حملات خشونت آمیز در روزهای مقدس و مکان های مقدس وحشت خاصی دارد. این وحشت در خالص‌ترین شکل آن است که مردم را نه تنها از ابراز ایمان خود هراسان می‌کند، بلکه آن روزهای مقدس را برای همیشه با فقدان و اندوه مرتبط می‌سازد.

عید سیمچات تورات، جشن یهودیان در آغوش شادی تورات، برای همیشه با تصاویر مرگ و ویرانی گره خورده است. یکی دیگر از تعطیلات یهودی با وحشت مرتبط شده است: هانوکا، معجزه تداوم نور در زمان های تاریک، هنگامی که یهودیانی که برای جشن گرفتن در ساحلی در سیدنی استرالیا جمع می شدند، انبوهی از کودکان، والدین و بزرگان بدون ترحم به ضرب گلوله کشته شدند.

من از جستجوی پوشش نقره پس از چنین فجایع خسته شده ام. من دیگر نمی‌خواهم، پس از یک تیراندازی دسته‌جمعی، از روش‌های قابل توجه یک جامعه بشنوم. من فحش و تقوا نمی خواهم. من عدالت میخواهم من خواهان پاسخگویی در مورد لفاظی‌ها و سیاست‌ها و - در کشور خودمان - دسترسی آسان به سلاح‌های جنگی هستم که همه ما را به خطر می‌اندازد. من نمی خواهم تاب آوری را جشن بگیرم. من می‌خواهم اصلاحات را ببینم.

اما به‌عنوان یک موضوع معنوی، من نیاز فوری به پوشش نقره‌ای دارم. من به نکاتی از انسانیت نیاز دارم که به ما یادآوری کند آنچه هست همان چیزی نیست که باید باشد. اصرار آرام بر این که در این دنیا روشنایی بیشتر از تاریکی وجود دارد، اینکه لطافت و عشق می تواند حتی بر خشن ترین نفرت ها غلبه کند. خلاف واقع را به من بدهید که ناامیدی را غیرممکن می‌کند، که مرا از لغزش در یقین شکست‌آمیز عذاب قریب‌الوقوعمان باز می‌دارد.

یک خاخام بزرگ حسیدی قرن بیستم، Shalom Noach Berezovsky، معروف به Shalom Noach Berezovsky، معروف به Shalom Noach Berezovsky، برنده‌ی معجزه‌ای شد. برای قوم یهود در طول نسل‌ها به دلیل امتناع آنها از پذیرش شرایطشان به وجود آمده است.»

این همان چیزی است که او کوستا چییوتا می نامد — جرقه کوچک و مقدس نشاطی که حاوی نور امید و امکان برای آینده ای بهتر است.

بعد از سیدنی، پس از مشاهده افراد مسلح خشمگین - که گفته می شود پدر و پسری بودند که در خصومت خود از همسرش با همدیگر محافظت می کردند که پس از آن از مردم من دفاع می کردند. دختر 10 ساله و یک خاخام و بسیاری دیگر. بعد از همه اینها، من به آن جرقه نشاط نیاز دارم. من به یادآوری نیاز دارم، هرچند کوچک، که نباید تسلیم تاریکی شویم.

و اینجاست، آن اشاره ای از انسانیت، آن جرقه سرزندگی: من آن را در احمد الاحمد، میوه‌فروشی که جان خود را برای مقابله با یکی از مردان مسلح به خطر انداخت و بدون شک جان‌ها را نجات داد.

و موارد دیگر نیز وجود دارد. من آن جرقه نشاط را در شور و نشاط جامعه یهودی در سرتاسر جهان می بینم که بلافاصله به همبستگی برخاستند و به ما یادآوری می کنند که وقتی یک اندام ضربه می زند، کل بدن ناخوشایند است. ما تا آنجا که ممکن است از هم دور باشیم - از نظر جغرافیایی، سیاسی، مذهبی - ما یک خانواده هستیم.

من این جرقه نشاط را در این می بینم که مفتی اعظم استرالیا چگونه بلافاصله و بدون قید و شرط، "حمله تروریستی را که تمام یهودیان استرالیایی در سراسر جهان را هدف قرار می دهد" به شدیدترین و صریح ترین وجه محکوم کرد. who reached out with concern to their Jewish neighbors, colleagues and friends.

Last week, videos were released of six of the hostages abducted from the Nova festival and the border kibbutzim on Oct. 7. These six were held deep beneath the earth in Gaza for nearly a year before they were executed by their Hamas captors in August 2024.

In the videos, the گروگان ها می گویند حنوکا برکت و شمع روشن. آنها با هم «مائوز تزور» (که اغلب به عنوان «صخره اعصار» ترجمه می‌شود)، آوازی که همراه با روشن کردن شمع هانوکا است، می‌خوانند، گواهی بر بقای یهودیان در طول اعصار و قدرتی که در ایمان ما به خدا یافت می‌شود. گروگان ها همدیگر را می خندانند وقتی کسی می پرسد: سوفگانیوت ها، دونات هانوکا کجا هستند؟

سپس هرش گلدبرگ-پولین، 23 ساله، menorah را به یاد گروه می اندازد. عکس از هانوکیا، منورای هانوکا، روی طاقچه در کیل، آلمان، در سال 1931 از پرده های باز گرفته شده است، که در پس زمینه یک بنر صلیب شکسته بر روی ساختمان روبروی خیابان نمایان می شود. یک اشاره است، یک دعا. نمادی از سرپیچی ابدی.

در پشت آن عکس نوشته شده است: "Hanukkah 5692 / "مرگ بر یهودا"، بنابراین پرچم می گوید. "یهودا برای همیشه زنده خواهد ماند، بنابراین نور پاسخ می دهد." پاها زیر زمین متلاشی شده غزه، لبخند می زنند و شوخی می کنند و آرام می خوانند، حتی در حالی که باید می ترسیدند که زنده از آن خارج نشوند.

و من تصویر هانوکیا را روی طاقچه در آلمان نگه خواهم داشت، نشانه ای از سرکشی در برابر نیروهای تاریکی. و من به احمد الاحمد فکر خواهم کرد و خدا را شکر می کنم که چنین روح شجاع و شایسته ای را در این دنیا کاشته است. و به یاد خواهم آورد که نور از میان عمیق ترین و غیر قابل نفوذ ترین تاریکی متولد می شود. این همیشه صادق بوده است، و امروز نیز همینطور است.

خاخام شارون برووس بنیانگذار و خاخام ارشد ایکار، یک جامعه یهودی مستقر در لس آنجلس، و نویسنده Ikar است. تنوع حروف به ویرایشگر. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا برخی از نکات آمده است. و ایمیل ما اینجاست: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در ، اینستاگرام، TikTok، > href="https://www.whatsapp.com/channel/0029VaN8tdZ5vKAGNwXaED0M" title="">WhatsApp و موضوعات.