در یک پرواز اکتبر از خاورمیانه به میامی بود که استیو ویتکاف، فرستاده همه چیز و جرد کوشنر، داماد رئیس جمهور، تصمیم گرفتند که وقت آن است که به اوکراین روی بیاورند.

از طریق چتزپاه محض، این دو نفر تازه پس از دومین سالگرد جنگ بین اسرائیل و جنگ، توافقی غیرمنتظره را منعقد کردند. آیا همین تاکتیک می تواند روی یک درگیری به ظاهر حل نشدنی دیگر کارساز باشد؟ بلافاصله پس از پرواز، دیپلمات‌های روسی و اوکراینی به فلوریدا رفتند، جایی که آقای ویتکاف در آن زندگی می‌کند. آقای ویتکاف در lease. در عرض چند هفته، او و آقای کوشنر، درست مانند توافق آتش‌بس غزه، فهرستی از شرایطی را که می‌خواستند روس‌ها و اوکراینی‌ها امضا کنند، تنظیم کردند.

این بار، کارساز نبود. توافق پیشنهادی آقای ویتکاف خشم اوکراینی‌ها و بیگانه شدن اروپایی‌ها را برانگیخت، آنها می‌گویند که به‌شدت از ولادیمیر پوتین حمایت می‌کند و حتی از روسیه بیشتر حمایت می‌کند. توافق صلح پرزیدنت ترامپ گفت او می تواند 24 ساعت پس از ریاست جمهوری دوم خود را تحویل دهد، سپس دوباره در روز شکرگزاری، هنوز از چنگ او خارج است.

ممکن است مردان رئیس جمهور در مسیری برای پیشرفت در جنگی که سال هاست در بن بست مانده است، دست و پنجه نرم کنند. به هر حال، در چند ماه کوتاه، آقای ویتکاف - صاحبخانه نیویورکی که سیاست خارجی پیشینش شامل مجموعه‌ای از واقعی‌ترین و دلخراش‌ترین معامله بود. شریک گلف آقای ترامپ - موفقیت های دیپلماتیکی را کسب کرده است که از مجرب ترین فرستادگان پرزیدنت بایدن طفره رفته است.

منتقدان دولت می گویند که معاملات در اوکراین و غزه نیمه کاره است. که آنها بر اساس کار دیپلماتیک انجام شده توسط تیم بایدن ساخته شده اند. که آنها متحدان و منافع بلندمدت امنیت ملی ما را به خطر می اندازند. همه اینها ممکن است درست باشد، اما نهاد سیاست خارجی نباید رویکرد ترامپ را نادیده بگیرد. گاهی اوقات آقای سیاست خارجی غیرمتعارف ترامپ - اجازه دهید آن را دیپلماسی گاوچرانی بنامیم - فقط جواب می دهد.

روش های سنتی سیاست خارجی آمریکا که پس از جنگ جهانی دوم و به عنوان نهادهای معاصر دولت داری و امنیت ملی شکل گرفت، ایجاد شد، پر زحمت و روشمند است. فرآیند بوروکراتیک و بین سازمانی امضای تفاهم نامه بین دفاتر و ادارات اغلب فضای کمی برای دیپلمات های اصلی آمریکایی باقی می گذاشت. کار آنها رسیدن به پایان یک روند طولانی مذاکرات و مذاکرات برای امضای قرارداد بود. در مقابل، دیپلمات‌های گاوچران آقای ترامپ از همان ابتدا در جلو هستند. صریح صحبت می کنند. آنها فرصت ها را غنیمت می شمارند و بعداً جزئیات را بررسی می کنند.

این استراتژی نتایج چشمگیری داشته است. در خاورمیانه، آقای ترامپ تابوهای دیرینه را در هم شکسته است: او نمایندگانی را برای تعامل با حماس، یک سازمان تروریستی خارجی، فرستاد و تحریم‌ها را پس از سقوط دیکتاتور بشار اسد لغو کرد و ماه گذشته از رئیس‌جمهور موقت این کشور، فرمانده سابق یک گروه شورشی متحد با القاعده، در کاخ سفید استقبال کرد. فرستادگان آقای ترامپ مبادله زندانیان دشواری را با روسیه انجام داده‌اند و در درگیری‌های پایدار بین آذربایجان و ارمنستان و جمهوری دموکراتیک کنگو و رواندا به پیشرفت‌هایی دست یافته‌اند.

