آیا دولت اسرائیل علیه الجزیره و رسانه ها جنگ می کند؟
دولت اسرائیل در حال سرکوب رسانههای منتقد است و به آن کنترل بیسابقهای بر نحوه ارائه اقدامات خود به شهروندانش میدهد.
از جمله این اقدامات، قانون موسوم به الجزیره است که به دولت اجازه میدهد رسانههای خارجی را به دلایل امنیت ملی ببندد. روز سهشنبه، پارلمان اسرائیل تمدید این قانون را به مدت دو سال پس از ارائه آن در جریان جنگ نسلکشی اسرائیل علیه غزه تصویب کرد تا اساساً عملیات الجزیره در اسرائیل متوقف شود.
داستانهای توصیهشده
لیست 4 موردی- فهرست 2 از 4نتانیاهو سرانجام تحقیق 7 اکتبر را اعلام کرد: چرا اسرائیلی ها خشمگین هستند؟
- لیست 3 از 4نقض آتش بس اسرائیل تلاش های صلح غزه را «فوق العاده دشوار» می کند
- لیست 4 ممنوعیت الحاقیه از 4 قانون بیشتر است. سال
به طور جداگانه، دولت همچنین در حال توقف شبکه محبوب رادیو ارتش، یکی از دو رسانه خبری اسرائیلی است که از بودجه عمومی برخوردار است. این ایستگاه رادیویی اغلب توسط جناح راست اسرائیل مورد انتقاد قرار میگیرد، که رادیو ارتش را مغرضانه علیه آن میداند.
اسرائیلیها همچنان به دریافت اخبار خود از رسانههای سنتی متکی هستند و تقریباً نیمی از آنها به اخبار پخش برای اطلاعات در مورد مسائل جاری و تقریباً یک سوم به طور مشابه به ایستگاههای رادیویی تکیه میکنند.
لحن پخش و رسانهها مجاز به انتشار و پخش آن مهم است. به گفته تحلیلگران داخل اسرائیل، پخش گزینشی رنج فلسطینیان در طول جنگ اسرائیل علیه غزه به تداوم کشتار کمک کرده و احساس نارضایتی را تقویت کرده است که امکان ادامه حملات اسرائیل به غزه و همچنین کشورهای منطقه مانند سوریه، یمن و لبنان را فراهم میکند.
علیرغم آنچه که ناظران قاطعانه دولت را در رسانهها بهعنوان یک محیط واقعی توصیف میکنند. بنیامین نتانیاهو، که شامل وزرای محکوم به جرایم «تروریسم» و سایرینی است که مکرراً خواستار الحاق غیرقانونی کرانه باختری اشغالی شدهاند، با این وجود به دنبال دور زدن کنترلهای قانونی در کنترل رسانهها و قرار دادن اطلاعات بیشتر اسرائیل در کنترل خود است.
بیایید نگاهی دقیقتر به دولت اسرائیل بیندازیم. رسانه ها؟
زیرا دولت معتقد است که بسیار انتقادی است.
سیاستمداران اسرائیلی مدت هاست که از نحوه پوشش جنگ غزه در رسانه های بین المللی و داخلی شکایت کرده اند.
اما دولت در ماه نوامبر اتهام جدیدی اضافه کرد و تا حدی رسانه ها را مسئول حملات حماس به جنوب اسرائیل دانست. شلومو کرهی، وزیر ارتباطات، هنگام معرفی لایحه افزایش کنترل دولت بر فضای خبری، با اشاره به تلاشهای دولت برای کاهش استقلال اسرائیل گفت: رسانهای که کاملاً برای تشویق به امتناع [داوطلبانه برای انجام وظیفه] و مخالفت بیملاحظه با اصلاحات قضایی بسیج شده است، چنین شکافی در کشور وجود نداشت که باعث شود دشمن از فرصت استفاده کند. قوه قضائیه.
علاوه بر «قانون الجزیره»، سه مورد قانونی در دست اجراست: طرحی برای خصوصیسازی پخشکننده عمومی اسرائیل، کان، اقدام برای لغو رادیو ارتش، و ابتکاری برای تحت کنترل درآوردن تنظیمکننده رسانهها. مصاحبه با الی فلدشتاین، سخنگوی سابق نتانیاهو، که به رادیو تلویزیون گفت که نخست وزیر به او دستور داده است تا راهبردی برای فرار از مسئولیت حملات 7 اکتبر ایجاد کند.
در همین حال، اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، اقدام به تعطیلی را توجیه کرد. رادیو ارتش، روز دوشنبه گفت که این رسانه به سکویی برای حمله به ارتش اسرائیل و سربازان آن تبدیل شده است.
