در فرصت اندکی که برای شام در خانه وسیع بورلی هیلز، دلال سابق هالیوود، مایکل اویتز دعوت می شوید، بهتر است قبل از اینکه بتوانید نقاشی سفید لایه لایه رابرت رایمن یا هلالی سبز کلی به زیبایی الزورث کلی بسازید، دو بار فکر کنید. دقت زیبایی شناختی را در آثار هنر مدرن نمی بینید. در عوض، او زنگی آماده است که یکی از کارکنان را با پیش بند، سه پایه و رنگ به اتاق غذاخوری احضار می‌کند.

سپس، غول می‌گوید، از این مهمان‌ها دعوت می‌کند: «آن را داشته باشید». بد بختی در دیزنی و برخورد زشت و البته سودآور او با یک دوست قدیمی، مایکل دی. آیزنر.

اما اویتز، 78 ساله، همچنین یکی از بزرگترین و وسواس‌ترین کلکسیونرهای جهان است - مردی که نه تنها آثاری را به دست می‌آورد، بلکه آنها را دوست دارد، مانند کودکان.

گلیمچر. «مجموعه هنری، بیش از هر چیز، اوست.»

Image خانه بورلی هیلز 28000 فوت مربع فضا دارد اما وقتی از ورودی جلویی آن نگاه می‌شود، کوچک‌تر و کم ارتفاع‌تر به نظر می‌رسد. اعتبار...جوئل شاپیرو/انجمن حقوق هنرمندان (ARS)، نیویورک. LeWitt Estate/Artists Rights Society (ARS)، نیویورک؛ Fairweather & Fairweather LTD/Artists Rights Society (ARS)، نیویورک؛ عکس از اسکات فرانسیس/OTTO

خانه آن مجموعه چیزی است که به یک موزه خصوصی در خانه شیشه ای و فولادی 28000 فوت مربعی تبدیل می شود که او به مدت 15 سال با نامزدش، تامارا ملون، طراح کفش، 58 ساله مشترک بوده است. دارایی ها گسترده، عمیق و متنوع هستند. پیکاسوس، لیختن‌اشتاین، ماسک‌های آفریقایی، مبلمان مینگ، گلدان‌های گل برنزی ژاپنی.

اویتز به‌طور مرتب به افراد معرفت - مدیران موزه، متولیان، مربیان، هنرمندان (عکاسی مجاز نیست) تور می‌گذارد. ملون گفت: «یک روز برای چرت زدن رفتم و با گروهی از ساتبیز در انتهای تخت از خواب بیدار شدم.»

اما او تا حد زیادی خصوصی است، در مورد امنیت و بیزاری از اجازه دادن به رسانه ها در مورد خانه اش غوغا می کند، تا اینکه ماه گذشته موافقت کرد که من را در خانه اش بگذراند و به تفصیل درباره

نکردن و عدم حضورش در خانه صحبت کند. با دیدن آن آژیر مهمانی شام، اما خودم را در اتاقی دیدم که تعداد شگفت انگیزی از پیکاسو داشت - از جمله مطالعه نادری در سال 1918 برای سریال هارلکین این هنرمند، فرانسوا ژیلو 1946 و "زنی در صندلی راحتی" در سال 1963 - که در یک اتاق نشسته صمیمی با ماسک‌های آفریقایی به اشتراک گذاشته شده‌اند. دوره‌هایی که شباهت‌های زیبایی‌شناختی دارند، مانند ماسک‌ها و چهره‌های پیکاسو و آفریقایی او. اعتبار...املاک پابلو پیکاسو/انجمن حقوق هنرمندان (ARS)، نیویورک. آلکسی کوندراتیف برای نیویورک تایمز

حرکت در خانه - سگ گارد مالینویز بلژیکی و چوپان آلمانی او، جی.جی. (به نام جاسپر جانز) که او را در هر مرحله دنبال می کند - اویتز شیفتگی خود را برای هر قطعه، همراه با زمینه تاریخی و اهمیت آن توصیف می کند، گویی که همین دیروز کار را خریده است.

یک پشته دونالد جاد ("من بسیار جزئی از آبی و بنفش هستم"); قطعه آینه لی اوفان ("زمینی و مینیمال و بسیار ذن")؛ "شهر سیاه" جولی مهرتو ("نقش های معماری و سپس لایه بندی با نشانه های او").

