جویس آرتور در روستایی غنا به دنیا آمد، دختر بزرگ خانواده ای با پنج فرزند. خانواده او در یک اتاق یک نفره می‌خوابیدند و درآمد روزانه‌شان که از طریق صید و فروش ماهی به دست می‌آمد، برای همه برای خوردن سه وعده غذایی در روز کافی نبود. مانند بسیاری از دختران جامعه خود، او می دانست که احتمالاً زود ازدواج می کند یا در نوجوانی باردار می شود یا هر دو. تحصیل یک گزینه نخواهد بود.

خانم. آرتور می دانست که از زندگی اش چیزهای بیشتری می خواهد. او گفت: "من آینده ای را دیدم که فراتر از آن چیزی بود که جامعه و خانواده ام به من نشان می دادند." "من می دانستم که تنها راه نجات این است که به مدرسه بروم."

یک روز، در حالی که او با مادرش آشپزی می کرد، رویای خود را برای رفتن به مدرسه در میان گذاشت. مادرش در ابتدا باور نداشت - هیچ دختری در خانواده‌اش هرگز به مدرسه نرفته بود - اما موافقت کرد که به او اجازه دهد در دبستان و دبیرستان که رایگان بودند درس بخواند. از آنجا، خانم آرتور تصمیم گرفت که راهی برای پرداخت هزینه‌های دبیرستان، کالج و فراتر از آن پیدا کند. بار

خانم آرتور فهمید که برای اثبات ارزش آموزش یک دختر باید برتر باشد. او گفت: «من بسیار منظم بودم. "حتی وقتی گرسنه بودم، باز هم با شکم خالی به مدرسه می رفتم." بعد از ظهر به خانه برمی گشت و در فروش ماهی دودی به مادرش کمک می کرد. او گاهی اوقات ساعت 2 صبح از خواب بیدار می شد تا شروع به مطالعه کند.

یکی از معلمان خانم آرتور متوجه جاه طلبی او شد و یک روز او را کنار کشید تا در مورد کمپین آموزش زنان به او بگوید، یک سازمان غیرانتفاعی که هزینه تحصیل دختران را در مناطق روستایی آفریقا می پردازد و از آنها حمایت می کند. کمک CAMFED به او اجازه داد تا در دبیرستان تحصیل کند، جایی که او به‌ویژه در دوره‌های ریاضی پیشرفت کرد. هنگامی که او فارغ التحصیل شد، CAMFED از او حمایت مالی کرد تا در کالج نیز تحصیل کند.

CAMFED بیش از 650000 دختر را با بورسیه تحصیلی برای تحصیل در دبیرستان حمایت کرده است، که معمولاً برای تحصیل در کشورهای آفریقایی هزینه دارد. شبکه فارغ التحصیلان CAMFED از 1.7 میلیون دانش آموز دیگر حمایت کرده است که هر فارغ التحصیل به طور متوسط ​​هزینه های مدرسه سه کودک را پرداخت می کند. ام‌اس. آرتور حامی 9 نفر به اضافه سه خواهر کوچکترش است که به گفته او در غیر این صورت "هرگز وارد کلاس نمی شدند."