شکایت از دوره پنج ماهه جمع آوری کردند. مشخص نیست که چه تعداد دیگر ممکن است در طول زمانی که پایگاه داده عمومی بود، آن را مشاهده کرده باشند.

Mr. کورنیکوف چندین مقاله در مورد ادعاهای موجود در شکایات منتشر کرد. او همچنین کل مجموعه اسناد را با نیویورک تایمز به اشتراک گذاشت.

گروهی از روزنامه نگاران تایمز حدود دو ماه به طور مستقل به تجزیه و تحلیل و دسته بندی شکایات، تأیید صحت آنها و پیگیری با بسیاری از شاکیان پرداختند.

این پرونده ها شامل اطلاعات تماس، سوابق پزشکی و حقوقی، و تصاویر گذرنامه و سایر اسناد شخصی بود. در صدها موردی که توسط The Times مورد بررسی قرار گرفت، آدرس‌های ایمیل، شماره تلفن و سایر داده‌های شخصی با اطلاعاتی مطابقت داشتند که در رسانه‌های اجتماعی و جاهای دیگر آنلاین یافت می‌شد.

تایمز اقداماتی را برای حفظ محرمانه بودن اطلاعات شخصی و ایمن نگه‌داشتن آن اطلاعات انجام داد.

تایمز از نرم‌افزارهای رایانه‌ای استفاده کرد، از نرم‌افزارهای رایانه‌ای برای محدود کردن بیشتر از آن استفاده کرد. اوکراین. به نظر می‌رسید که حدود نیمی از این شکایات مربوط به سؤالات مربوط به افراد مفقود شده باشد - عزیزانی که به دنبال اطلاعاتی در مورد سربازان گمشده بودند.

تایمز بر روی 3000 مورد باقی مانده تمرکز کرد و هر یک از آنها را خواند و دسته‌بندی کرد. بیش از 1500 مورد شامل اتهامات مربوط به تخلفات مربوط به جنگ بود. در حالی که اکثر شکایات توسط خانواده‌های سربازان ارسال شده بود، بیش از 300 شکایت توسط خود سربازان روسی ثبت شد.

سپس این تیم با بیش از 240 شاکی و در برخی موارد با افراد متعددی که در همان شکایت ذکر شده‌اند تماس گرفت. تایمز بر تماس با افرادی متمرکز بود که در چندین دسته‌های کلیدی که تیم شناسایی کرده بود، دقیق‌ترین اتهامات را مطرح کرده بودند، مانند مجازات‌های فراقانونی و مواردی که در آن مردان نالایق برای خدمت مجبور به مبارزه می‌شدند.

این تیم ابتدا به دنبال بررسی این بود که شکایت‌ها در واقع ثبت شده است. دوم، تایمز تلاش کرد تا حد امکان در مورد اتهامات فردی سوء استفاده بیاموزد.

در حالی که اکثر کسانی که با آنها تماس گرفته شد پاسخی ندادند یا از صحبت کردن خودداری کردند، 75 نفر تأیید کردند که دادخواستی ارائه کرده اند. ده ها نفر جزئیات بیشتری ارائه کردند. برخی قبلاً بخش‌هایی از داستان خود را منتشر کرده بودند، از جمله ویدیوهایی که در رسانه‌های اجتماعی پست شده بود.

بسیاری از شکایات شامل شواهد تأییدکننده سوء استفاده‌ها بود: فیلم‌ها، عکس‌ها، یادداشت‌های صوتی و پیام‌های متنی از جبهه، و همچنین گزارش‌های پزشکی، پرونده‌های دادگاه و اسناد نظامی داخلی.

در برخی موارد، افرادی که تایمز به آنها دسترسی پیدا کرد، شواهد بیشتری را به اشتراک گذاشتند. در موارد دیگر، تایمز نتوانست ادعاهای موجود در پرونده‌ها را تأیید کند.

بازدارنده شکایات، خانم Moskalkova، به رئیس‌جمهور ولادیمیر وی. پوتین گزارش می‌دهد و این اختیار را دارد که درباره تخلفات یا تخلفات قضایی توسط بخش‌هایی از دولت روسیه، از جمله ارتش، تحقیق کند. روس ها اغلب به دفتر به عنوان آخرین راه حل مراجعه می کنند. این دفتر همچنین تبادل اسرا را در طول جنگ هماهنگ کرده است.

خانم. دفتر Moskalkova به درخواست برای اظهار نظر پاسخ نداد. کرملین و وزارت دفاع روسیه هم چنین کاری نکردند.

کورنیکوف گفت که این شکایت‌ها این تصور را که کرملین تبلیغ می‌کرد، مبنی بر اینکه جامعه روسیه به راحتی با جنگ کنار می‌آید و به نوعی حتی تأثیرات آن را احساس نمی‌کند، تضعیف می‌کند.

او گفت: «توسعه‌هایی که دیدیم بلافاصله درک من را از بین برد، از جمله درک من از معنای جنگ برای روس‌ها. جامعه ما چقدر ناراضی است، چقدر مردم برادر، پدر، شوهر خود را از دست داده‌اند، چقدر از این موضوع رنج می‌برند و چقدر با بی‌تفاوتی مقامات دولتی و دولتی در تلاش برای یافتن یا بازگرداندن بستگان خود مواجه می‌شوند.