وقتی صدای انفجارها را می شنود، تتیانا ریباک تنها کاری را که می تواند انجام می دهد: در رختخواب خود دراز می کشد و منتظر می ماند. خانم ریبک نمی تواند راه برود، نمی تواند به پناهگاه برود. اخیراً، او از یک مددکار اجتماعی خواست تا روی پنجره‌های آپارتمانش بسته بندی هدیه قرمز جشن، پوسترهای نظامی قدیمی و نسخه‌ای از دعای خداوند را بچسباند.

به این ترتیب، او دیگر مجبور نیست پهپادهای روسی را که در حال پرواز هستند، ببیند.

در دو هفته گذشته، روسیه قدرت نظامی خود را بر حمله مکرر به بزرگ‌ترین شهر خود در اوکراین متمرکز کرده است. موشک ها در بدترین گلوله باران شهر در طول تقریباً چهار سال جنگ.

خانم. رایبک در این ماه حداقل 9 روز است که برق نداشته است. برای چهار نفر از آنها، او نه گرما داشت و نه آب. یک مددکار اجتماعی باید بطری‌های آب را تا هفت طبقه از پله‌ها بالا می‌برد. خانم ریبک که سال‌ها از کار افتاده بود، دو جفت جوراب، دو جفت شلوار گرم، یک ژاکت و یک روپوش ضخیم پارچه‌ای پوشیده بود. سپس او زیر دو پتو لغزید.

خانم ریباک، 64 ساله، در حالی که اخیراً با مددکاران اجتماعی در تخت خود نشسته است، گفت: «از نظر روانی، هیچ کس دیگر نمی تواند در برابر این وضعیت مقاومت کند. "سیستم عصبی من کاملاً در هم شکسته است. همین دیشب، وقتی برق قطع شد و گلوله باران شروع شد - آژیرهای حمله هوایی - صدای وحشتناکی بلند بود. اما ترسناک تر از آن موج انفجار بود. درها و پنجره هایم می لرزیدند - صدای تند، صدای تپش - و من آنجا دراز کشیده بودم، نمی توانستم به جایی بروم. به تلافی حملات اخیر اوکراین به «ناوگان سایه‌ای» که روسیه برای انتقال نفت خود و دور زدن تحریم‌ها از آن استفاده می‌کند، به اودسا، واقع در دریای سیاه، حمله کرد. در حالی که شهرهای بزرگ اوکراین معمولاً بمباران‌های شدید روسیه را تجربه می‌کنند و دوره‌های آرام‌تری را دنبال می‌کنند، اودسا از ساعات اولیه صبح روز 12 دسامبر تقریباً دائماً مورد حمله قرار گرفته است. روسیه بیشتر بنادر شهر و زیرساخت‌های برق آن را هدف قرار داده است. حداقل نه نفر کشته شده اند.

آقای کولودچوک گفت: «گاهی اوقات فکر می‌کنم، اگر می‌توانستم با یک چوب به سمت پوتین بروم، سر او را خوب می‌کوبم - شاید به او ضربه بزند، زیرا واضح است که چیزی در آنجا خیلی اشتباه است.