او در یک نقطه گفت: "این اولین مجسمه چمبرلین از فولاد ضد زنگ است." "و او آن را برای استخر شنای دن فلاوین ساخت. و سپس دن رد شد و در استودیوی خود نشست."

منحنی سبز او توسط کلی برای افتتاحیه موزه هنرهای معاصر در لس آنجلس در سال 1986 ساخته شد، که سپس به آن امانت داده شد. اویتز، متولی موسس موزه، گفت که او کار را در پیش نمایش تحسین کرده و سپس «دندان‌هایم را در پای الزورث گذاشتم و با مالکیت آن بیرون آمدم.»

بعضی از قطعات ارزش احساسی خاصی دارند، مانند نقاله‌ای کوچک فرانک استلا که نویسنده مایکل کرایتون به او هدیه داده بود و در اصل آن را از استلا دریافت کرده بود

O

. به عنوان یک کودک در دره سان فرناندو، او در میان همسالانی که روی دو و میدانی و جمع‌آوری کارت‌های بیسبال تمرکز داشتند، احساس می‌کرد ماهی بیرون از آب است. او گفت: «چیزهایی که در دوران کودکی من ارزشمند بودند، چیزهایی برای من جالب نبودند.

: «من ورزشکار بدی نبودم، اما زندگی من نبود. "من به چیزهای هنری بسیار علاقه مند بودم، اما هرگز تشویق نشدم که آن را دنبال کنم."

او تا سن 18 سالگی پا به موزه نگذاشت، زمانی که MoMA را در اولین سفر خود به نیویورک کشف کرد و چهار ساعت در آنجا ماند. روز بعد برگشت و شش ماند و دوباره برگشت و تمام روز را ماند. او به یاد می آورد: «این یک جشن بصری بود. "من هرگز چنین چیزی ندیده بودم." (Ovitz به مدت 35 سال در هیئت مدیره MoMA خدمت کرده است.)

Image این مجموعه شامل آثار بیشتری از آنچه که ممکن است به طور همزمان نمایش داده شود، حتی در خانه بسیار بزرگ است، بنابراین آثار به داخل و خارج می چرخند. اما شاید «پرچم سفید» جاسپر جانز روی دیوار، که مورد علاقه است، نباشد. عکس از اسکات فرانسیس/OTTO

اویتز در 25 سالگی اولین اثر هنری جدی خود - چاپ جاسپر جانز - را به قیمت 600 دلار خرید. (او در نهایت اقدام به خرید یک «پرچم سفید» کمیاب جانز کرد.)

اویتز گفت که جمع‌آوری آثار هنری، او را با بسیاری از برادران هالیوودی‌اش کنار گذاشته است. او گفت: «هیچ کس هنر را جمع آوری نمی کرد،» او با اشاره به استثناهایی مانند بازیگر استیو مارتین، تهیه کننده دیوید گفن و فیلمساز بیلی وایلدر، گفت: «و بیشتر افراد در تجارت سرگرمی به نوعی مرا به خاطر آن تحقیر کردند. «آنها فکر می کردند که خیلی نیویورکی است.»

سفر اویتز به مامور بزرگ هالیوود هرگز از کالیفرنیا دور نشد. او از U.C.L.A فارغ التحصیل شد، به عنوان راهنمای تور پاره وقت در استودیو یونیورسال کار کرد و از اتاق پست در آژانس ویلیام موریس به عنوان یک نماینده جوان ترغیب شد.

او و چند تن از همکارانش در سال 1974 برای تأسیس آژانس هنرمندان خلاق به همراه اویتز به عنوان رئیس شرکت رفتند و این آژانس را برای بازیگران، بازیگران و آژانس‌های با استعداد پیشرو در جهان ساختند. این شرکت به مناطق غیرمتعارف منشعب شد - واسطه فروش سه استودیو بزرگ هالیوود. ایجاد تبلیغات برای کوکاکولا؛ و ایجاد اتحاد با شرکت‌های اولیه دره سیلیکون مانند اینتل و مایکروسافت.