در هذل‌گویی معمول ترامپ، دولت بارها رئیس‌جمهور به «۸ جنگ در ۸ ماه» پایان داده است. این اعداد جمع نمی شوند. اما از طریق گفتگو با بیش از دوازده نفر از منصوبان فعلی و سابق ترامپ و بایدن و دیپلمات‌های حرفه‌ای، متوجه شدم که بسیاری از کارشناسان باتجربه سیاست خارجی در رویکرد آقای ترامپ سودمند هستند. تمرین‌کنندگانی که با آنها صحبت کردم، گفتند که فعالیت خارج از محدودیت‌های پیشینه دیپلماتیک، مزایای واقعی دارد، حتی اگر خطرات جدی سیاست‌گذاری نمایندگان بی‌تجربه نیز وجود داشته باشد. آنها گفتند، مشکل این است که پس از خلع وزارت امور خارجه، پس از بازگشت نمایندگان آقای ترامپ به جت و بازگشت به خانه، متخصصان با تجربه کافی برای پایان کار وجود ندارند. دیپلماسی کابوی می‌تواند برای افتتاحیه بسیار موثر باشد، اما اگر کارشناسان حاضر نباشند تا جزئیات را نهایی کنند، این معاملات پر زرق و برق ممکن است به زودی از بین بروند.

نگاهی گذرا به فروشگاه سیاست خارجی آقای ترامپ نشان می‌دهد که تیم او چقدر از بایدن‌ورلد، جایی که بسیاری از منصوبین سابق ما یا افراد متفکر سابق ما و یا افراد متفکر سابق ما و یا افراد متفکر سابق ما و یا افراد متفکر سابق ما از آن‌ها تجلیل می‌شدند، بسیار موثر است. مقامات دولت تحت ریاست جمهوری اوباما. منصوبین در آقای. به نظر می‌رسد دوره دوم ترامپ، مانند دوره اول او، نزدیکی به رئیس‌جمهور - از طریق ازدواج یا معاملات تجاری - را به عنوان شایستگی اصلی آنها به اشتراک می‌گذارد.

مساد بولوس، پدرشوهر دختر رئیس‌جمهور، تیفانی، یک فروشنده کامیون‌های کوچک که بدون تایید سنا، عملاً سیاست آفریقا را در وزارت امور خارجه اجرا می‌کند. آقای کوشنر فاقد یک مجموعه رسمی در این دولت است، اما در کنار آقای ویتکاف، سیاست خاورمیانه را تنظیم کرده است. (پدر او، چارلز کوشنر، سفیر ایالات متحده در فرانسه و موناکو است.) تام باراک، یک سرمایه گذار آمریکایی لبنانی نزدیک به آقای ترامپ، که متهم شد و از اتهامات عنوان شده علیه او تبرئه شد. نماینده امارات متحده عربی، به عنوان سفیر ایالات متحده در ترکیه خدمت می کند. او این موقعیت را در مجموعه‌ای بسیار بزرگ‌تر از خاورمیانه، از جمله سوریه پس از اسد، به کار گرفته است.

توانایی هر یک از این افراد برای برداشتن تلفن و صحبت با آقای ترامپ، به‌جای گذراندن یک فرآیند پرزحمت بین‌سازمانی، به آنها دسترسی مستقیم به قدرت ریاست‌جمهوری می‌دهد. این به خودی خود چیز جدیدی نیست. افسران خدمات خارجی می گویند که سفرای منصوب سیاسی - بر خلاف سفرای که طی چندین دهه آموزش و خدمات عمومی در رتبه های بالاتری قرار می گیرند - مدت هاست که این توانایی را داشته اند که به سفارت خود نفوذ بیشتری ببخشند. الکساندر گری، رئیس ستاد شورای امنیت ملی در دوره اول آقای ترامپ، گفت: و آقای ترامپ به سختی اولین رئیس‌جمهوری است که به افراد معتمد کمتر باتجربه اعتماد می‌کند.

