KYLEAKIN، اسکاتلند (AP) - بالی فیلپ تله‌های طعمه‌شده‌اش را از آب‌های جزیره Skye اسکاتلند بیرون می‌آورد و هر کدام را به‌طور روشمند بررسی می‌کند. برخلاف بسیاری از خطوط ساحلی اسکاتلند، این آب‌ها از روش‌های ماهیگیری صنعتی محافظت می‌شوند که بسترهای دریا را در جاهای دیگر ویران کرده‌اند. اما فیلپ، که بیش از سه دهه ماهیگیری کرده است، شاهد وخامت شرایط تقریباً در هر جای دیگر در امتداد ساحل بوده است.

فیلپ گفت: «مجمع الجزایر ساحلی در ساحل غربی اسکاتلند قبلا پر از ماهی بودند. «ما اصلاً هیچ مقدار تجاری ماهی در ساحل نداریم.»

به گفته گروه‌های زیست‌محیطی، در حالی که ۳۷ درصد از آب‌های اسکاتلند به‌عنوان مناطق حفاظت‌شده دریایی تعیین شده‌اند، تنها بخش کوچکی از آن‌ها اقدامات مدیریتی برای اجرای این حفاظت دارند. بر اساس گروه‌های حفاظت از دریا، ترال تراول و لایروبی گوش ماهی - روش‌هایی که بستر دریا را چنگ می‌زنند - در حدود 95٪ از آب‌های ساحلی اسکاتلند، از جمله در مناطق حفاظت‌شده تعیین‌شده، طبق گفته گروه‌های حفاظت از دریا، مجاز است.

ترال‌های پایین، تورهای سنگین را در بستر دریا می‌کشند و زیستگاه‌های دریایی را خرد می‌کنند. این روش باعث آلودگی گسترده کربن می‌شود: تقریباً سه برابر بیشتر از سایر روش‌های ماهیگیری سوخت می‌سوزاند، و تورها رسوبات بستر دریا را مختل می‌کنند و کربن ذخیره‌شده را در اقیانوس آزاد می‌کنند. ترالرهای پایین اغلب بخش قابل توجهی از صید خود را دوباره به دریا می اندازند و نرخ بقای حیات دریایی دور ریخته شده معمولاً بسیار پایین است.

مشکل فقط در اسکاتلند نیست. در سرتاسر اروپا و در سطح جهان، کشتی‌های ترال کف در مناطق حفاظت‌شده رایج و اغلب غیرقانونی باقی می‌ماند و کشتی‌های صنعتی که در آب‌ها فعالیت می‌کنند رسماً برای حفاظت کنار گذاشته شده‌اند. یک گزارش 2024 از انجمن حفاظت از دریا و اقیانوسیه نشان داد که 90 درصد از سایت‌های دریایی حفاظت‌شده در هفت کشور اروپایی از جمله هلند، آلمان، دانمارک و اسپانیا، بین سال‌های 2015 تا 2023 ترال کف را تجربه کرده‌اند، با کشتی‌هایی که 4.4 میلیون ساعت ترال در کف حفاظت شده بودند.

وقتی ماهیگیری کنترل نشود چه اتفاقی می افتد

در سال 1984، ممنوعیت طولانی مدت 3 مایل (4.8 کیلومتر) برای ترال کف در اطراف بسیاری از سواحل اسکاتلند لغو شد. فرود ماهی در مناطقی مانند کلاید به شدت کاهش یافت، به طوری که صید بسیاری از گونه ها اکنون تنها بخش کوچکی از سطح تاریخی آنهاست.

فیلپ در اواخر دهه 1980 کار ماهیگیری خود را با کار بر روی تراول ها آغاز کرد. در آن زمان، ماهی‌ها به صید جانبی تبدیل شده بودند - گونه‌های ناخواسته‌ای که به‌طور تصادفی صید می‌شدند و غالباً تحت سیستم‌های سهمیه‌ای تازه معرفی‌شده، فرود غیرقانونی بودند. کار او این بود که آنها را با بیل به سمت دریا، مرده، پرتاب کند.

او گفت: «شما می‌توانید یک جریان ماهی مرده را ببینید که از پشت قایق جاری است. "این یک چیز دلخراش برای دیدن است."

او در عوض تصمیم گرفت با تله‌های طعمه‌دار ماهی بگیرد - روشی که کمترین آسیب را به زیستگاه وارد می‌کند و به اکثر صیدهای ناخواسته اجازه می‌دهد پس از بازگشت به دریا زنده بمانند.

اما این انتخاب به معنای محدود شدن خود به تعداد مناطقی است که چنین ماهی‌گیری در آن‌ها قابل دوام است. در بسیاری از بریتانیا، صخره ها به دلیل لایروبی گوش ماهی به شدت آسیب دیده یا از بین رفته اند. دریاچه آلش، جایی که فیلپ در آنجا کار می کند، برخی از دست نخورده ترین صخره های باقی مانده را در خود جای داده است.

فیلپ، که از سه نسل ماهیگیر است، می گوید که آخرین نفر از خانواده خود خواهد بود که در این صنعت امرار معاش می کند. او به دو پسرش که اکنون 20 و 30 ساله هستند یاد داد چگونه ماهیگیری کنند، اما آنها را از تبدیل شدن به این حرفه منصرف کرده است.