اویتز در سال 1995 از CAA استعفا داد تا رئیس شرکت والت دیزنی به ریاست مایکل آیزنر شود، اما پس از 14 ماه از کار برکنار شد و با بسته‌ای 140 میلیون دلاری از کار برکنار شد. او در فهرست 200 کلکسیونر برتر جهان در Artnews جای دارد.

برخلاف قرارداد، Ovitz معتقد است که ترکیب ژانرها، دوره ها، دسته بندی ها کاملاً مناسب است. گلدان‌های گل برنزی ژاپنی اوایل قرن گذشته با پیکره‌های دوقلو (بیجی) از نیجریه در کنار هم قرار گرفته‌اند. حکاکی های رامبراند به راحتی با خط خطی های Cy Twombly همزیستی دارند. و افسانه‌ها - مانند روی لیختنشتاین و ایسامو نوگوچی - با هنرمندان زنده‌ای مانند جاستین کاگیات، ایسی وود، دبورا رابرتز، مارک بردفورد، سلمان تور و جوزف یگر فضای مشترک دارند.

Image در مجاورت یک راه پله، با آثار روی لیختن‌اشتاین، قفسه‌هایی وجود دارد که شامل 3 کتاب و 00 کتاب هنری است. artists.Credit...Scott Frances/OTTO

گلن دی لوری، مدیر قدیمی MoMA، گفت: «مایکل یک کلکسیونر بسیار جدی و متعهد است که دارای ذوقی عالی و ذوق التقاطی است. او هیچ مشکلی برای جمع‌آوری در مناطقی نداشت که بسیاری از مردم نمی‌خواستند به آن‌ها بروند.»

اویتز گفت که بی‌زمانی بودن آثار هنری را می‌بیند، که چگونه چیزی شبیه به سرپوش بنین می‌تواند معاصر به نظر برسد. او گفت: «این یک تکه مجسمه است. "فکر کنیم که این کار 200 سال پیش انجام شده است. این به خوبی هر کاری است که در اروپا توسط رودن یا هر کس دیگری انجام شده است."

اویتز به ارتباط نزدیک خود با هنرمندانی مانند اد روشا و سیسیلی براون افتخار می کند. وقتی چاک کلوز در سال 2021 درگذشت، این هنرمند در میانه نقاشی پرتره اویتز بود. (گلیمچر آن را در نمایش نزدیک خود در سال گذشته به نمایش گذاشت.)

اویتز در مراسم یادبود اخیر مجسمه‌ساز جوئل شاپیرو که در ژوئن درگذشت، صحبت کرد. تنها پس از خرید اولین قطعه خود توسط این هنرمند در دهه 1980، اویتز متوجه شد که آنها پسر عمو هستند. آثاری از شاپیرو در سرتاسر خانه‌اش وجود دارد، از جمله مجموعه‌ای از چهار میز قهوه جامد برنجی که این هنرمند برای Ovitz ساخته و برای دفتر CAA که Ovitz طراحی آن را به I.M. Pei سفارش داده است.

تصویر اگرچه کارشناسان هنری و دیگران برای دیدن آثاری مانند نقاشی فرانتس کلاین دعوت شده‌اند تا از خانه بازدید کنند. Estate/Artists Rights Society (ARS)، نیویورک؛ بنیاد آدولف و استر گوتلیب/با مجوز VAGA در انجمن حقوق هنرمندان (ARS)، نیویورک؛ Franz Kline Estate/Artists Rights Society (ARS)، نیویورک؛ جایزه کیت روتکو و کریستوفر روتکو/انجمن حقوق هنرمندان (ARS)، نیویورک؛ جانشینی آلبرتو جاکومتی/انجمن حقوق هنرمندان (ARS)، نیویورک؛ عکس از اسکات فرانسیس/OTTO

او در خاطرات خود در سال 2018 نوشت: «هنر بزرگ پسری را که در من وجود دارد بیرون می‌آورد. "کودکی سیری ناپذیر و کنجکاو که باید همه چیز را در مورد همه چیز بداند. من هنرمندی ناامید هستم. نمی توانستم نقاشی یا مجسمه سازی کنم. موزیکال نبودم و مطمئناً نمی توانستم بازی کنم. بنابراین بهترین کار بعدی را در زندگی ام انجام دادم. آن را در کنار هنرمندان گذراندم."