: «سنتی طولانی وجود دارد که روسای جمهور آمریکا دوستان خارجی دارند که بسیار بیشتر از افراد در سیستم به آنها اعتماد دارند. "داشتن آن فرد خارجی با اعتماد نزدیک رئیس جمهور می تواند راه بسیار موثری برای شکستن انقباضات باشد."

اما نمایندگان آقای ترامپ نسبت به بی تجربگی خود قدرت گسترده ای دارند. آقای بولوس که رسماً مشاور ارشد وزارت امور خارجه است، علیرغم اینکه نه در کابینه حضور دارد و نه نماینده ویژه ای در سمت خود دارد، مورد استقبال چند سران کشورها قرار گرفته است. او به میانجی‌گری یک توافق صلح بین جمهوری دموکراتیک کنگو و رواندا کمک کرد. در این ماه، آنها این قرارداد را در موسسه صلح دونالد جی ترامپ که اخیراً تغییر نام داده است امضا کردند. این معاهده واقعیت میدانی را به طور کامل تغییر نداده است، اما این یک گام مهم در سه سال جنگ برای دو کشور بود. یک دیپلمات ارشد بایدن که روی سیاست آفریقا کار می‌کرد، گفت: «اگر می‌خواهید با یک رئیس دولت و با رئیس اطلاعات در کنگو مذاکره کنید، آنها می‌خواهند بدانند که شما گوش رئیس‌جمهور را دارید. "این برای آنها بسیار مهمتر از این است که شما 20 سال تجربه به عنوان یک دیپلمات داشته باشید."

در ماه فوریه، آقای ویتکاف تلاش کرد تا یک معلم آمریکایی به نام مارک فوگل را از زندان روسیه آزاد کند. فرستادگان ویژه از قدرت رئیس جمهور برای کمک به آزادی زندانیان آمریکایی از روسیه، بلاروس و افغانستان استفاده کرده اند. آقای بایدن در طول دوره مسئولیت خود برای آزادی حدود 70 آمریکایی که توسط دولت های خارجی نگهداری می شدند، تلاش کرد. آقای ترامپ قبلاً در سال گذشته بسیاری از افراد را آزاد کرده است، و از آن نوع آدم‌های سخت‌گیر و لحظات دیپلماتیک تله‌ژنیکی برخوردار است که این دولت آن را دوست دارد.

برخی از دیپلمات‌های کابوی از رک گویی عامیانه‌ای استفاده می‌کنند که در فضای غیرقابل تحمل سیاست خارجی خودنمایی می‌کند. در ماه اکتبر، آقای ویتکاف با ایتامار بن گویر، وزیر امنیت ملی تندرو و طرفدار شهرک نشینان اسرائیل، لابی کرده بود تا با آتش بس در غزه موافقت کند. آقای ویتکاف که پسرش را در اثر مصرف بیش از حد از دست داد و درد او را به ترومای ملی 7 اکتبر تشبیه کرد، گفت: "ما نمی توانیم همیشه نقش قربانی را بازی کنیم." او از رگه مشابهی از همدلی راهبردی با خلیل الحیا نماینده حماس استفاده کرد که پسرش در حمله هوایی اسرائیل به قطر در ماه سپتامبر کشته شد. پس از دو سال جنگ تقریباً بی‌وقفه، روش‌های شخصی آقای ویتکاف به برقراری آتش‌بس بین اسرائیل و حماس کمک کرد.

تضاد منافع فراوان است. خانواده Witkoff، از طریق شرکت ارز مجازی خود World Liberty Financial، که توسط آقای ترامپ ویتکوف تأسیس شده است و همچنین در خانواده ای از خانواده Witkoff تأسیس شده است. سرمایه گذاری 2 میلیارد دلاری کریپتو از یک شرکت تحت حمایت امارات متحده عربی. در حالی که آقای ویتکاف دارای سهام مالی بزرگی در شرکت بود، از دسترسی امارات به تراشه های با فناوری پیشرفته حمایت کرد. تیفانی ترامپ با یک میلیاردر نفتی معاشرت کرد که می‌خواهد از دولت‌داری پدرشوهرش سود ببرد. شرکت سرمایه‌گذاری جارد کوشنر تا حد زیادی پتانسیل‌هایی را که petro-state درگیر می‌شود، تامین مالی می‌کند. غزه: عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی. «آنچه را که مردم تضاد منافع می نامند، من و استیو آن را تجربه و روابط قابل اعتمادی می نامیم که در سراسر جهان داریم. کوشنر اخیراً گفت.

