جان ای. اولسون، تحلیلگر انرژی ملایمی که از پیشنهاد سرمایه گذاری در شرکت انرون امتناع می ورزد، موضعی که مریل لینچ او را اخراج کرد اما بعداً طی یکی از بدترین رسوایی های مالی در تاریخ ایالات متحده تحسین گسترده ای را برای او به همراه داشت، در روز 9 دی هوست درگذشت. او 83 سال داشت.

همسرش، لینوود اولسون، گفت که مرگ او، در یک خانه کمکی، به دلیل سرطان ریه و استخوان بود.

در بیشتر دوران کاری خود، آقای اولسون یک متخصص بسیار تحسین شده اما کم سابقه در بخش انرژی بود که به طور مداوم توسط نشریات سرمایه گذار صنعتی مانند موسسه در بین بهترین های کشور قرار می گرفت. او قبل از ورود به مریل لینچ در سال 1992، برای تعدادی از بانک‌های سرمایه‌گذاری با چیپ آبی کار می‌کرد.

تا آن زمان، شک و تردید او نسبت به انرون، یک شرکت نوپا در زمینه تجارت انرژی، به خوبی شناخته شده بود و با اکراه مورد احترام طرف سرمایه‌گذاری بانکی این تجارت بود.

شرکتی مانند انرون باید حداکثر یک سال رشد کند. در عوض، انرون مرتباً سودهای 15 درصدی یا بیشتر را گزارش می کرد. آقای اولسون همچنین درباره گزارش‌های مالی شرکت سؤالاتی داشت که کنت لی، مدیر اجرایی آن، و جفری اسکیلینگ، مدیر عامل شرکت، از پاسخ دادن به آنها امتناع کردند.

اما از آنجایی که مقررات‌زدایی دولت دیوار بین مشاورانی مانند آقای اولسون، که عملکرد شرکت‌ها را برنده می‌شوند، ارزیابی می‌کردند. برای او سوار شد تا انگشت شست خود را روی ترازو بگذارد. حتی زمانی که همکاران و تحلیلگرانش در شرکت‌های دیگر به این کار دست زدند، او این کار را نکرد. ورشکستگی.اعتبار...پت سالیوان/آسوشیتد پرس

که با انرون موافق نبود، چه رهبری آن شرکت‌های دیگر را متاثر از انرژی می‌کردند. آقای اولسون در سال 2002 به نیویورک تایمز گفت: "یک دستور قوی نانوشته و ناگفته در انرون وجود داشت که اگر شما، خانه سرمایه گذاری بانکداری، می خواهید با انرون تجارت کنید، تحلیلگر شما باید خرید قوی سهام داشته باشد." در سال 1998، زمانی که انرون دور جدیدی از تامین مالی سهام را اعلام کرد و به طور مشخص مریل لینچ را از بانک های درگیر حذف کرد. اندرو فاستو، مدیر مالی انرون، در تماسی با یکی از مدیران مریل لینچ، به صراحت اعلام کرد که دلیل این امر آقای اولسون بوده است. این؟»

آقای اولسون اخراج شد.

او به سرعت موقعیت جدیدی را با سندرز موریس هریس، یک شرکت سرمایه گذاری در هیوستون پیدا کرد. از آنجا، او مشاهده کرد که سهام انرون به رشد شهاب‌آمیز خود ادامه می‌دهد - و سپس، در اواخر تابستان 2001، زمانی که سقوط تماشایی خود را آغاز کرد.

در حالی که تنظیم‌کننده‌ها و حسابداران شرکت در آرتور اندرسن به سمت دیگری نگاه می‌کردند، انرون یک سری بازی‌های پوسته‌ای برای ثبت سودهای خیالی شرکت انجام داده بود. در دسامبر 2001 اعلام ورشکستگی کرد، قیمت سهام آن از 90 دلار در هر سهم به کمتر از 1 دلار کاهش یافت.

آقای. اسکیلینگ و آقای فاستو به زندان رفتند. آقای لای مجرم شناخته شد، اما قبل از زندانی شدن در حالی که درخواست تجدید نظر در محکومیت خود داشت، درگذشت. مریل لینچ با پرداخت 100 میلیون دلار جریمه موافقت کرد. و آقای اولسون قهرمان شد.

او با جمعیتی که فقط در اتاق ایستاده بودند صحبت کرد و در مقابل کنگره شهادت داد. اما او هرگز سعی نکرد از وجدان خود پول نقد کند، و هرگز ادعا نکرد که متوجه کلاهبرداری انرون شده است - او فقط می دانست که چیزی بوی خوبی نمی دهد.

به گفته او، مسئله واقعی، شکست نهادهای نظارتی دولتی مانند هیئت استانداردهای حسابداری مالی و کمیسیون بورس و اوراق بهادار در باز کردن اجباری قطعات شرکت بوده است. آقای اولسون در سال 2002 به نیویورک تایمز گفت: «آنچه می تواند به افشای کامل دستورات حسابداری توسط F.A.S.B و S.E.C کمک کند ورشکستگی.»

جان اریک الکساندر اولسون در 1 ژوئیه 1942 در منهتن متولد شد و در لارچمونت، نیویورک، در شهرستان وستچستر بزرگ شد. مادرش، زمبرا (هولمگرن) اولسون، خانه را اداره می کرد. پدرش سیدنی اولسون، خبرنگار تایم و لایف و بعداً مدیر تبلیغات با جی. سالها در ارتش و گارد ملی هوایی به عنوان رئیس خدمه هلیکوپتر.

آقای. اولسون کار خود را به عنوان یک تحلیلگر با اسمیت بارنی آغاز کرد و بعداً برای Drexel Burnham Lambert، First Boston و Goldman Sachs کار کرد و به عنوان یک ناظر واضح بخش انرژی شهرت پیدا کرد.

او در سال 1969 با Linwood Liddle ازدواج کرد. همراه با او فرزندانشان اریک اولسون و کریستن اولسون لیون و سه نوه از او به یادگار مانده است.

Mr. اولسون در سال 2014 از سندرز موریس هریس بازنشسته شد. در میان یادگارهایی که او در دفترش نگه داشته بود، مقاله‌ای قاب‌بندی شده از US News & World Report وجود داشت که در آن بار دیگر از او نقل شده بود که نسبت به حسابداری انرون ابراز تردید می‌کرد.

این صفحه توسط یکی از مدیران Merrill Lynch به او داده شده بود. در حاشیه، آقای لی نوشته بود: "دان - جان اولسون بیش از 10 سال است که درباره انرون اشتباه می کند و هنوز هم اشتباه می کند. اما او ثابت قدم است. کن."

آقای اولسون به خاطر می آورد که در مصاحبه با نیویورک تایمز به آقای سندرز گفت: "شما می دانید که من پیر هستم و من بی ارزش هستم." "اما حداقل من می توانم "سازگار" را املا کنم."