اطلاعات بیشتر از صندوق ورودی ما:

• چگونه کشاورزان می توانند بحران آب و هوایی را کاهش دهند

به ویراستار:

درباره «بیمار من تصمیمی مهلک می‌گرفت، و من نمی‌توانستم جلوی او را بگیرم» نوشته دانیلا لاماس (مقاله مهمان نظر، 5 دسامبر):

به‌عنوان یک پزشک که اکنون پس از 43 سال تمرین بازنشسته شده‌ام، چالش‌های حساس و متفکرانه دکتر را تحسین می‌کنم. پزشکان در این مورد با بیماران و خانواده‌هایی که بی‌اعتماد عمیقی به پزشکان و پزشکی دارند، مواجه می‌شوند.

به نظر می‌رسد مرد جوانی که توصیه دکتر لاماس برای اجازه دادن به کاشت ضربان‌ساز را رد کرده بود، از هرگونه مداخله طولانی‌مدت در دسترس خودداری می‌کرد. اما این داستان فقط در مورد این بیمار نیست - بلکه اتفاق بزرگتری را در جامعه ما نیز به تصویر می کشد.

در کتاب مهم خود در سال 2004، "چگونه مامبو-جامبو جهان را فتح کرد"، فرانسیس وین فرار از عقل را توصیف می کند که در هر زمینه ای از تلاش های بشری رخ می داد. در حال حاضر، 21 سال بعد، تئوری‌های توطئه و مزخرفات آنقدر فراگیر شده‌اند که فرد مجبور است مرتباً عقل خود را تغییر دهد.

خشم از قدرت، همراه با دستیار آن که از روی خیال‌پردازی‌های خصمانه عمل می‌کند، دیگر تنها حوزه کودکان نوپا نیست - به لطف محیط سیاسی کنونی ما، این امر پذیرفته شده و پذیرفته شده است. عادی شد.

و درست مانند مورد غم انگیز بیمار دکتر لاماس، این واقعیت که او دائماً به باورهای خود ویرانگر دیرینه اش چسبیده بود، رفتار او را کمتر بیمارگونه نکرد. من حتی اخیراً چنین بیمارانی داشته ام که به دلایل بی اعتمادی مرگ را بر درمان ترجیح داده اند. یکی از این می ترسد که کل کشور ما دقیقاً چنین موردی باشد.

کنت آر. اگر بیماران همیشه توصیه های ما را دنبال کنند، پزشک آسان خواهد بود. اما حق انتخاب بیمار شامل اتخاذ تصمیمی متفاوت از تصمیمی است که پزشک معتقد است بهترین است.

بیمارستان می‌تواند برای بیماران طاقت‌فرسا باشد. من معتقد بودم که این وظیفه من است که وکیل بیمارانم باشم. وقتی پزشکان برای تغییر عقیده بیماران را زیر پا می‌گذارند، به دشمن تبدیل می‌شوند.

اگر بیمار از روشی که من توصیه می‌کردم خودداری می‌کرد، من در محدوده‌ای که بیمار اجازه می‌داد عمل می‌کردم. درخواست از اعضای خانواده برای مداخله پیچیده بود. گاهی اوقات، اعضای خانواده با یکدیگر دعوا می‌کردند یا اصرار می‌کردند که به خواسته‌هایشان عمل کنم، و اوضاع به هم ریخته‌تر می‌شد.

مرگ یک تراژدی است. روزهای آخر یک فرد نباید حتی بزرگتر باشد.

مایکل استریچر
شیکاگو
نویسنده یک جراح قفسه سینه بازنشسته است.

به سردبیر:

من یک روانشناس ویژه بالینی هستم. با این حال، این من را از تجربه معضلات دردناک باز نمی‌دارد، زیرا موقعیت‌هایی وجود دارد که برای من هیچ انتخاب قابل قبولی وجود ندارد.

در نقش خود به‌عنوان پزشک این بیمار، دانیلا لاماس با هدایت ارزش‌ها، اخلاق و تخصص، صمیمیت تزلزل ناپذیری از خود نشان داد. این یک اشتباه است که باور کنیم انجام درست از نتایج ناخواسته جلوگیری می کند، زیرا فرض می کند قدرت و کنترل بیشتری نسبت به خود داریم. وقتی شرایط سخت می‌شود، کسانی از ما که مراقبت‌های دلسوزانه و اخلاقی ارائه می‌کنند می‌توانند نیروهای طبیعت باشند، اما این بدان معنا نیست که همیشه می‌توانیم جریان را تغییر دهیم.

دکتر. لاماس: اگر در تلاش برای تغییر نظر بیمارتان پافشاری نمی کردید، بدون اینکه بدانید می توانید آن را ترک می کردید. نتیجه مداخلات شما قابل تشخیص نبود.

گاهی اوقات جستجوی ما باید گسترش یابد و شامل یادگیری نحوه برخورد با تراژدی درک شده از انتخاب های بیمارانمان باشد. این شکست نیست (اگرچه ما شکست می خوریم). این غم است.

جیلیسا اسنایدر
پاونال، وی.
نویسنده یک روانشناس ارشد در Brattleboro Retreat، یک بیمارستان سلامت روان است.

چگونه کشاورزان می توانند آب و هوا را کاهش دهند. بحران

به ویراستار:

Re “ایتالیای داغتر گاو، شیر و پنیر ارزشمند را فشار می‌دهد” (مقاله خبری، 20 نوامبر) هوای گرم فراتر از تابستان است تا غذای روی میزهای ما را در تمام طول سال تهدید کند. این گواه بر این است که تولیدکنندگانی مانند اینها در خط مقدم تأثیرات تغییرات آب و هوایی هستند - اما آنها نیز بخشی از راه حل هستند.

از آنجایی که متان یک آلاینده قوی اما کوتاه مدت است، کاهش انتشار گازهای گلخانه ای آن در طول عمر ما نتیجه خواهد داد. بیش از 30 درصد از انتشار گاز متان ناشی از انسان در جهان از دام است. این موضوع باعث می‌شود کشاورزان به طور بالقوه بازیگران کلیدی در کاهش گرمایش و ایجاد انعطاف‌پذیری باشند.

هوای شدید و متغیر ناشی از تغییرات آب و هوایی بر همه ما تأثیر خواهد گذاشت. برای تضمین آینده کشاورزان و تغذیه همسایگان خود، ما باید راه حل های کاهش متان و سازگاری با استرس گرمایی را با پشتوانه علمی در دسترس کشاورزانی قرار دهیم که هر روز اثرات آب و هوایی را تجربه می کنند. آنها به تنهایی نمی توانند این کار را انجام دهند.

بریت گروسمن
نیویورک
نویسنده معاون ارشد کشاورزی، آب و غذا در صندوق دفاع از محیط زیست است.