فقدان تجربه نمایندگان جدید باعث می‌شود که آنها نیز از تجربه بیشتری برخوردار نباشند. href="https://apnews.com/article/tom-barrack-lebanon-journalists-animalistic-44176e9238007f8ee8d3197e581a84c9" title="">به میزبانان خود توهین کنید (به سخنان آقای باراک اشاره کنید که به روزنامه‌نگاران لبنانی اشاره می‌کند، که بعداً توسط روزنامه‌نگاران لبنانی معذرت خواهی شد. href="https://www.politico.com/news/2025/08/29/steve-witkoff-russia-ukraine-00533390" title="">رهبران باهوش جهان (به ملاقات آقای ویتکاف با پوتین فقط با یک مترجم کرملین مراجعه کنید)، یا به سادگی غافلگیر شوید. رئیس جمهور تونس در یک جلسه در ماه ژوئیه، عکس های کودکان فلسطینی گرسنه را به آقای بولوس نشان داد و او را تنبیه کرد. رسمی ایستاد و گوش داد تقریباً بی پاسخ بود.

در میان سخت ترین شاهکارهای دیپلماتیکی که در پیش روی آقای ترامپ قرار دارد، پیشرفت در رابطه با ایران است. در ماه آوریل، افتتاحیه وجود داشت. آقای ویتکاف با عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران در عمان دست داد و سپس یک هفته بعد در رم با وی دیدار کرد تا در تلاش برای مذاکره مجدد درباره توافق هسته ای که رئیس جمهور در دوره اول خود آن را لغو کرد. آقای ویتکاف توافقی را پیشنهاد کرده بود که در آن ایران می‌تواند در ازای ارائه تسهیلات اقتصادی به تهران، غنی‌سازی اورانیوم را تا زمانی که تهدیدی ایجاد نمی‌کند، ادامه دهد. به گفته یک مقام ارشد ایرانی، او عمان را با خوشحالی ترک کرد.

سپس اوضاع خراب شد. در ماه مه، آقای ویتکف مسیر خود را تغییر داد: او گفت که ایران باید با غنی‌سازی صفر موافقت کند، شاید در نتیجه م.ا.ش. از اجازه هرگونه غنی سازی خودداری کرد. برای ایرانی‌ها، این یک حرکت غیرمنتظره بود - ضربه زدن به غرور ملی ایران. تغییر ناگهانی باعث شد که آقای ویتکاف اعتبار خود را نزد ایرانیان از دست بدهد. سپس، چند روز قبل از دیدار مجدد آقایان ویتکاف و عراقچی، اسرائیل حملات هوایی را علیه ایران انجام داد و آقای ترامپ نیز با پرتاب بمب بر روی سه سایت هسته ای به این حمله پیوست. اکنون دیپلماسی با ایران به حالت تعلیق درآمده است.

هر توافقی متوقف نمی‌شود. درگیری شدید در مرز کنگو-روآندا ساعاتی پس از اینکه آقای ترامپ گفت جنگ را «پایان داد» ادامه دارد. آتش بس با میانجیگری ترامپ بین تایلند و کامبوج در نوامبر از هم پاشید. هفته گذشته، تایلند حملات هوایی در مرز کامبوج انجام داد. روز جمعه، آقای ترامپ گفت که هر دو کشور موافقت کردند به شرایط آتش بس اولیه بازگردند. تبدیل توافق اولیه و کوتاه آقای ترامپ بین آذربایجان و ارمنستان به یک صلح پایدار، به دیپلماسی هماهنگ نیاز دارد. در طول آتش بس غزه، اسرائیل حداقل 360 فلسطینی را کشته است. در اوکراین، روسیه برخی از مرگبارترین حملات خود را از زمان شروع جنگ انجام داده است، حتی در زمانی که تیم آقای ترامپ در حال مذاکره هستند.

