بارش‌های شهاب‌سنگ تقریباً در زمان مشابهی هر سال رخ می‌دهند و می‌توانند روزها یا هفته‌ها ادامه داشته باشند. اما زمانی که هر بارندگی در اوج است، تنها یک پنجره کوچک وجود دارد، که زمانی اتفاق می افتد که زمین به متراکم ترین قسمت زباله های کیهانی می رسد. اوج بهترین زمان برای دوش گرفتن است. از دیدگاه ما بر روی زمین، به نظر می رسد که شهاب ها از همان نقطه آسمان می آیند.

برای مثال، بارش شهابی Perseid در اواسط ماه اوت از صورت فلکی برسائوس به اوج خود می رسد. جوزاها که هر ماه دسامبر رخ می‌دهند، از صورت فلکی جوزا تابش می‌کنند.

نحوه تماشای بارش شهابی

میشل نیکولز، مدیر رصد عمومی در سیاره‌نمای آدلر در شیکاگو، توصیه می‌کند هنگام تماشای تلسکوپ از تلسکوپ دوچشمی خودداری کنید. دوش.

او گفت: «شما فقط به چشمانتان نیاز دارید و در حالت ایده‌آل، به یک آسمان تاریک نیاز دارید.

به این دلیل است که شهاب‌ها می‌توانند در بخش‌های بزرگی از آسمان شلیک کنند، بنابراین مشاهده تجهیزات می‌تواند میدان دید شما را محدود کند.

برخی از دوش‌ها به اندازه‌ای قوی هستند که تا 100 رگه در آمریکا تولید کنند، هرچند که شما می‌توانید آن را ببینید. بسیاری از آنها.

خانم نیکولز گفت: «تقریبا همه در زیر یک آسمان نورانی آلوده هستند. "شاید فکر کنید زیر یک آسمان تاریک هستید، اما در واقعیت، حتی در یک شهر کوچک، می‌توانید نورهای روشنی در نزدیکی خود داشته باشید."

سیاره‌نماها، کلوپ‌های نجوم محلی یا حتی نقشه‌هایی مانند این می‌توانند به شما کمک کنند تا بفهمید کجا از نور زیاد دور شوید. بهترین شرایط برای بارش شهابی، آسمان صاف و بدون پوشش ماه یا ابر، در زمانی بین نیمه شب و طلوع خورشید است. (نور مهتاب مانند آلودگی نوری بر روی دید تأثیر می‌گذارد و منابع کم‌نورتر نور در آسمان را از بین می‌برد.) حداقل 30 دقیقه به چشمان خود فرصت دهید تا با دیدن در تاریکی سازگار شوند.

خانم. نیکولز همچنین پوشیدن لایه های لایه را حتی در تابستان توصیه می کند. او گفت: "شما مدت زیادی آنجا خواهید نشست و تماشا می کنید." "حتی در ماه اوت هوا سرد می شود."

برای گرمای بیشتر یک فنجان کاکائو یا چای بیاورید. سپس دراز بکشید، آسمان را اسکن کنید و از نمایش لذت ببرید.