اسرائیل همچنین به طور بالقوه در حال تغییر نحوه تنظیم رسانه های خود است. در ماه نوامبر، پارلمان اسرائیل لایحهای را تصویب کرد که تنظیمکنندههای رسانهای موجود را لغو میکند و مرجع جدیدی را که توسط دولت منصوب میشود جایگزین آنها میشود، که به طور بالقوه امکان دخالت دولت حتی بیشتر را میدهد.
در نهایت، اسرائیل همچنین قانون اضطراری را برای ممنوعیت رسانه های خارجی که با خروجی آنها مخالف است، به قانون تبدیل کرده است. اولین بار در ماه مه 2024، زمانی که اسرائیل از آن برای ممنوعیت الجزیره از قلمرو خود استفاده کرد، به عنوان قانون اضطراری به تصویب رسید، و سپس در همان ماه برای توقف فعالیت آسوشیتدپرس پس از اینکه دولت آژانس خبری مستقر در ایالات متحده را به اشتراکگذاری فیلم با الجزیره متهم کرد، از آن استفاده شد.
بر اساس قانون جدید، وزیر ارتباطات ممکن است وزیر ارتباطات را با امضای نخست وزیر و وزیر ارتباطات کنار بگذارد. اگر نخستوزیر ارزیابی حرفهای مبنی بر تهدید امنیتی را از سوی نخستوزیر بپذیرد، پخشهای تلویزیونی خارجی را ارسال میکند. وزیر همچنین میتواند دفاتر پخشکننده را ببندد، تجهیزات مورد استفاده برای تولید محتوای آن را مصادره کند و دسترسی به وبسایت آن را مسدود کند.
آیا این اقدامات مورد انتقاد قرار گرفته است؟
فدراسیون بینالمللی روزنامهنگاران (IFJ) و اتحادیه ملی روزنامهنگاران بریتانیا از تصمیم اسرائیل برای وضع قوانین علیه رسانههای خارجی انتقاد کردهاند. بلانجر گفت: «اسرائیل آشکارا در حال نبرد با رسانههای داخلی و خارجی است که از روایت دولت انتقاد میکنند: این رفتار معمولی رژیمهای استبدادی است. ما عمیقاً نگران تصویب این لایحه بحث برانگیز توسط پارلمان اسرائیل هستیم، زیرا این یک ضربه جدی به آزادی بیان و آزادی رسانهها و حمله مستقیم به حق مردم برای دانستن خواهد بود.»
تلاش برای تعطیلی رادیو ارتش نیز به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و گالی بهاراو-میارا، دادستان کل اسرائیل، این اقدام را غیرقانونی و غیرقانونی اعلام کرد و اعلام کرد که این اقدام پخش عمومی برنامههای مشترک نتانیاهو را غیرقانونی میکند. "تضعیف، تهدید و از نظر نهادی ساکت شده و آینده آن در مه پوشیده شده است".
بهاراو-میارا همچنین از اقدام برای قرار دادن مقررات رسانه ای تحت کنترل دولت انتقاد کرده و گفته است که این لایحه "اصل آزادی مطبوعات را به خطر می اندازد".
رسانه های اسرائیلی چقدر متعادل هستند؟ اقدامات دولت اسراییل در غزه، جایی که بیش از 70000 فلسطینی توسط اسرائیل کشته شده اند، و در کرانه باختری اشغالی.
مصائب فلسطینیان به ندرت نشان داده می شود، و زمانی که چنین است، اغلب توجیه می شود.
حتی زمانی که اسرائیل بیش از 270 روزنامه نگار و کارمندان رسانه ای را در غزه به قتل رسانده است، رسانه های رژیم صهیونیستی و کارمندان رسانه ای خود در غزه پوشش داده اند. ارتش.
این بدان معناست که اسرائیلیها اغلب ریاکاری اظهارات دولت خود را نمیپذیرند.
یک نمونه در ژوئن پس از حمله ایران به بیمارستان تخلیهشده در طول جنگ ۱۲ روزه بین اسرائیل و ایران، رخ داد. اورلی نوی، روزنامهنگار به الجزیره در غرب جِرِس به الجزیره گفت: «ملتها بهطور سیستماتیک سیستم مراقبتهای بهداشتی غزه را با هدف دستگیری و شکنجههای مکرر، علیرغم حمایت از قوانین بینالمللی، از بین میبرند.
واقعاً خود را نقش ویژه ای در این امر می بیند.»