به سردبیر:

پاسخ به "همه قتل‌های هدفمند یکسان نیستند. حملات قایق هگزت غیرقانونی است" نوشته Jeh C. Johnson (مقاله مهمان نظر، 9 دسامبر):

John's بسیار موافق است. حملات مرگبار اخیر آمریکا به قایق ها در دریای کارائیب، که بخشی از یک درگیری مسلحانه نیست، غیرقانونی است. آنها قتل هستند. اما وقتی آقای جانسون، یکی از مقامات سابق دولت اوباما، اصرار می‌ورزد که «دنیایی از تفاوت‌های حقوقی و اخلاقی» وجود دارد که این حملات را از قتل‌های هدفمندی که دولت اوباما مرتباً در آن انجام می‌داد جدا می‌کند، او داستان کامل را بیان نمی‌کند.

اول، دفاع آقای جانسون از حملات باراک اوباما رئیس‌جمهور - بیش از 800 نفر، از جمله بیش از 500 نفر، از جمله 4،00 نفر از آنها کشته شدند. غیرنظامیان - خلاصه به ادعاهای وی مبنی بر اینکه مقامات آن دولت قانون را جدی گرفتند و تنها پس از اینکه هوشیارانه تشخیص دادند که "برای محافظت از جان آمریکایی ها ضروری است" به قتل های کنترل از راه دور دست زدند.

اما از آنجا که دولت اوباما (مانند دولت بوش قبل از آن) به شدت علیه توانایی دادگاه ها - حتی زمانی که یک شهروند آمریکایی در جنگ کشته شد - استدلال کرد. این یک اسلحه پر شده را به رئیس جمهور ترامپ تحویل داد که استفاده یا سوء استفاده از آن تنها به قضاوت (صدا یا نه) وکلای قوه مجریه و شخص رئیس جمهور واگذار شده است.

دوم، جدی گرفتن مخالفت آقای جانسون از امتناع دولت ترامپ از انتشار یادداشت دفتر مشاوران حقوقی که مجوز حملات قایق را صادر می کند، سخت است. برای سال‌ها، مقامات اوباما اصرار داشتند که دلیل قانونی برنامه هواپیمای بدون سرنشین را نمی‌توان فاش کرد. این سازمان ادعاهای گروه‌هایی مانند اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا و این روزنامه را رد کرد که، همانطور که آقای جانسون اکنون موافق است، «قانون اساسی طبقه‌بندی نشده است». اگرچه دادگاه در نهایت نسخه ویرایش شده این یادداشت را در قتل العلاقی منتشر کرد، اما بیشتر این یادداشت‌های هواپیماهای بدون سرنشین محرمانه باقی می‌مانند.

از حملات 11 سپتامبر، دولت‌های هر دو حزب به شدت قدرت‌های اجرایی تقریباً نامحدودی را در حوزه امنیت ملی ایجاد کرده‌اند. برای در نظر گرفتن وحشت اعتصابات مداوم قایق‌ها، باید اذعان کنیم که مصونیت اجرایی برای افراد شرور نیز مفید است.

برت مکس کافمن
نیویورک
نویسنده وکیل ارشد در مرکز دموکراسی اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا است. به نظر می رسد محکومیت سی. جانسون از حملات اخیر دولت ترامپ به قایق ها در دریای کارائیب یا کنایه آمیز یا فاقد خودآگاهی است.

در حالی که آقای. جانسون استدلال می‌کند که کنگره مجوز «تلویحی» را برای قتل‌های هدفمند دولت اوباما در افغانستان، یمن و سومالی داده است - ادعایی که بسیاری از حقوقدانان امنیت ملی مانند من به شدت با آن موافق نیستند - غیرقابل انکار است که این سیاست در را به روی آنچه اکنون در سواحل آمریکای لاتین در حال انجام است باز کرده است.

برای تقریباً ربع قرن و یک دهه پس از حمله، شرایط عمومی یک 1/1 آغاز شده است. "جنگ جهانی علیه ترور" برای پذیرش جنگ بدون پایان یا محدودیت جغرافیایی. سوزاندن انسان ها در خارج از مناطق خصمانه فعال، که شناسایی نشده اند یا با تهدیدات خاصی مرتبط نبوده اند، چه رسد به محاکمه یا محکوم شدن به جنایات، عادی شده است. قتل و ترور قانونی است تا زمانی که به مردم گفته شود، قربانیان افراد بدی بودند که تهدیدی برای ایالات متحده بودند.

اجازه دهید واضح بگوییم: قاچاقچیان مواد مخدر تروریست یا مبارز نیستند، ایالات متحده با هیچ کشوری در آمریکای لاتین در جنگ نیست و کشتار غیرقانونی غیرنظامیان همیشه قتل است. آقای جانسون در محکوم کردن حملات پرزیدنت ترامپ درست است، اما تلاش او برای متمایز کردن و تبرئه کردن خود و همکارانش در دولت اوباما بیهوده است.

J. ولز دیکسون
نیویورک
نویسنده وکیل ارشد مرکز حقوق اساسی است.

به سردبیر:

در مدتی که به عنوان افسر مجری قانون بودم، فقط زمانی از استفاده از نیروی مرگبار علیه مجرمان در حال فرار و استفاده از آن توسط شخص دیگری منع می‌شدم. زندگی فرد در غیر این صورت، استفاده از چنین نیرویی یک قتل فراقانونی خواهد بود - اساساً اجرای مجازات اعدام بدون محاکمه.

من با Jeh C. Johnson موافق هستم که او نتیجه می گیرد، "اکنون باید قدرت اعتقادات خود را جمع آوری کنیم تا در آینه نگاه کنیم و خود را مطابق با استانداردها نگه داریم." در واقع، ما باید به جای وضع قوانین زور و خشونت لجام گسیخته، به قوانین اخلاقی پایبند باشیم.

توبیاس وینرایت
مینوت، ایرلند
این نویسنده، استاد الهیات اخلاقی در دانشگاه پاپی سنت پاتریک است که در اخلاق جنگ و صلح تخصص دارد.