عطا سیام، یکی از کسانی که در محوطه دانشگاه به دنبال پناهندگی بودند، گفت: «ما پس از آواره شدن از جبلیه به اینجا آمدیم، زیرا جایی برای رفتن نداشتیم. "اما این مکان برای آموزش است. قرار نیست سرپناهی باشد - مکانی برای تحصیل فرزندان ماست."

از سرگیری نسبی کلاس‌ها امیدها را برای هزاران دانش‌آموز زنده کرده است، علیرغم شرایطی که شباهت کمی به یک دانشگاه فعال دارد.

یونسکو تخمین می‌زند که از زمان شروع جنگ بیش از 95 درصد از آموزش‌های عالی در غزه تخریب شده یا از آسیب‌های شدیدی در اردوگاه‌های غزه استفاده شده است. اکتبر 2023.

دانشجوی سال اول پزشکی یومنا آلبابا گفت که آرزوی حضور در دانشگاهی با تجهیزات مناسب را داشته است.

او گفت: «من به مکانی نیاز دارم که بتوانم تمرکز کنم، که از هر نظر کاملاً واجد شرایط باشد. "اما آنچه را که در اینجا تصور می کردم، پیدا نکردم. با این حال، امیدوارم زیرا ما همه چیز را از ابتدا می سازیم."

آنچه گروه‌های حقوق بشر و کارشناسان سازمان ملل آن را "مکتب‌کشی" نامیده‌اند - نابودی سیستماتیک یک سیستم آموزشی - باعث شده است که بیش از 750 دانش‌آموز برای حداقل 750 سال تحصیلی بدون تحصیل در مدرسه باقی بمانند. سازمان «مرکز حقوق بشر المیزان» مستقر در غزه.

آقای اخیر تصویر ویرانگری را نشان می‌دهد - 494 مدرسه و دانشگاه به طور جزئی یا کامل تخریب شده‌اند و 137 مدرسه به ویرانه تبدیل شده‌اند. المیزان در ژانویه گزارش داد که این تلفات شامل 12,800 دانشجو، همراه با 760 معلم و کارمند آموزشی و 150 دانشگاهی و محقق است.

دانشگاه اسرا که آخرین دانشگاه فعال غزه بود، در ژانویه 2024 توسط نیروهای اسرائیلی تخریب شد. تجهیزات و محیط های آموزشی ناکافی دکتر عادل عوض الله پوشش دیوارهای در معرض دید را با ورقه های پلاستیکی برای پذیرش هر چه بیشتر دانش آموزان توضیح داد. او گفت: «ما موتورهایی را برای تولید برق برای راه‌اندازی تجهیزات دانشگاه قرض گرفته‌ایم.

با فعال بودن تنها چهار کلاس درس، هزاران دانشجو برای ادامه تحصیل به این ترتیبات موقت وابسته هستند.

کارشناسان سازمان ملل در آوریل 2024 هشدار دادند که مقیاس تخریب ممکن است یک تلاش عمدی برای از بین بردن جامعه باشد. مدارس ویران شده‌اند، امیدها و رویاها نیز تخریب می‌شوند.» در بیانیه آنها آمده است که الگوی حملات خشونت سیستماتیک علیه زیرساخت‌های آموزشی است.

چالش‌ها فراتر از تخریب فیزیکی هستند. خانواده‌هایی که برای تامین غذا، آب و دارو تلاش می‌کنند، حمایت از آموزش کودکان را تقریبا غیرممکن می‌دانند.

ابتکارات آموزش از راه دور توسط وزارت آموزش و UNRWA به دلیل قطعی برق، قطعی اینترنت و جابجایی مداوم تضعیف شده است.

با این حال دانش‌آموزان همچنان ادامه دارند. علیرغم آسیب بیش از دو سال بمباران اسرائیل و از دست دادن اعضای خانواده، آنها پیوسته بازگشت به مدرسه را به عنوان اولویت اصلی، فرصتی برای بازیابی وضعیت عادی و آینده خود معرفی کرده‌اند.

همانطور که یومنا آلبابا، دانشجوی پزشکی، می‌گوید: «با وجود همه این‌ها، من خوشحالم زیرا در همه چیز شرکت می‌کنم