من هفته گذشته را به مشتریان خود سپری کرده‌ام که به مراجعین گفته‌ام که پرونده‌های پناهندگی آنها برای مدت نامعلومی در حالت تعلیق است.

همه آنها در کشورهای خود از آزار و اذیت یا ترس از آزار و شکنجه رنج برده‌اند. هیچ کدام سابقه کیفری ندارند، چه اینجا و چه جای دیگر. من عکس زخم های شکنجه، سوختگی هایشان را دیده ام. من شاهد تأثیر آن بر سلامت روان آنها از آنچه در کشورهای خود متحمل شده اند، بوده ام. تماس‌ها و ایمیل‌های من به مشتریانی فرستاده شد که مخالفان سیاسی از روسیه و مصر، بازماندگان نسل‌کشی در دارفور، سازمان‌دهندگان کارگری از چین، L.G.B.T. مردم پاکستان و تونس، معترضان مسالمت آمیز از ونزوئلا، خانواده هایی با کودکانی که از خشونت وحشیانه در هندوراس جان سالم به در برده اند.

و افغان ها. از زمانی که طالبان افغانستان را در سال 2021 بازپس گرفتند، من نماینده ده‌ها پناهجوی افغان بوده‌ام: فعالان حقوق زنان، روزنامه‌نگاران، پزشکان، کارگران سابق سازمان ملل، اعضای اقلیت‌های مذهبی و قومی تحت آزار و اذیت و کسانی که در کنار نیروهای آمریکایی و سازمان‌های غیردولتی مستقر در ایالات متحده کار می‌کردند. همه این افراد جان خود را به خطر می اندازند — دوباره.

این مشتریان با احتمال عدم رسیدگی به پرونده های پناهندگی خود، عدم اعطای پناهندگی، عدم تایید درخواست گرین کارت یا لغو گرین کارت مواجه هستند. همه اینها به دلیل واکنش دولت ترامپ به تیراندازی هفته گذشته به دو عضو گارد ملی است که یکی از آنها کشته شده است. یک پناهجوی افغان به این جنایت متهم شده است.

این تراژدی دیگری را ایجاد کرد: تلاش دولت ترامپ برای تغییر شکل بیشتر سیستم مهاجرتی آمریکا، شیطان جلوه دادن مهاجران افغان و سایر مهاجران و حداقل موقتاً جلوگیری از دریافت حمایت های مورد نیاز از پناهجویان مستحق. اعمال مجازات دسته جمعی بر اساس جنایات فجیع و منفرد یک فرد، یک پاسخ سیاسی منطقی، مناسب یا اخلاقی نیست.

در 26 نوامبر، ساعاتی پس از تیراندازی، پرزیدنت ترامپ اعلام کرد: «اکنون باید تک تک بیگانگانی را که در زمان بایدن از افغانستان وارد کشور ما شده اند، دوباره بررسی کنیم. در همان روز، خدمات شهروندی و مهاجرت ایالات متحده رسیدگی به آنچه را که به عنوان "همه درخواست های مهاجرت مربوط به اتباع افغان" توصیف کرد متوقف کرد - گروهی که احتمالاً درخواست های ازدواج، درخواست های الحاق خانواده و موارد دیگر را پوشش می دهد. وزارت امور خارجه همچنین از توقف صدور ویزا برای افغان ها خبر داد.

پناهجویان افغانی که من با آنها کار می کنم، و بسیاری از آنها سال ها منتظر رسیدگی به درخواست هایشان بوده اند، در وحشت هستند. آنها عدم اطمینان عمیق خود را در مورد آنچه در آینده برای درخواست های پناهندگی آنها، زندگی آنها و توانایی آنها برای ماندن در این کشور در آینده رقم خواهد خورد، به من ابراز می کنند. بسیاری از افغان‌هایی که گرین کارت دارند و آن‌هایی که در انتظار دریافت تابعیت هستند نیز عمیقاً ناآرام و ترسیده‌اند.

این هفته، یکی از مشتریان پناهجوی افغان من مجبور شد برای یک جلسه معمول با اداره مهاجرت و گمرک به ساختمان دادگاه مهاجرت فدرال در منهتن مراجعه کند. او با وجود اینکه می‌دانست ملیتش او را در خطر دستگیری قرار می‌دهد، می‌خواست همه چیز را درست انجام دهد. در ساختمان مهاجرت، سعی کردم در کنار موکلم بمانم، اما افسران اصرار داشتند که ما را از هم جدا کنند. او را بازداشت کردند و من و خانواده اش ابتدا نمی دانستیم او را به کجا برده اند. یک روز بعد، او از یک بازداشتگاه در نیوجرسی با من تماس گرفت.

