جوزف برد، نوازنده و آهنگساز آوانگاردی که از جنبش ضد هنر Fluxus بیرون آمد تا صدای قدرتمند گل دهه 1960 را با گروه تحسین شده و البته چالش برانگیز روانگردان تجربی در ایالات متحده آمریکا در هفورد 2 آمریکا درگذشت. 87.

مرگ او در اعلامیه مرگ پولی منتشر شده در لس آنجلس تایمز اعلام شد.

ایالات متحده آمریکا در لس آنجلس در دوران اوج روان‌گردانی شکل گرفت، اما از نظر تجاری، گروه هرگز به پادشاهان اسید سنگی مانند Jefferson Airplane یا حتی گروه‌های کمتر شناخته شده مانند آلوهای برقی.

این گروه تقریباً دو سال طول کشید، گروه با آزمایش‌های اولیه‌اش در موسیقی الکترونیک، نشخوارهای رویایی در مورد چه گوارا و تأثیرات متقابل کانتری که بر روی کانتری تأثیر می‌گذاشتند، شنوندگان را مجذوب و مبهوت کرد. فیش، ژلی رول مورتون، راهپیمایی‌های قرن نوزدهمی و نمایش‌های پیش از جنگ.

اولین آلبوم آن در سال 1968، با نام ساده «ایالات متحده آمریکا» در رتبه 181 بیلبورد 200 قرار گرفت — و معلوم شد که آخرین آلبوم گروه است. در طول سالها هیچ کمبودی از تمجیدهای انتقادی به دست نیاورد. جیسون آنکنی با نوشتن در وب‌سایت Allmusic، ایالات متحده آمریکا را «در میان انقلابی‌ترین گروه‌های اواخر دهه 1960 Macdonal در Pitchfork نوشته است که گروه "هیچوقت با تبلیغات پپسی یا دیسک‌های تایم لایف 20 جاودانه نشد، اما مونت‌-لایف بیش از همه آثار روانی آن‌ها باقی مانده است." همتایان.»

Rolling Stone آلبوم را به عنوان شماره فهرست کرده است. 28 در نظرسنجی سال 2021 خود از «40 شگفتی بزرگ یک آلبوم». «در دهه 60،

این گروه مدت‌ها پیش از Krautrock، صدای الکترونیک تجربی گروه‌های آلمانی مانند Kraftwerk و Tangevdi>TangevdiInpvdi> دریم. دورانی که ظاهراً هر جوانی با گیتار و ژاکت حاشیه‌ای با رویاهای شروع Doors یا Grateful Dead بعدی به گاراژ خانوادگی می‌رفت، آقای برد از هم فاصله داشت.

یک مربی سابق اتنوموزیکولوژی در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، او یکی از اقتدارها در اوایل دوره موسیقی آمریکایی و یکی از دانشجویان سابق دوران جنگ داخلی آمریکا بود. href="https://www.nytimes.com/1992/08/13/us/john-cage-79-a-minimalist-enchanted-with-sound-dies.html" title="">جان کیج، تایتان موسیقی تجربی و پدرخوانده Fluxus، که در نیویورک در اوایل اوایل اوایل اوایل اوایل اوایل اوایل سال 2019 در نیویورک ظهور کرد. جنبشی که یوکو اونو و جوزف بیویس را شامل می‌شد، می‌توان به بهترین نحو با آلیسون نولز «یک سالاد درست کن» یک اثر پرفورمنس آرت در سال 1962 که شامل این بود که او دقیقاً همین کار را با یک همراهی موسیقی انجام می داد — به همراه میوههایش یا سبزی ها قبل از خدمت به مخاطبان. آقای برد با پیشرفت مهارت خود در اجرای "اتفاقات" در انبارهای منهتن در مرکز شهر، به لس آنجلس بازگشت. او گفت که با گرایش های مارکسیستی و مخالفت شدید با جنگ ویتنام، موسیقی راک را "گامی منطقی برای جستجوی مخاطبان بیشتر و تبدیل هنر به سمتی رادیکال‌تر اجتماعی" می‌دانست. مجله کودک.

در آنجا، او ایالات متحده آمریکا را در سال 1967 با خواننده فولک، دوروتی موسکوویتز، شریک عاشقانه و هنری سابق، و آهنگساز مایکل آنیلو، یک آنارشیست، ایجاد کرد. آقای آنیلو بعداً پس از امضای قرارداد با کلمبیا رکوردز، گروه را ترک کرد - از نظر آقای آنیلو، فروش به اربابان شرکت‌ها بود.