اویتز گفت: "اوویتز گفت که او هرگز از یک مشاور هنرپیشه برای Glim استفاده نکرده است، اگرچه او می گفت که او همیشه از یک مشاور هنری برای Glim استفاده کرده است. من در روزهای اول.» او همچنین در مورد هر خریدی با ملون صحبت می‌کند که از پس‌زمینه‌ای خلاقانه می‌آید، زیرا قبل از راه‌اندازی برند همنام خود، بنیان‌گذار کفش‌های جیمی چو بوده است. او گفت: «من همیشه از هنر به عنوان الهام بخش طراحی خود استفاده کرده ام.

ملون، که بریتانیایی است و در سال 2010 نشان امپراتوری بریتانیا یا O.B.E. را از ملکه الیزابت در کاخ باکینگهام دریافت کرد، در اروپا با دوستانی بزرگ شد که آثار هنری استادان قدیمی را روی دیوارها داشتند. پدرش شرکای تجاری ویدال ساسون بود که هنر جمع آوری می کرد. او با متیو ملون ازدواج کرد که مادربزرگش گرترود ملون در هیئت مدیره MoMA بود. او در شورای رئیس موزه هنر متروپولیتن، گروهی از مجموعه‌داران و اهداکنندگان، خدمت می‌کند.

او گفت: «در طول سال‌ها به نوعی آن را جذب کرده‌ام، اما باید واقعاً به مایکل برای تحصیل در هنر احترام بگذارم. او گفت: «او واقعاً کسی است که همه چیز را به من یاد داده است.»

او گفت که سهم اصلی ملون در این مجموعه، اضافه کردن آثار بیشتری از هنرمندان زن، مانند مجسمه‌ساز کاتلین رایان و نقاشان سابین موریتز، لورن کوئین، اما وبستر، لوسی بول و فرانچسکا مولتز اخیراً او را تشویق به سفر به یونان کرده است.

برای افزودن آثار باستانی به مجموعه؛ اولین خرید آنها یک نیم تنه مرمر رومی از 1 قبل از میلاد بود. او گفت: "آکروپولیس آتش را در او روشن کرد."

Image خانه اویتز و ملون در بورلی هیلز توسط مایکل مالتزان طراحی شده است. اعتبار...Scott Frances/OTTO

مانند بسیاری از کلکسیونرها، فضای دیوار آنها تمام شده است، بنابراین مجبورند آثار را در داخل و خارج از انبار بچرخانند - اما همچنان به خرید ادامه می دهند. (اویتز اخیراً پنج اثر را سفارش داده است، از جمله یک تابلوی نقاشی 18 فوتی از لوئیز جیووانلی.) آنها به کاتالوگ های نمایشگاه و همچنین کتاب های هنری میز قهوه که دیگران آنها را صرفاً تزئینی می دانند، توضیح می دهند.

اویتز و ملون هیچ نشانه ای از کاهش سرعت نشان نمی دهند. آنها در طول شش ماه گذشته حدود 30 قطعه خریده اند. هر بار که یک مونوگراف منتشر می شود - یک نشریه جامع درباره زندگی و کار یک هنرمند - آنها آن را به کتابخانه خود اضافه می کنند که در حال حاضر بیش از 3000 کتاب را شامل می شود. یادداشت‌های قدیمی ستاره‌های سینما گاهی از آن‌ها بیرون می‌آیند.

اویتز گفت که بسیاری از مجموعه‌های او قبلاً به موزه‌ها اهدا شده یا وعده داده شده است. مجموعه شش نقاشی اگنس مارتین، «با پشت من به دنیا»، که در حال حاضر در سراسر گالری ورودی بالا کشیده شده است، به عنوان مثال، به MoMA خواهد رفت.

در حال حاضر، در خانه او می ماند، جایی که مهمان نگون بختی که در مورد ایرادات هنر مدرن صحبت می کند، ممکن است لازم باشد کمی از آموزش های ملایم رنج ببرد. اویتز در مورد مراسم خود گفت: "این تحسین برانگیز است زیرا آنها می فهمند - چگونه آن بافت را به دست می آورید؟ چگونه رنگ را با هم مخلوط می کنید؟ چگونه چیزی از هیچ به دست می آورید؟ من تحت تأثیر افرادی هستم که می توانند یک داستان از هوای رقیق خلق کنند، یک قطعه هنری از ایده به دست خود."