مجازات دسته جمعی دولت به اتباع افغان محدود نمی شود - بنابراین ترسی که از مشتریان بسیاری از ملیت ها شنیدم. در روز شکرگزاری، خدمات شهروندی و مهاجرت اعلام کرد که مردم بوروندی، چاد، جمهوری کنگو، کوبا، گینه استوایی، اریتره، هائیتی، ایران، لائوس، لیبی، میانمار، سیرالئون، سومالی، سودان، توگو، افغانستان، ترکمنستان و یمن مانند ونئل با هورلوس و ترکمنستان و یمن روبرو خواهند شد. پرونده های آنها رسیدگی شده است. دولت قبلاً ورود متقاضیان واجد شرایط دیگر از این کشورها را به شدت محدود یا محدود کرده بود. کاخ سفید و خدمات شهروندی و مهاجرت نیز اعلام کرده اند که تمامی گرین کارت های اعطایی به افراد این 19 کشور مجددا مورد بررسی قرار خواهند گرفت. روز سه‌شنبه، دولت پردازش گرین‌کارت و درخواست‌های اخذ تابعیت از شهروندان این کشورها را متوقف کرد.

افرادی از این کشورها که دارای وضعیت قانونی هستند، مضطرب هستند. آیا آنها مجوز کار و شغل خود را از دست خواهند داد؟ آیا آنها وضعیت خود را از دست خواهند داد و با دستگیری، بازداشت یا تبعید مواجه خواهند شد؟ آیا آنها باید فرزندان آمریکایی خود را رها کنند؟

در آخر هفته طولانی، پرزیدنت ترامپ قول داد که مهاجرت از «تمام کشورهای جهان سوم» را «به طور دائم متوقف کند»، اصطلاحی قدیمی که ممکن است بیشتر آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین را در برگیرد. در همان روز، خدمات شهروندی و مهاجرت اعلام کرد که تمام درخواست های پناهندگی به طور نامحدود متوقف می شود. اگر این توقف ادامه یابد، نقض تعهدات ایالات متحده تحت کنوانسیون پناهندگان سازمان ملل متحد و قانون پناهندگان در سال 1980 خواهد بود. کشورهای غربی کنوانسیون پناهندگان را در پی وحشت هولوکاست تدوین کردند و قول دادند از کسانی که به دلیل نژاد، عقاید ملی، عقاید ملی، نژاد، عقاید ملی یا مذهبی خاص خود با آزار و اذیت مواجه شده اند محافظت کنند. ایالات متحده قانون پناهندگان را در سال 1980 تصویب کرد تا این حمایت ها را در قوانین داخلی گنجانده و چارچوبی قانونی برای حمایت از پناهندگان و پناهجویان ایجاد کند.

تیراندازی به دو عضو گارد ملی ویرجینیای غربی در هفته گذشته دلخراش بود. سارا بکستروم تنها 20 سال داشت که در روز شکرگزاری درگذشت. اندرو ولف، تنها 24 سال دارد که برای زندگی خود تلاش می کند. در یک دنیای عادلانه، آنها در خانه بودند و تعطیلات را با عزیزانشان جشن می گرفتند.

مرد متهم در تیراندازی ها رحمان الله لاکانوال، یک جوان 29 ساله از افغانستان است که در آوریل امسال به او پناهندگی داده شد. به گزارش NPR، یک داوطلب آژانس اسکان مجدد از آقای لاکانوال به دلیل نگرانی های مربوط به سلامت روان نام برده شده است. او ظاهراً از آسیب های روحی ناشی از کارش برای یک نیروی شبه نظامی که با C.I.A کار می کرد، رنج می برد. در افغانستان اکنون پرونده جنایی او راه خود را از طریق سیستم حقوقی آمریکا باز خواهد کرد.

جستجوی پاسخگویی علیه مرتکب یک جنایت نحوه عملکرد سیستم حقوقی است. بررسی پناهجویان و سایر مهاجران برای امنیت همه ما ضروری است. اما مجازات مهاجران مطیع قانون، کودکان و بزرگسالان به طور یکسان، به دلیل اعمال خشونت آمیز یک مرد، برای سیستم قضایی ما تنفر است و به عالی ترین آرمان های کشور ما خیانت می کند.

الورا موکرجی، استاد بالینی حقوق در کلمبیا و مدیر کلینیک حقوق مهاجران در آنجا است. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا چند نکته وجود دارد. و این ایمیل ما است: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در فیس بوک، اینستاگرام، TikTok، Bluesky، WhatsApp و Threads دنبال کنید.