اما روح شورش همچنان ادامه داشت. خانم "استفاده از نام کامل کشور برای چیزی بسیار رایج به عنوان یک گروه راک." Moskowitz یک بار توضیح داد، "روشی برای ابراز انزجار از سیاست های دولتی بود. شبیه به آویختن پرچم وارونه بود." هوای دنیای راک تا سال 1968 — به «انقلاب» بیتلز نگاه نکنید — آقای برد گروهش را پیرو نمی‌دانست.

«هیچ «مدرسه‌ای» در آن وجود نداشت. href="https://cloudsandclocks.net/byrd_interview/" title="">او در مصاحبه ای با سایت فرهنگی Clouds and Clocks در سال 2004 گفت. در عوض، او افزود: "من جامعه هنری آوانگارد را همتای خود می دانستم. گروه."

آقای. برد در 19 دسامبر 1937 در لوئیزویل، کیای متولد شد. در طول جنگ جهانی دوم، خانواده به توسان، آریز نقل مکان کردند و پدرش در تلاشی ناموفق برای فروش سنگ معدن به دولت، معدنی را در نزدیکی مرز مکزیک خریداری کرد.

مهمترین تأثیرات جوزف جوان از هنرمندان موسیقی جاز مانند دوکتون الینگتون و استاگر بود. او به یاد می آورد که او را با آکاردئون و ویبرافون پخش می کرد، "موسیقی پاپ وحشتناکی را که در رادیو پخش می شد" می نواخت.

پس از دبیرستان، در دانشگاه آریزونا ثبت نام کرد، جایی که در یک کمبو جاز نواخت و زیر نظر آهنگساز بارنی چایلدز تحصیل کرد. پس از دریافت مدرک لیسانس در موسیقی، آقای برد در دانشگاه استنفورد به عنوان دستیار تدریس دست یافت، جایی که مدرک فوق لیسانس گرفت و در سال 1960 به نیویورک رفت تا زیر نظر آقای کیج تحصیل کند.

در صحنه Fluxus، آقای برد به خاطر گروه موسیقی پیچیده اش شناخته شد. اولین کنسرت او که در اتاق زیر شیروانی خانم اونو در خیابان چمبرز برگزار شد، پیانیست و آهنگساز دیوید تودور را با صدایی آهسته توسط نوازندگان آهسته‌آمیز اجرا کرد. او به It’s Psychedelic Baby گفت: «در نیویورک، همه ما در یک انرژی پروتئینی غرق شده بودیم، کمتر یک مکتب ترکیب بندی بود تا یک نگرش: ما داشتیم خود هنر را بازتعریف می کردیم.»

در سال 1963، او یک پست تدریس در U.C.L.A را پذیرفت. و در نهایت یک کارگاه موسیقی با ترومپتر جاز دان الیس چند سال بعد بر روی گروهی ایجاد کرد. راک.

ایالات متحده آمریکا با الهام از روح همه‌چیز گروه گروهبان Pepper's Lonely Hearts کلاب بیتلز، ورود خود را با اولین آهنگ آلبومش. این آهنگ خطوط پینه‌های آماده سیرک را روی استایل‌های گروه راهپیمایی سوسا قرار داد و سپس به راک مبهم اختری فرو رفت که نشان‌دهنده Syd aFloadrett، با عنوان Floodrett, باAl Barrett,‎

نمایش‌های زنده گروه شامل تزیینات عجیب و غریب آن دوران بود، از جمله یک پرچم نئون بزرگ آمریکا و یک راهبه گچی در اندازه کامل. آقای برد گفت: «شاید ما اولین کسی بودیم که از ماشین های مه شکن استفاده کردیم.

او به It's Psychedelic Baby گفت: «ما بدون هیچ دانش یا تجربه واقعی در مورد این رسانه در صخره فرو می رفتیم. «ما کیج و استوکهاوزن، موسیقی آفریقایی و هندی را اجرا کرده بودیم، و فکر می‌کردم می‌توانیم به سادگی همه اینها را به راک بیاوریم. اما تقریباً هیچ چیز در مورد ریشه‌های راک نمی‌دانستیم.» رول.»

گروه تحت فشار اختلافات داخلی، به زودی منحل شد. آقای برد در سال 1969 با آلبومی به نام «سیرک متافیزیکی آمریکا» که به جو برد و هیپی‌های فیلد اعتبار داده شده بود، بازگشت. به جایی نرسید.

در طول سال‌ها، او با نوازندگان برجسته‌ای مانند Phil Rochsta، ليند روستا، ليند روستاو ليند روستا

همکاری کرد. href="https://www.nytimes.com/2023/03/07/arts/music/david-lindley-dead.html" title="">دیوید لیندلی. او همچنین برای پروژه‌های تلویزیونی و سینمایی متعددی، از جمله