گروه‌هایی از غیرنظامیان مسلح موسوم به colectivo مدت‌هاست که از دولت چپ‌گرا ونزوئلا حمایت می‌کنند - اغلب با خشونت - اما روز شنبه مشخص نبود که شبه‌نظامی‌ها چه نقشی برای حمایت از رئیس‌جمهور برکنار شده ایفا می‌کنند.

در ساعات اولیه روز شنبه، گروه‌هایی از مردان مسلح با لباس غیرنظامی در خیابان ظاهر می‌شدند. اعداد.

چند مرد با لباس غیرنظامی درست پس از سپیده دم در حال نگهبانی از پایگاه هوایی ژنرال فرانسیسکو دی میراندا در خارج از کاراکاس هنگام حملات هوایی دیده شدند. این افراد به عکاسان اجازه کار در منطقه را ندادند.

بعداً، سربازان ونزوئلا که اجازه عکس‌برداری را می‌دادند، از پست محافظت می‌کردند.

دو وانت بار پر از مردانی که جلیقه‌ها و لباس‌های غیرنظامی پوشیده بودند، قوطی‌های گاز و همچنین سلاح‌های بلند و اسلحه‌های دستی حمل می‌کردند، در حال تخلیه در خارج از پایگاهی به نام Centro Ciudad Comercial Tamanaco مشاهده شدند. و در کومانا، سوکره، ایالتی در حدود 250 مایلی شرق کاراکاس، یکی از ساکنان گزارش داد که کاروانی از اعضای جمعی را مشاهده کرده است که باعث ترس در جامعه شده است.

کارشناسان گفتند که قابل توجه است که هزاران مرد مسلح که در سراسر کشور پراکنده شده بودند به نظر می رسید که چهره نسبتاً پایینی داشته باشند. با این حال، گروه‌های جمعی اغلب برای سرکوب اعتراض‌ها استفاده می‌شوند و تعداد بسیار کمی از ونزوئلایی‌ها در پی حملات هوایی شنبه خانه‌های خود را ترک کردند.

الخاندرو ولاسکو، تاریخ‌دان دانشگاه نیویورک و ونزوئل در آمریکای لاتین، گفت مقامات دولتی که هنوز در قدرت هستند احتمالاً مشتاق هستند به دولت ترامپ نشان دهند که می‌توانند نظم را حفظ کنند و نمی‌خواهند تصاویری از هرج و مرج در خیابان‌ها نمایش داده شود. او گفت که تنها ابزار چانه زنی آنها برای ماندن در قدرت، توانایی حفظ صلح است.

آقای ولاسکو گفت: «باید تصور کنم به جمع‌آوری‌ها دستور داده شده است که دست از کار بکشند.

ونزوئلا مدت‌هاست که از غیرنظامیان مسلحs برای مقابله با معترضان استفاده می‌کند. آنها شناخته شده اند که در کنار نیروهای پلیس یا نظامی کار می کنند و هیچ عواقبی برای نیروی بیش از حد یا حتی کشنده اغلب استفاده می شود.

آقای ولاسکو گفت که تعداد دقیق آنها غیرممکن است، اما حداقل هزاران نفر از آنها در سراسر کشور وجود دارند. آنها توسط دولت تأمین مالی می شوند و اغلب مشاغل بخش دولتی را حفظ می کنند، اگرچه مأموریت واقعی آنها به عنوان مجری است.

وقتی معترضان در تابستان گذشته پس از اعلام پیروزی دولت مادورو در انتخابات به خیابان ها آمدند - برخلاف آنچه ناظران نظرسنجی اعلام کرده بودند - گروه های جمعی در سراسر کشور به راه افتادند تا معترضان را سرکوب کنند.

قدمت این گروه ها به روزهای اولیه رئیس جمهور هوگو چاوز برمی گردد، که آنها را به عنوان سازمان های اجتماعی برای پیشبرد چشم انداز خود از انقلاب سوسیالیستی برای دگرگونی اعضای فقیر ونزوئلا