هند جمعیت زیادی از کارگران توانا دارد، ده ها میلیون بیشتر از آنچه که کارفرمایانش می توانند در خود جای دهند. بسیاری از کشورهای دیگر مشکل معکوس دارند: مشاغل بیشتر از کارگران.

امروزه، در سراسر دولت و بخش تجاری هند، جنبشی برای شروع صادرات کارگران بیشتر در حال افزایش است. ایده ای که اقتصاددانان آن را تحرک نیروی کار می نامند، اتصال جوانان هندی به شرکت هایی در مکان هایی با کاهش جمعیت است که کمبود نیروی کار مانع رشد می شود.

چالش هند و شرکای آن در خارج از کشور، مخالفت فزاینده با مهاجرت در بسیاری از کشورها است. مقامات در تلاشند تا سیاست‌هایی را اتخاذ کنند تا انتقال سریع کارگران هندی به خارج از کشور را آسان‌تر کنند و در عین حال اطمینان حاصل کنند که مسیرهای مناسبی برای خانه دارند.

در 9 اکتبر، وزارت خارجه هند پیش‌نویس قانونی را برای لایحه جابجایی خارج از کشور برای جایگزینی قانون مهاجرت سال 1983 اعلام کرد. این متن پیشنهاد می‌کند به شهروندان هندی در ارتباط با "محل کار جهانی" کمک کند، و توجه ویژه به اطمینان از "بازگشت امن و منظم کارگران، و ادغام مجدد عودت‌کنندگان" داشته باشد.

دهلی نو بی سر و صدا با حداقل 20 کشور در طول نیم دوجین سال گذشته - در اروپا و آسیا، از جمله خلیج فارس - قراردادهای تحرک نیروی کار امضا کرده است که همه آنها دارای اقتصادهای توسعه یافته هستند و اکثر آنها سابقه زیادی در استخدام کارگران هندی ندارند.

ونلال پکا، پسر یک کشاورز خوک در میزورام، منطقه ای تپه ای در مرز هند با میانمار، گفت: "رویای من رفتن به ژاپن است." این رویا او را به اتاق‌هایی با دیوارهای شیشه‌ای در زیرزمین دهلی نو برد، جایی که در آکادمی فوروساوا ژاپنی می‌خواند. آقای پکا، 21 ساله، می خواهد ویزای جدیدی برای کارگران نیمه ماهر خارجی بگیرد و تا آوریل یک مکانیک خودرو در ژاپن شود.

در بازیابی محتوای مقاله با مشکل مواجه هستیم.

لطفا جاوا اسکریپت را در تنظیمات مرورگر خود فعال کنید.

از شکیبایی شما تا زمانی که ما دسترسی را تأیید می‌کنیم، متشکریم.