فیلپ گفت: «ما در پایان کاری هستیم که زمانی واقعاً خوب بود. "مگر اینکه بتوانیم آن را برگردانیم، چرا کسی می‌خواهد فرزندانش این کار را انجام دهند؟"

فیلپ در تلاش برای حفظ شیوه های سنتی ماهیگیری تنها نیست. او گفت که غواص اسکالوپ، Alasdair Hughson، چهار روز در هفته را در دریا می گذراند و دور از خانه در Dingwall و دو فرزندش سفر می کند، زیرا مناطق ساحلی مجاور آنقدر تخریب شده اند که نمی توانند از کار او پشتیبانی کنند.

"اگر نیازی به افزایش اندازه کشتی ها و حرکت و کوچ نشینی بیشتر نبود، ما فقط به این دلیل می ماندیم که ما همین طور می ماندیم؟" او گفت.

در زمانی که او شروع به غواصی کرد، سهام کاهش یافته بود. "این در حال بازسازی نبود زیرا لایروبی ماهی ماهی تا حدی زیستگاه را تغییر داده بود."

هزینه های اقتصادی صید ترال فراتر از ماهیگیری است

تحلیل انجمن حفاظت از دریا در سال 2023 نشان داد که ممنوعیت صید ترال کف در مناطق حفاظت شده فراساحلی بریتانیا می تواند به میلیاردها سود خالص منجر شود. (4.7 میلیارد دلار) طی 20 سال، افزایش ذخیره‌سازی کربن، حذف آلودگی، دوچرخه‌سواری مواد مغذی و فرصت‌های تفریحی را به همراه داشت.

زیست‌شناس دریایی، کیتلین ترنر، گفت که تخریب زیستگاه اثرات آبشاری در سراسر اکوسیستم ایجاد می‌کند.

او گفت: «اگر زیستگاه را تخریب کنید، مکان‌های کمتری برای زندگی و تخم‌ریزی ماهی‌های جوان وجود دارد. ترنر گفت: «این بر فراوانی حیوانات در منطقه تأثیر می‌گذارد. به سمت بالا چکه می‌کند - شما حیوانات بزرگ‌تری را خواهید داشت که از حیوانات شکار تغذیه می‌کنند.»

این آسیب می‌تواند صنعت گردشگری اسکاتلند را تحت تأثیر قرار دهد. بازدیدکنندگان مقاصدی مانند جزیره اسکای معمولاً ماهی و چیپس را در منوهای وارداتی پیدا می‌کنند. بیش از 80 درصد از غذاهای دریایی مصرف شده در بریتانیا در سال 2019 در خارج از بریتانیا صید یا پرورش داده شده است. بر اساس گزارش صندوق جهانی حیات وحش.

مایلز کریون، سرآشپز اجرایی هتل‌های Wickman در جزیره اسکای گفت: «تقاضای زیادی از سوی گردشگران وجود دارد و برآورده کردن این خواسته‌ها دشوار است. "من متوجه شده ام که در هشت سال گذشته به طور فزاینده ای سخت تر شده است."

دولت اسکاتلند اعلام کرده بود که در اواخر سال 2025 یک رایزنی در مورد اقدامات مدیریت شیلات برای مناطق حفاظت شده ساحلی آغاز خواهد کرد، اما مقامات در دسامبر اعلام کردند که این رایزنی حداقل شش ماه به تعویق خواهد افتاد.

دانشمندان و گروه‌های اجتماعی در حال حاضر در زمینه طراحی رویکردهای بازسازی، از جمله تلاش‌ها برای احیای علف‌های دریایی و جمعیت صدف هستند. اما حافظان محیط زیست می گویند که این بدون بازگرداندن محدودیت ساحلی که حداقل 30 درصد از دریاهای ساحلی اسکاتلند را محافظت می کند، کافی نخواهد بود - بخشی از هدف بین المللی برای حفاظت از 30 درصد از خشکی و دریا تا سال 2030.

یک سخنگوی دولت اسکاتلند گفت: 13 درصد از اقدامات ساحلی و مناطق حفاظت شده در ساحل در حال حاضر به روی انواع خاصی از دریاها بسته شده است. سال‌های آتی که به اسکاتلند اجازه می‌دهد تا سقف 30 درصدی حفاظت را تا هدف 2030 تجاوز کند. مقامات به دلیل تأخیر رایزنی، به انتخابات پارلمانی آتی و تحویل دیرهنگام توسط پیمانکاران خارجی اشاره کردند.

فیلپ گفت: «هرچه در مورد تفاوت‌های ظریف مدیریت شیلات و اکوسیستم‌های دریایی که در آن کار می‌کنیم بیشتر آگاه می‌شوم، ناامیدی بیشتری احساس می‌کنم زیرا می‌دانم می‌توانیم آن را درست انجام دهیم.

برای فیلپ و سایر ماهیگیران در مقیاس کوچک، جدول زمانی به معنای سال‌های بیشتری انتظار برای مناطق حفاظت‌شده دریایی است که یک دهه پیش تعیین شده‌اند و هنوز اجرایی نشده‌اند.

او گفت: «می‌دانم که می‌توانیم این مشکل را برطرف کنیم. "من از این واقعیت که ما در رفع این مشکل بسیار کند عمل می کنیم ناامید هستم."

___

M.K. وایلدمن در تهیه گزارش از هارتفورد، کانکتیکات مشارکت داشت. Hammerschlag از سیاتل گزارش داد.

___

آسوشیتدپرس از بنیاد خانواده والتون برای پوشش سیاست های آب و محیط زیست حمایت می کند. AP تنها مسئول تمام محتوا است. برای همه پوشش های زیست محیطی AP، به https://apnews.com/hub/climate-and-environment

مراجعه کنید