به همان سرعتی که این توافق‌های دراماتیک به میانجی‌گری انجام شد، خطری که برای آمریکا بسیار زیاد است و ممکن است برای میلیون‌ها نفر افزایش یابد. به همین سرعت فرو می ریزد دیوید شنکر، که به عنوان یکی از مقامات ارشد آقای ترامپ در خاورمیانه در اولین دوره ریاست جمهوری او خدمت می کرد، می گوید این سبک سیاست خارجی مطابق با اخلاق دولت است. او گفت: "قدردانی زیادی برای تخصص وجود ندارد." "خوب است که هرازگاهی رویکردی مخرب داشته باشیم، اما هزینه ای دارد."

هیچ چیز به اندازه معامله بین روسیه و اوکراین پرمخاطره نخواهد بود. ائتلاف MAGA که آقای ترامپ را انتخاب کرد، او را یک صلح‌ساز می‌داند و نمی‌خواهد بهای این جنگ را بپردازد. جنبه‌های طرح صلحی که امروز در حال بررسی است، حقایق دشواری را نشان می‌دهد، از جمله اینکه سرزمین‌های اوکراینی تحت اشغال روسیه در کریمه و دونباس احتمالاً به همین شکل باقی خواهند ماند. این واقعیت روی زمین - و دیدگاه بسیاری از آمریکایی ها - را به شیوه ای واضح تر از هر بیانیه ریاست جمهوری دیگری تا به امروز منعکس می کند. تقریباً 75 درصد جمهوری‌خواهان از کشورهای عضو ناتو می‌خواهند که برای مذاکره‌سازی در اوکراین فشار بیاورند. اینکه آیا آقای ترامپ می‌تواند اوکراین را به‌سوی یک پیشرفت محکم کند یا نه، آزمون نهایی غیرمتعارف او خواهد بود.

حتی اگر توافقی انجام شود، این کارشناسان واقعی خواهند بود که کار را انجام می‌دهند - و مطمئن می‌شوند که دوام خواهد داشت. بدون پیگیری، بزرگ ترین تلاش ها برای پایان دادن به کشتار کافی نخواهد بود. گرفتن یک بله از دو طرف تنها بخش اول است.

اما چه کسی آنجا خواهد بود تا کار را تمام کند؟ کار روزمره مقامات حرفه ای به طور چشمگیری کاهش یافته است. گزارش های سالانه حقوق بشر وزارت امور خارجه تا حدی بیهوده کاهش یافته است. تعداد کارکنان شورای امنیت ملی به قدری کاهش یافته است که منجر به ناکارکردی شده است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، اکنون به عنوان مشاور امنیت ملی موقت، صدها کارشناس وزارت امور خارجه و اعضای ارشد دیپلماتیک را اخراج کرده است سپاه.

آقای دیپلمات‌های کابوی ترامپ، با جت‌هایشان و توافق‌های ظاهری، ممکن است به او کمک کنند تا بزرگترین جنگ‌هایی را که به ارث برده متوقف کند. اگر تیم او بتواند درگیری‌ها را در غزه و اوکراین متوقف کند، حتی اگر تا حد زیادی حل نشده باقی بماند، باز هم بیشتر از آن چیزی است که سلف او قادر به انجام آن بود. اگر صلح بر اساس توافقات توخالی بنا شود، اما - بر روی کاغذهای تک فاصله با نقاط گلوله تکان داده شده روی چمن کاخ سفید - صلح ممکن است خیلی دوام نیاورد.

جاناتان گویر یک روزنامه نگار سیاست خارجی و مدیر برنامه در موسسه امور جهانی در گروه اوراسیا است. href="https://www.nytimes.com/2019/01/31/opinion/letters/letters-to-editor-new-york-times-women.html" title="">تنوع نامه به ویرایشگر. مایلیم نظر شما را در مورد این مقاله یا هر یک از مقالات ما بدانیم. در اینجا برخی از نکات آمده است. و ایمیل ما اینجاست: letters@nytimes.com.

بخش نظرات نیویورک تایمز را در ، اینستاگرام، TikTok، > href="https://www.whatsapp.com/channel/0029VaN8tdZ5vKAGNwXaED0M" title="">WhatsApp و موضوعات.